งูกระซิบ

ดอกไม้ของเธอผลิบานในใจฉัน...โดยไม่ได้รับอนุญาต
เราไม่รู้จักกัน ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องการเพื่อนเพิ่ม
ประตูของฉันปิด
แต่มีมิตรภาพแทรกซึมมาเข้ามาตามรอยแยกของเนื้อไม้ที่แห้งแตก

ความอ่อนหวานของเธอทำให้ฉันอึดอัด
ความอ่อนโยนของเธอทำให้ฉันกลายเป็นท่อนไม้
ฉันเจ็บปวดและปีติ เมื่อถูกสัมผัสด้วยความบอบบางอันคมกริบของเธอ

ฉันรักเธอ...แม้ว่าฉันจะต้องเกลียดเธอ
ฉันคงต้องทำร้ายเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ หากเธอเข้ามาใกล้ฉันเกินไป
เพราะฉันเป็นงูพิษ
เพราะเธอมีในสิ่งที่ฉันไม่มี

เธอบริสุทธิ์จนฉันนึกกลัว
แต่ฉันชอบเธอนะ...เข้าใจใช่ไหม
ฉันจะสบายใจกว่า ถ้าเธอจะร้ายกาจกว่านี้สักหน่อย

อย่าบอกว่าฉันเป็นสีดำ เพียงเพราะว่าเธอเป็นสีขาว
ที่จริงเธอไม่ได้บอกฉัน...ฉันบอกตัวเองต่างหาก
สิ่งที่เธอผ่านมาคืออะไรนะ...ความสุขหรือ
เธอเก็บเอาความงดงามที่หวานชุ่มเย็นเหล่านี้มาจากไหนกัน ตั้งมากมาย

เธอคงไม่รู้หรอก...ฉันเองก็เคยมีต้นอ่อนแห่งความหวานซื่อเช่นนั้น
งอกงามอยู่ข้างใน...เมื่อนานมาแล้ว
แต่มันได้ตายจากไป

คนโชคดี
เธอจงดูแลสิ่งที่มีค่าของเธอเอาไว้อย่างระมัดระวัง
โลกที่แห้งแล้งใบนี้ต้องการความอ่อนหวานอันบริสุทธิ์ของเธอมาหล่อเลี้ยง
อย่าปนเปื้อนมันด้วยเล่ห์กลแห่งทุกข์และความหม่นหมอง

เก็บมันเอาไว้นานๆ