บนเส้นทางทอดไกลไปเบื้องหน้า
คือหนทางกาลเวลาพาบรรจบ
จะเข็มหมุนอีกกี่เท่าเราจะพบ…?
คือคำถามซ่อนสงบซบใจตน


จะกี่แรงแสงตะวันอันแผดกล้า
หรือกี่ล้านแรงมหาแห่งห่าฝน
แม้นร้อยแอ่งแหว่งเว้าเฝ้าเตือนตน
มีชีวิตอยู่บนหนทางไกล


กลางคืนฝืนแรงแม้แห้งหนาว
ยังแข็งขืนยืนยาวน้าวฝันใฝ่
เพื่อโหมพลั่งถั่งแรงเป็นแสงไฟ
เร้าจิตพิชิตใจให้ยืนยง


หวากหนามลามเลียจนเสียเลือด
แห้งเหือดเผือดคอเป็นผุยผง
หล่มกว้างทางคดมิปลดปลง
ยังดำรง คงดำริ มิด่วนลา


อาจจะมีล้มบ้างบนทางแหว่ง
อาจล้าบ้างด้วยกายแรงมิแข็งกล้า
เอนกายนอนผ่อนพักรักษาญาณ์
และทบทวนอดีตเวลาเบื้องหลังเรา


ทบทวนรอยเท้าที่ก้าวทบ
อุบัติเหตุที่พานพบ ที่แสนเศร้า
พินิจดูฝ่าเท้ายังของเรา
ยังร้อนเร่า ยังเร่งเร้า ยังก้าวไป


บนเส้นทางทอดไกลไปเบื้องหน้า
แม้สิ้นเปลืองกาลเวลาสักแค่ไหน
ตราบไม่หลงทั้งฝ่าเท้าและหัวใจ
ยังฝันใฝ่ ก้าวพร้อม เราย่อมพบ...!