ตอนเด็กๆ ฝันอยากเป็นอะไรคะ
เป็นทหาร เหมือนแบบมันเท่ห์ดีนะ

ที่บ้านเป็นทหารเหรอ
ไม่มีใครเป็นเลยค่ะ คงดูทีวีไม่ก็คิดเอาเอง คิดว่าใส่เครื่องแบบแล้วมันดูดี อย่างตำรวจเราเห็นอยู่ทั่วไปไงคะ ตำรวจจราจรอย่างงี้ แต่ทหารมันเหมือนอยู่ในจินตนาการ มันเข้มแข็ง พอโตขึ้นอยากเป็นไกด์ เป็นแอร์โฮสเตส อยากเป็นไกด์เพราะคุณพ่อเป็นไกด์ แล้วได้เดินทางท่องเที่ยว ได้เที่ยวฟรีด้วยไก้เจอคนเยอะๆค่ะ สนุกดี เป็นแอร์ก็เป็นนางฟ้า แล้วคนที่เรียนสายศิลป์-ภาษาก็ต้องอยากมาทางนี้บ้าง

ตอนมัธยมเรียนศิลป์-ภาษา
ค่ะ เรียนศิลป์-ภาษาญี่ปุ่น ที่ราชวินิต บางแก้ว

ทำไมเลือกเรียนอักษร
เราเรียนมาทางนี้แล้ว ไหนๆก็จะรู้สักวิชานึงแล้วก็ให้เชี่ยวชาญ ก็เลยลองดูมหาวิทยาลัยที่มีเอกภาษาญี่ปุ่นแน่นๆ ตอนแรกก็เล็งที่ธรรมศาสตร์ แต่การเลือกคณะก็ต้องดูที่คะแนนเราด้วย

ตอนเอนท์เตรียมตัวอย่างไรบ้าง
มันไม่ใช่อยู่ๆเราจะมาฟิตตอนท้าย มันต้องมีการเริ่มต้น เราต้องปูพื้นฐานตัวเองตั้งแต่ ม.4 ม.5 ม.6 แต่ก็ไม่ใช่คนที่ "ชั้นเรียนแล้วจะตั้งใจจริงๆ เรียนอย่างเดียว" ก็เที่ยวนะ เที่ยวบ่อยเลย แต่เราต้องรู้ว่าเวลานี้เราควรทำอะไรบ้าง มันต้องมีการแบ่งเวลา

เลือกคณะอย่างไร
เราก็ต้องเลือกคณะที่เราชอบแล้วก็คะแนนถึง จริงๆแล้วตูก็อยากเรียนศิลปศาสตร์ธรรมศาสตร์นะคะเพราะที่นั่นภาษาญี่ปุ่นเค้าแน่น แต่ว่าคะแนนมันก็ไม่ถึงอยู่แล้ว วารสารก็น่าสนใจเหมือนกัน แล้วก็ไล่ดูที่ลำดับคะแนน

เวลาหาข้อมูลเลือกคณะ หามาจากไหน
ก็อ่านจากคู่มือเอนทรานซ์ล่ะค่ะ แล้วรุ่นพี่ที่รู้จักกันเค้าเรียนอักษรที่ศิลปากรอยู่ก็เลยได้คุยกัน

เวลาหาข้อมูลเลือกคณะ หามาจากไหน
ก็อ่านจากคู่มือเอนทรานซ์ล่ะค่ะ แล้วรุ่นพี่ที่รู้จักกันเค้าเรียนอักษรที่ศิลปากรอยู่ก็เลยได้คุยกัน

อะไรเป็นจุดเด่นของคณะอักษร
ก็คือเกี่ยวกับภาษาอยู่แล้วค่ะ มันเน้นทางด้านภาษา แต่อักษรมันไม่ได้เน้นด้านภาษาอย่างเดียว มีทั้งสังคม ภูมิศาสตร์ นาฏยศาสตร์เกี่ยวกับการละครก็มี มันหลากหลาย อักษรศาสตร์มันก็คือศาสตร์เกี่ยวกับมนุษย์ทั้งหมด ถ้าเราเรียนอักษรได้ เราก็สามารถเรียนอย่างอื่นได้เหมือนกัน

เรียนจบแล้วอยากทำอะไร
การโรงแรมก็น่าสนใจ เป็นแอร์ก็น่าสนนะ เป็นทูต หรืออาจจะออกไปทำธุรกิจส่วนตัวค่ะ จริงๆแล้วอยากเป็นแอร์โฮสเตส แต่ก็ไม่ได้หวังว่าจะได้ทำบนเครื่องบิน เป็นแอร์กราวด์ก็ได้ ได้พบปะผู้คนแลกเปลี่ยนทัศนคติว่าชาวต่างชาติเขาคิดกับเรายังไง

ที่เรียนมาเนี่ยช่วยเหลือสังคมได้อย่างไร
เราสามารถเป็นสื่อกลางของคนที่ต่างภาษากัน ให้เอาความคิดมารวมกันได้ คนจะเข้าใจกันมากขึ้น