ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
"อะไรวะ"คุณหันไปด่า
ควันสีขาวหายไปซะแล้ว:]

ยกตัวอย่างง่ายๆลองเอาแขนทั้งสองข้างของเราเหยียดออกไปให้สุดแขน
ที่ว่างใหม่ก็จะเกิดขึ้นนั่นคือ"ที่ว่างตัว"[ศัพท์นี้ผู้เขียนคิดขึ้นมาเองน่าจะคล้ายๆที่วางตัว:]
นั่นก็คือที่ว่างที่ถูกเราครอบครองเรียบร้อยแล้ว
เป็นที่ว่างของเราและโดยเราอย่างแท้จริง:]
โดยมีปลายนิ้วเป็นตัวสิ้นสุดของของขอบเขตที่ว่าง
ตัวอย่างในที่นี้"แขน"ของเราจะเป็นตัวปิดล้อมที่ว่าง
สังเกตได้ว่าคำว่า"ปิดล้อม"ไม่จำเป็นต้องเป็นกำแพงหรือผนังเท่านั้น
แต่อาจหมายรวมถึงหลังคาหรือพุ่มไม้ใหญ่ที่อยู่เหนือหัวเรา[ในการยกตัวอย่างนี้ผู้เขียนยกตัวอย่างโดยอ้างอิงที่ว่างที่ถูกครอบครองทางรูปธรรมเป็นหลัก
แต่ยังมีที่ว่างที่เป็นที่ว่างในลักษณะนามธรรมอยู่อีกเช่น"บ้านของเรา"เป็นที่ว่างที่เกิดขึ้นทางจิตใจ
ซึ่งผู้เขียนจะขอยกยอดไปในโอกาสหน้า]

ในโลกนี้ประกอบไปด้วยที่ว่างมากมาย
ยกตัวอย่างง่ายๆด้วยบ้านคุณเองเช่นในบ้านคุณประกอบด้วย
ที่ว่างของห้องรับแขก ที่ว่างของห้องรับประทานอาหาร
ที่ว่างของห้องครัว
จะเห็นว่าเราสามารถแยกที่ว่างต่างๆเหล่านี้ออกจากกันได้โดยเรียกเป็นห้องต่างๆ

เพราะที่ว่างเหล่านี้ต่างถูกผนัง"ปิดล้อม"แยกห้องต่างๆออกจากกัน

ถ้าเราเอาผนังที่ปิดล้อมออกแล้วเอาห้องทั้ง3ห้องมาต่อกันเราก็จะได้ที่ว่างใหม่ที่ประกอบไปด้วยห้องรับแขก
ห้องรับประทานอาหาร
ห้องครัวซึ่งยาวต่อเนื่องกันโดยไม่มีผนังมาบัง
เราอาจเรียกที่ว่างใหม่นี้ว่า "ห้องครัวรับประทานแขก" [คำนี้ผู้เขียนก็คิดใหม่เหมือนกัน]
ซึ่งเป็นสิ่งที่เราพบเห็นบ่อยในสถาปัตยกรรมที่มีพื้นที่จำกัดเช่นคอนโดมิเนียม

แล้วผู้เขียนเกริ่นนำเรื่องที่ว่างมาเสียยืดยาวทำไม
จะมาเชิญชวนให้ทำ "ที่ว่างเคลื่อนไหว" กัน

เนื่องจากในปัจจุบันพื้นที่ธรรมชาติลดน้อยถอยหดไปจากชีวิตประจำวันของคนเมือง
เราถูกล้อมกรอบด้วย "ที่ว่างสำเร็จรูป"
ที่มีขอบเขตแน่นอนจากระบบอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจ [ห้องนอนขนาด4*4,ห้องน้ำขนาด2*2,คอนโดขนาด.....] เกิดความ"แข็ง"ขึ้นในอารมณ์และจิตใจ

เมื่อมี "เทียน" แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป
เราก็จุดและวางสิ…:]

' ' ' ' '
ง่ายที่สุดเราก็จุดเทียนไว้ที่ไหนซักแห่งเช่นบนโต็ะรับประทานอาหารแล้วดับไฟประดิษฐ์ให้หมด
เราก็จะได้ที่ว่างรับประทานอาหารที่มีแสงเทียนเป็นตัวกำหนดขอบเขตของที่ว่าง
หรืออาจจะนำไปไว้ในห้องน้ำตอนอาบน้ำ
ง่ายเกินไปงั้น?หรืองั้นเอาใหม่เมื่อกี้เราสร้าง"ที่ว่าง"โดยการใช้แสงเทียน [แสงของเทียนไปถึงตรงไหนนั้นคือที่ว่างที่เราครอบครองอยู่] ที่นี้เราลองมาสร้างใหม่ด้วยการ"สร้าง"ขอบเขตขึ้นมาจริงๆเช่นเราอาจจุดเทียนเป็นเส้นขนาน
เว้นแต่ตรงทางเข้าไว้หน้าประตูบ้านเพื่อสร้างที่ว่าง"หน้าบ้านที่เชื้อเชิญ"

เราอาจจุดเทียนไว้ที่สี่มุมของห้องเพื่อให้ลบเหลี่ยมของมุมห้องให้หายไป:][ระวังมีอะไรไหวข้างๆ]
หรืออาจจุดเทียนเป็นวงกลมรอบวงเหล้า
หรือรอบห้องทำงานก็มีความสุขในบรรยากาศ"ที่เคลื่อนไหว"ซึ่งก็แล้วแต่จินตนาการของแต่ละคนว่าจะปั้นขอบเขตให้เป็นยังไง

และเมื่อเบื่อที่ว่างนั้นแล้วหรือหมดเหตุการณ์นั้นแล้ว [กินเหล้าหมด:] ที่ว่างนั้นก็พร้อมจะถูกเก็บและหายไปกับตา
ทิ้งไว้แต่ความทรงจำดีและสามารถนำมาใช้ใหม่อย่างไม่รู้เบื่อ

ซึ่งวิธีการสร้างที่ว่างเคลื่อนไหวนี้เราอาจเปลี่ยนตัวปิดล้อมที่ว่างให้เป็นอย่างอื่นได้ไม่จำกัด
ขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์ของแต่ละคน :]

     แต่ระหว่างจุด เตรียมน้ำไว้บ้างก็ดี :]

          ' ' ' ' '