สนทนากับความสงบ.
................................................
ศิลปะการอยู่คนเดียว คือการสนทนากับความสงบ

ความสงบเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ค่อยมีใครมองเห็นหรือสัมผัสถึง เป็นคนละคนกับความเปลี่ยวเหงา โดดเดี่ยว หรืออ้างว้าง ความสงบมีชีวิตอยู่ในทุกที่ อยู่ได้ทั้งกลางวัน และไม่หลับนอนยามค่ำคืน หากคนส่วนใหญ่ไม่รู้จักความสงบ กระทั่งบางครั้งที่ความสงบนั่งยิ้มรออยู่เบื้องหน้า คนก็ยังอุตสาห์หาความวุ่นวายมาแทนที่

หากแต่ใครได้พบปะพูดคุยกับความสงบ จะรู้ว่าความสงบเป็นเพื่อนที่สุภาพ อ่อนโยน และนิสัยดี ความสงบไม่เคยโกรธ มีแต่จะคอยปลอบใจยามเราโกรธ ความสงบเป็นปราชญ์ แต่ไม่เคยยกอัตตามาข่มเรา มีแต่น้อมตามต่อเรื่องที่เราอยากรู้ ความสงบเป็นเพื่อนกับความเย็นใจ, ปัญญา และที่สนิทกันที่สุด คือ ความสุข ถึงขนาดชอบไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอๆ เหมือนที่เราเคยได้ยินกันว่า “สงบสุข” หากเราสนิทกับความสงบ เราก็จะได้เป็นเพื่อนกับทั้ง 3 นั้น

ติดอยู่เพียงแค่ว่า คนส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นความสงบอยู่ในสายตา เพราะความสงบยากจนเงินทองและวัตถุ ไม่มีเสื้อผ้าสวยหรูประดับกาย มีเพียงความเรียบง่าย กระทั่งวันสุดท้ายของชีวิต บางคนก็ไม่คิดจะเอ่ยทักความสงบ ทั้งๆ ที่ความสงบอยากเป็นเพื่อนกับทุกคน


"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""