ผมเดินเข้าไปในงานโดยไม่ต้องควักเงินจ่ายสักบาท เพราะวันนั้นเป็นวันเปิดตัวของเทศกาลความหนาวและในฐานะสื่อมวลชนเงินค่าผ่านประตู 450 บาทจึงนอนนิ่งสงบอยู่ในกระเป๋าของผม
ทันทีที่บันไดเลื่อนพาผมเข้าไปสู่ สยาม โอเชี่ยล เวิร์ล ชั้น B1 B2 ผมก็พบผู้คนเดินเบียดเสียดกัน ในใจคิดทันทีว่างานนี้อลังการไม่ใช่เล่น คนเยอะน่าดู แต่แปลกทำไมอากาศไม่ต่างกับภายนอกเลย -10 องศาทำไมไม่แสดงอำนาจของตัวเองเลย แต่ยังคิดในแง่ดีอยู่ว่างานเปิดตัวคงไม่ต้องเปิดความหนาวถึงขั้นนั้นมั้ง เพราะเครื่องมือทำมาหากินของเพื่อนสื่อมวลชน เช่นกล้องถ่ายภาพ จะเสียหายไป
เข้าไปยืนในขั้วโลกแล้วรู้สึกเหมือนเข้าไปเดินเล่นในเมืองของเล่น ผู้คนที่แออัดกันนั้นเนื่องมาจากความแคบของพื้นที่ ผมเดินไปรอบพื้นที่ในเวลาไม่ถึงนาที เจอนกเพนกวินพันธุ์จักรพรรดิ์ฝูงใหญ่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าภูเขาน้ำแข็งที่สร้างด้วยภาพวาดขนาดใหญ่ ฝูงนกเพนกวินตัวสูงพอๆ กับเด็ก 5 ขวบ ใบหน้ายิ้มแย้มออกไปในทางเย้ยหยันเหมือนจะยิ้มเยาะเหยื่อเคราะห์ร้าย ที่เสียค่าตั๋วเข้ามาชมพวกมัน ข้างๆ มีสิงโตทะเลยิ้มเห็นเขี้ยวขาวยาวใหญ่ น่าตบหัวเสียจริงเพราะรอยยิ้มมันเหมือนกับการสะใจเสียนี่กระไร
ผมไม่สนใจกับพวกมันนัก เปลี่ยนไปยืนเก็บภาพหมีขั้วโลกตัวใหญ่ น่านับถือความอดทนของมันเสียจริง มันยืนตัวตรงยื่นมือมาข้างหน้าอยู่อย่างนั้นอย่างไม่เหนื่อยหรือเมื่อยเลย ที่สำคัญมันใจดีมากๆ เด็กต่างก็หลงรักมันทุกคนเข้าไปยืนถ่ายภาพด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ผมเพิ่งมารู้เมื่อครั้งนั้นเองว่าจริงๆ แล้วหมีขาวขั้วโลกไม่ได้ดุร้ายอย่างในสารคดีเลย
บ้านน้ำแข็งจำลองที่ทำด้วยพลาสติก เมื่อไปยืนใกล้แล้วเสียงดังเอี้ยดอ้าด ได้บรรยากาศของก้อนน้ำแข็งเป็นอย่างดี น่าเลื่อมใสในความคิดเรียกเงินจากกระเป๋านักท่องเที่ยวพวกนิยมความเป็นไปในต่างชาติ ของผู้จัด หมาลากเลื่อน 6 ตัวคงยืนสง่าอยู่อย่างเดิมบริเวณหน้าบ้านน้ำแข็งเพื่อคอยให้ผู้เข้าชมมานั่งและถ่ายภาพเป็นที่ระลึก เก็บเอาไว้ว่าครั้งหนึ่งเคยมาสำผัสบรรยากาศขั้วโลกแล้ว
ผมรู้สึกสนุกจนอยากจะกลับบ้าน แต่ทันสังเกตุเห็นเสื้อคลุมกันหนาวของมนุษย์ขั้วโลกเสียก่อน เสื้อตัวนี้คงนำเข้ามาจากขั้วโลกจริงๆ เพราะถูกเก็บในตู้กระจกใสข้างในคงเปิดแอร์เย็นฉ่ำ ลบ 10 องศาอย่างแน่ ผมมองหาทีมงานหมายมั่นว่าจะถามว่าในตู้กระจกนั้นใช่ไหมที่ว่าหนาว -10 เหมือนอ่านใจผมออก เธอเดินเข้ามาพร้อมพูดว่า เข้าไปสัมผัสความหนาวหรือยังค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ
ผมดีใจลืมความต้องการเลื้องตัวนั้นทันที เดินตามเธอมาจนถึงมุมอับของบริเวณงาน แล้วเธอก็ผายมือให้ผมเข้าไป โดยใช้รอยยิ้มดันผม ต้องขอขอบคุณที่ 7-Eleven ขยายสาขาไปทั่วฟ้าเมืองไทย เพราะไม่ฉะนั้นผมคงไม่รู้ว่าจะอธิบายสภาพเบื้องหน้าได้อย่างไร เพื่อนๆ ต้องเคยเห็นตู้แช่เครื่องดื่มในร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงกันทุกคน นั่นแหล่ะครับประสบการณ์ความหนาวของเขา เข้าไปยืนในนั้นจนกว่าจะสะท้านแล้วออกมากระดกวอดก้าพอให้ร้อนทั่วท้อง แล้วกลับบ้านด้วยความระทม กับราคาที่เสียไป (กรณีที่เข้ามาโดยใช้บัตร เพราะปลาในสยาม โอเชี่ยน เวิร์ล ก็ให้ความรู้สึกว่าแพงกว่าค่าตั๋วเสียแล้ว)
ผมกลับมาพร้อมตุ๊กตานกเพนกวินตัวสีฟ้าน่ารักตัวหนึ่ง ทุกวันนี้ผมยังนอนกอดมันเสมอ ในขณะที่กอดภาวนาให้หน้าหนาวปีนี้ผ่านไปเร็วๆ ไม่ใช่เพราะผมขยาดความหนาวแต่ว่า Polar Festival มีแค่หนาวนี้เท่านั้น
