| text
: อนุ-สรณ |
เพื่อนผมคนหนึ่งอายุอานามปาเข้าไปยี่สิบต้นๆ แล้ว แต่ยังไม่เคยเป็นอีสุกอีใสเลยแม้แต่ครั้งเดียว เจ้าตัวก็เกิดความกังวลล่ะสิครับ ถ้าเป็นตอนนี้แล้วจะเอาหน้าไปอวดใครได้ จากประสบการณ์ที่ผมเคยเป็นเมื่อสมัยเด็กๆ สร้างความหวาดหวั่นพรั่นพรึงต่อเขามากมาย ใบหน้าที่เต็มไปด้วยปุ่มใสๆ พอใกล้หายแล้วเม็ดใสนั่นก็จะแตกตอนนี้แหล่ะที่จะมีความรู้สึกคันนิดๆ ชวนใช้มือเกาเสียนี่กระไร แต่ต้องอดใจเอาไว้เพราะไม่งั้นก็จะมีแผลเป็นตามมาเมื่อยามมันอำลาจากใบหน้าเราไป ถัดจากการแตกตัวของอีสุกอีใสคราวนี้แผลตกสะเก็ดก็จะเกิด เฮ้อ! ไม่น่าพิจเอาเสียเลย
ไม่ว่าอย่างไรไม่มีใครหนีเม็ดใสๆ นามว่าอีสุกอีใสนี้ได้หรอกนะจะบอกให้
อีสุกอีใสหรือ Chicken pox เกิดจากไวรัสในแฟมิลี่ Herpesvirus Family แน่นอนเมื่อเป็นไวรัส มันสามารถติดต่อได้ ลักษณะการติดต่อของเชื้อจะติดง่ายมาก โดยเฉพาะในหน้าหนาว ร้อยละ 80 ของคนที่สัมผัสผู้ป่วยจะเป็นถ้ามีภูมิคุ้มกันไม่มากพอ นอกจากนี้อาจจะติดต่อได้ทางลมหายใจ สารคัดหลั่ง น้ำลาย และการสัมผัสใกล้ชิด แต่อาบน้ำหรือว่ายน้ำด้วยกันไม่ยักจะติดแฮะ สมัยก่อนจะมีความเชื่อว่าถ้าเป็นอีสุกอีใสแล้วจะไม่เป็นอีก แต่ปัจจุบันการแพทย์ก้าวหน้า การวิจัยก้าวไกล พบว่าภูมิคุ้มกัน (เมื่อเป็นโรคนี้แล้วร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกันตัวเองขึ้นมาจึงทำให้เกิดซ้ำอีกยาก) จะอยู่ได้ประมาณ 30 40 ปี และอาจจะเป็นใหม่ได้ ดังนั้นถ้ามองโลกในแง่ดีเป็นอีสุกอีใสตอนโตก็ดีไปอีกอย่างนะครับ เพราะกว่าจะกลับมาเป็นใหม่อีกครั้งก็หลายสิบปีข้างหน้า ดีไม่ดีอาจลาโลกไปแล้วก็ได้ใครจะไปรู้ เพราะว่าเมื่อเป็นแล้วหลังจากที่หายเชื้อยังไม่หมดไปเสียทีเดียว แต่มันกำลังรอรวมสมัครพรรพวกอยู่ที่เดิม ในร่างกายเรานี่แหล่ะตรงปมปราสาทเพื่อรอวันกลับมาเป็นงูสวัด (Shingles) ในอนาคต
เมื่อรับเชื้อมาแล้วก็สามารถกลายเป็นพาหะได้ตั้งแต่ 2 วันก่อนผื่นขึ้น เลยไปถึงจนผื่นแห้ง หรือประมาณ 1 สัปดาห์หลังผื่นขึ้น ระยะฟักตัวประมาณ 10 วันถึง 2 อาทิตย์
แล้วจะทราบได้อย่างไรว่าเป็นอีสุกอีใส ไม่ใช่หิดใช่กลากเกลื้อน ถ้าเจออาการอย่างที่ผมกำลังจะบอกต่อไปนี้ให้สันนิษฐานได้เลยว่าโดนเข้าแล้ว มีไข้ต่ำๆ ปวดหัว ปวดท้อง จะเริ่มมีผื่นเล็กๆ พองออกเหมือนตุ่มน้ำ ส่วนมากจะเริ่มจากท้อง และหน้า หลังจากนั้นก็จะแยกทัพแตกกระบวนยาตราไปตามแขนขา และปาก หรืออวัยวะเพศ ต่อมาก็จะแตกและแห้งไปเอง จุดเด่นของผื่นอีสุกอีใสคือพบได้ทุกระยะในคนคนเดียวกัน อาการในเด็กโตไข้และผื่นจะมากกว่าเด็กเล็ก ส่วนการรักษา ก็รักษาตามอาการ เช่น เช็ดตัว (ชาวบ้านๆ จะใช้ยาเขียวเช็ด) กินยาลดไข้ ยาแก้เสียดท้อง และพยายามอย่าไปเกา (เดี๋ยวจะเป็นอย่างที่ผมบอกข้างต้น) บางครั้งต้องใช้ยาทาป้องกันแบคทีเรีย หรือกินยาป้องกัน จงจำเอาไว้ว่าผ้าแปลไม่ลึก ไม่มีแบคทีเรียแทรก โรคนี้ก็จะหายเอง อีกอย่างขณะที่ยังไม่หายจากการเป็นผื่นอย่าให้โดนน้ำฝนเด็ดขาด เพราะสองสิ่งนี่แสลงกัน จะเกิดแผลพุพอง หายช้า และเกิดโรคแทรกซ้อนได้ ที่สำคัญจะเกิดแผลเป็น โดยเฉพาะถ้าเป็นบนใบหน้า หาความงามได้ยากเด้อ
.........................
|
|
