พี่หลุยส์เรียนจบมาทางด้านบันเทิงหรือการแสดงโดยตรงรึเปล่าคะ
ไม่ครับ พี่จบเตรียม (เตรียมอุดมศึกษา) ตอนม.5 แล้วเข้าเรียนต่อคณะวิศวะ
จุฬาฯ ภาคอุตสาหกรรม
ทำไมเลือกเรียนวิศวะคะ
พี่หลุยส์เรียนตามสิ่งที่เชื่อ สิ่งที่เชื่อตอนนั้นก็คือ
วิศวะจะให้ลอจิกส์ในการคิดที่ดี ได้ระบบความคิด ระบบการทำงานที่ดี
ก็เลยเรียนวิศวะจุฬาในตอนแรก พอเสร็จปุ๊บ ก็เจอคุณอรวรรณ
คุณอรวรรณมาชวนมาเล่นละครเรื่องแรก คือ 'คู่เขยคู่ขวัญ'
พอเรียนจบแล้ว คิดจะทำอะไรต่อคะ
คืออย่างที่บอก พี่เรียนวิศวะภาคอุตสาหกรรมมา พี่ก็เลยรู้จักโครงงาน
รู้จักการผลิตรู้จักอะไรทุกอย่างแล้ว ก็เลย เฮ้ย ถ้าเรามองการผลิตได้แล้วเราก็น่าจะมองเศรษฐกิจได้ด้วย
คุณผลิตไปแต่ขายไม่ออก หรือเศรษฐกิจดาวน์ คุณก็ไม่มีประโยชน์
ก็เลยคิดเรียนต่อทางด้านเศรษฐกิจใช่ไหมคะ
ครับ พี่หลุยส์ไปต่อเศรษฐศาสตร์บริหารที่จุฬา อีกใบหนึ่งเป็นปริญญาโท
แล้วก็มีโอกาสได้เข้ารับราชการอยู่ที่สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม
กระทรวงอุตสาหกรรม
อย่างนี้พี่หลุยส์ก็เป็นข้าราชการนะสิ
เคยเป็นครับ เพราะทำอยู่ได้ประมาณปีกว่า ก็ออกไปช่วยพี่ชาย
(ภิมุข สิมะโรจน์)หาเสียง
แล้วงานในวงการล่ะคะ
ช่วงนั้นก็ทำงานไปด้วย เล่นละครไปด้วยและก็เป็นพิธีกรไปด้วย
ทำแบบนี้มาอีก 3ปี ก็ถือว่าเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในวงการบันเทิงครับ
เก็บประสบการณ์ในวงการบันเทิงแล้ว
ได้เก็บประสบการณ์ทางด้านเศรษฐกิจบ้างรึเปล่าคะ
เก็บครับ พี่หลุยส์เริ่มเข้าสู่ตลาดหุ้น เมื่อประมาณปี
41 -42 ตั้งแต่หุ้นยังไม่บูมเลยนะ พอเล่นหุ้นแล้วรู้สึกมีความสุข
ก็เรียกได้ว่าเจอทั้งบอททอม (bottom) เจอทั้งอะไรมาสารพัด
รู้สึกว่าตัวเองสนใจทางด้านนี้ ก็เลยไปต่อปริญญาโทอีกใบหนึ่ง
คือ ไฟแนนซ์ ที่อังกฤษ
โอ้โห! อายุยังไม่เยอะเลย มีปริญญาตั้ง
3ใบแล้ว
(ยิ้ม) พี่โชคดีที่ได้พาสชั้นตอนเรียนที่เตรียมฯ เพราะฉะนั้นก็เลยมีโอกาสได้ทำงานและเรียนได้หลายใบหน่อย
พี่จบโทใบแรกตอนอายุ 21 และก็จบใบที่สองเมื่อปีที่แล้วนี่เอง
เรียนมาตั้งเยอะแยะ แล้วนำความรู้มาประยุกต์ใช้อย่างไรคะ
ปัจจุบันพี่ทำงานอยู่ที่บริษัทหลักทรัพย์ พี่ก็ได้ใช้ความรู้ที่เรียนมาแน่นอนครับ
เพิ่งรู้ว่าพี่หลุยส์ทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์ด้วย
ไม่ค่อยมีคนรู้หรอกครับ
พี่หลุยส์มีหลักการดำเนินชีวิตอย่างไรบ้างคะ
เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ปรัชญาก็คือ ทำสิ่งที่เราชอบ
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แน่นอนเราต้องมีgoalในอนาคตว่าเราอยากเดินไปตรงไหน
เพียงแต่ว่า goal นั้นมันเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ แต่ว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปขอเป็นสิ่งที่ดีขึ้น
อยากให้พี่หลุยส์ฝากข้อคิดถึงเยาวชนที่กำลังจะใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าหน่อยค่ะ
พี่เอนท์ติดเข้าไปแล้ว พี่ไปพลาดตอนปี 1 คือพี่คิดว่า
การที่พี่เอนท์ติดแล้วคือชีวิตเราสำเร็จแล้ว แต่มันไม่ใช่
ชีวิตมันเพิ่งเริ่มต้น ฉะนั้นเข้าไปอยากให้ตั้งใจเรียนดีๆ
ทำเกรดให้ได้ดีๆ เพราะมันมีผลต่อการเรียนในอนาคต มีผลต่อการปริญญาโท
มีผลต่อการทำงาน แต่ก็ไม่ใช่เรียนอย่างเดียว เราต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์อื่นๆ
ด้วย เช่นทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ชีวิตในมหาวิทยาลัยต้องใช้ให้คุ้ม
เพราะถ้าจบมาทำงานแล้วจะเป็นอีกชีวิตหนึ่ง ย้อนกลับไปไม่ได้
คำถามสุดท้าย พี่หลุยส์วางแผนสำหรับอนาคตของตัวเองอย่างไรคะ
อนาคตวางไว้แล้ว แต่ขออุบไว้ก่อนแล้วกัน
|