สิ่งที่ได้จากครอบครัว
ตระกูลผมแต่ละบ้านเลี้ยงไม่เหมือนกัน ค่อนข้างไม่ตามใจนัก ไม่ระเบียบนัก แต่จะเคี่ยวเรื่องเงิน เขาจะไม่ให้เงินเลย ปล่อยให้อดๆ อยากๆ ตั้งแต่เด็กแล้วไม่เคยให้ มีให้นะแต่ไม่เคยจะให้ น้อยใจนะว่าทำไมไม่ให้ คือก็ไม่ได้ขี้เหนียว แต่โตถึงจะรู้ว่าเขาสอนตลอด สอนให้เรา ถ้าเรามีครบแล้วเราก็จะไม่ทะเยอทะยาน เราจะไม่มีความที่อยากจะทำอะไรเอง นั่งๆ นอนๆ ทั้งวัน พอไม่มีเงิน เราก็อยากจะหาเอง ทำเอง

เส้นทางการศึกษา
เขาอยากให้ช่วยงานที่บ้าน จริงๆ ก็ได้เรียนบริหารที่เอแบคแป๊บนึง เรียนก็เอาตัวรอดได้ แต่ก็ทำได้ไม่ดี เรียนให้จบๆ ไป แต่สุดท้ายเรียนอาร์ตก็ทำได้ดีทีเดียว ได้เอเกือบหมด เหมือนกับได้เรียนอย่างที่ใจรักก็ทำได้ดี จริงๆ แล้วอยากเรียนกอล์ฟ จริงๆ ไปเมืองบอกก็อยากไปเรียนกอล์ฟอย่างจริงๆ จังๆ เพราะตีกอล์ฟตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่ 10 ขวบ ตีมาเป็น 10 ปีแล้ว พอเรียนมหาวิทยาลัยก็อยากตีจริงๆ จังๆ เล่นเป็นอาชีพ แต่การจะเล่นอาชีพได้มันไม่ใช่เข้าไปเล่นได้เลย มันต้องเข้าไปเรียน พ่อก็ไม่ให้ ยิ่งเรียนอาร์ตก็ไม่ให้ กอล์ฟก็ยิ่งไม่ให้ใหญ่เลย เลยไปหามหาวิทยาลัยที่มีทั้งกราฟิก และตีกอล์ฟ ซึ่งหายากเหมือนกัน ส่วนใหญ่มหาวิทยาลัยที่สอนอาร์ตจะไม่มีสอนตีกอล์ฟ เรียน 4 ปีจบปริญญาตรี

การงานในหนึ่งอาทิตย์
ทางด้านกราฟิกจบมาก็ทำงานบริษัทโฆษณาที่บ้านเลย เป็นฟรีแลนซ์ตอนนี้ก็ทำงานละคร พิธีกร การทำงานจะแล้วแต่ บางวันก็ 5 บางวันก็ 6 วันไปเลย อาทิตย์หนึ่งว่างทั้งอาทิตย์ก็มี คือถ้าหนักก็หนักไปเลย ถ้าเบาก็เบาไปเลยจริงๆ ไม่ชอบที่ไป จริงๆ เคยทำเป็นแบบประจำอยู่พักหนึ่ง มาเช้าทุกวัน 8 โมงถึงดึกๆ ทำโฆษณาถึง 4-5 ทุ่มไม่มีเวลาเลยจำได้ เปิดคอมที่บ้านมาทำงานอดิเรกแทบไม่มีเลย ตอนนี้เวลาทำคอมถึงตี 1 ตี 2 ตี 3 ถึงเช้าๆ เลยก็มี คือช่วงว่างมันก็ว่างเยอะ แต่ชอบแบบนี้มากกว่า

ปัญหาและอุปสรรคในการทำงาน
ถ้างานดีไซน์ปัญหามันอยากจะรู้เยอะขึ้นเรื่อยๆ อยากจะพัฒนา ปัญหาคือให้ใครทำได้ เห็นคนอื่นทำได้ก็อยากจะพัฒนาให้เก่งขึ้น ต้องขวนขวายมากขึ้น ตั้งแต่อยู่เมืองนอกแล้ว เวลาอยู่ว่างๆ ก็นั่งหัดใช้อะไรให้มันเก่งขึ้น หัดทำอะไรให้เยอะขึ้น มันไม่ใช่ปัญหาเรียกความทะเยอทะยานมากกว่า ปัญหาก็ตอนทำอยู่บริษัทโฆษณา คือบริษัทโฆษณามันจะเป็นแบบสมมติถ้าลูกค้าต้องการเนี่ย Ad นี้มีรถยนต์กับลูกบอลอยู่ในหน้านี้ แล้วทำให้มันสวยซิ มันก็ไม่ได้ท้าทายอะไรคือมีคนจัดมาแล้ว แต่ถ้าลูกค้าให้ตามใจเรา ทำอย่างไรก็ได้ให้มันขายได้ ปัญหาก็คือเราไม่มีอิสระในการทำงานแต่ออกมาเป็นฟรีแลนซ์เนี่ย ใครชอบงานเราก็มาติดต่อเรา ตามใจเราเลยแล้วมาดูซิชอบแบบไหนก็มาพัฒนาไปเรื่อยๆ ปัญหาคือทำโฆษณามันมีขอบเขตเยอะ เราทำได้มากกว่านี้แต่มีกรอบตลอดเลย งานต้องอยู่ในกรอบ แล้วเรารู้สึกว่างานเราทำได้มากกว่านี้เราทำ animation ได้ แต่เราต้องมานั่งทำสิ่งพิมพ์บนกระดาษอย่างเดียว อย่างจะทำอะไรที่เคลื่อนไหวได้เป็นออกแบบ เป็นซีดีรอมมันไม่มีโอกาสได้ทำ

ความฝันที่เคยวาด
มันมีหลายเป้าหมาย ตั้งแต่เด็กแล้วอยากเป็นนักกอล์ฟมือหนึ่ง แต่ตอนนี้พอทำทางด้านที่ทำอยู่กับวงการบันเทิงก็อยากทำงานที่ไม่เคยทำ อยากจะรับที่ไม่เคยรับได้มากที่สุด เพราะผมเชื่อว่ามันจะช่วยต่อยอดงานเบื้องหลังของที่บ้าน เพราะเราจะกลับมาทำเบื้องหลังแน่ๆ อยากทำตรงนี้ให้ดี และเบื้องหลังอีกหน่อยอาจจะทำรายการหรือทำบริษัทให้กับตัวเองให้มันได้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วก็อยากมีกิจการมากมายอีกเยอะเลย อันนี้คือเป้าหมาย อีกอันคืออยากจะทำให้ภาพลักษณ์ของโปรดักส์ต่างๆ หรือภาพลักษณ์ของบริษัทไม่ว่าจะเป็นโลโก้ สิ่งพิมพ์ ของ คือผมถนัดทางด้านกราฟิกดีไซน์ อยากให้ของที่บ้านในเครือมันดีขึ้นในสายตาคนอื่น เพราะบางคนอาจจะมองว่าโปรดักส์ ซึ่งผมก็มองแล้วส่ายหัวทุกอันเลย ของที่บ้านดีไซน์ไม่ดี ดีไซน์ห่วยมาก แต่ก็มีโอกาสได้เข้าไปช่วยแก้ อนาคตก็อยากจะทำของผลิตภัณฑ์ต่างๆ ของที่บ้านให้ทัดเทียมกับต่างชาติ เพราะของที่บ้านมันจะไม่อินเตอร์เลย แต่ก็มีได้แก้บางอันแล้ว

อนาคตข้างหน้า
คงด้านนี้แหละครับ คงไม่เล่นการเมืองแน่ๆ ส่วนใหญ่นักแสดงอีกหน่อยก็ต้องเล่นการเมือง แต่บ้านผมถือคติและมีคำสั่งมาจากปู่หลายชั่วอายุคนเลยว่า ห้ามเล่นการเมืองเด็ดขาด ไม่ได้บอกว่านักกรเมืองไม่ดีนะครับ แต่ว่าห้ามตระกูลเรายุ่งเกี่ยวกับการเมืองเลย ห้ามเข้าไปเล่นการเมือง เพราะว่าผู้ใหญ่คงมองเห็นว่าคงมีผลเสียออกมาแน่ๆ มันต้องมีคนเกลียด มีศัตรูซึ่งมันจะทำลายตระกูล ซึ่งก็จะไม่เห็นผมทางนั้นแน่ๆ ก็อยากทำวงการบันเทิง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน ทางด้านเบื้องหลังด้วย ตอนนี้ก็คิดหาทำรายการอยู่ ซึ่งมันก็อยากเหมือนกัน เพราะอยู่วงการนี้ไม่ได้มีคนช่วยผมเท่าไร คุณพ่อคุณแม่ก็ไม่ได้สนับสนุน คือทำด้วยตัวเอง หาเงินเอง หาเงินมาลงทุนเอง ความเสี่ยงก็อยู่ที่ตัวเองไม่เหมือนกับคนอื่นที่พ่อแม่เอาทุนไปเลยไปเปิดบริษัท ผมนั่งเครียด เอาเงินตัวเองมาติดลบก็ติดตัวเอง อยากทำรายการทีวีก่อน รายการแรกให้มันเกิดก่อน แล้วถ้าไปเรื่อยๆ อาจจะเวิร์คพอยต์มีรายได้อะไรประมาณนี้ก่อน

สิ่งที่ประสบความสำเร็จ
ก็คือตอนแรกๆ ที่เขามาใหม่ๆ ยังไม่เคยทำอะไรเลย ก็อยากจะลองทำอะไรหลายๆ อย่างเป็นพิธีกรบ้าง เล่นละคร เล่นหนัง แล้ตอนนี้ก็รู้สึกว่าได้ทำหมดแล้ว ทำพิธีกรมา 6-7 รายการแล้ว แต่ละรายการเราก็ทำได้หลากหลายขึ้น คือใหม่ๆ ตั้งไว้อยากทำทุกอย่างก่อนเล่นหนัง แต่ร้องเพลงไม่ทำแน่ๆ เล่นหนังเล่นละคร เป็นพิธีกร ตอนนี้ก็ทำครบแล้ว อันนี้ก็หนึ่งเป้าหมายหล่ะ ต่อไปก็ทำให้ดี หลายบทบาทมากขึ้น ขยับจากตัวที่รองๆ ก็ไม่มีใครเปิดตัวเป็นพระเอกเลย ก็ต้องเริ่มจากตัวเล็กๆ ค่อยๆ ขึ้นมา ค่อยๆ ขึ้นมา บทก็ต้องดีขึ้นเรื่อยๆ

แบบอย่างในการดำเนินชีวิต
ก็คงเป็น.. ผมไม่ค่อยตามพ่อนะ เรียกว่าคุณปู่ดีกว่า คุณปู่จะมีคำสอนเยอะเป็นร้อยๆ พันๆ คำสอน แต่ละคำสอนเอามาจำเอามาใช้ จำไม่ได้หมดหรอก แต่สิ่งที่จำได้คืออย่างเช่นคำคมอะไรหลายๆ อย่างที่ปู่สอนมาก็เอามาใช้ให้เป็นประโยชน์กับชีวิต ยกตัวอย่าง เอาตัวอย่างที่ไม่ซ้ำล่ะกัน เพราะผมก็พูดไปเยอะ เราทำดีให้คนอื่นและความดีของเราคนอื่นก็อาจจะตอบแทนบุญคุณอะไรประมาณนี้ ไม่ใช่ตอบแทนบุญคุณสิ หมายถึงเขาจะไม่บอกเราตรงๆ บอกเราว่าเหมือนเราผลักน้ำออกไป น้ำมันก็จะวนกลับมาหาเรา เขาก็จะบอกนี้คือวัฏจักรให้อะไรไปก่อนมันก็จะกลับมาหาเราเอง คำคมประมาณอย่างนี้ก็จะมีสอนอยู่เรื่อยๆ แปลจากสุภาษิตจีนมาบ้าง แล้วมาสอนหลานๆ ที่เคยบอกหนังสือเล่มอื่นๆ คือ ทำดี ถ้าให้อะไรใครปุ๊บต้องลืมได้ทันที...อะไรประมาณนี้