คุณชาร์ลส ปิณฑานนท์ หนึ่งในนักบริหารรุ่นใหม่ไฟแรง ด้วยความที่เป็นคนง่ายๆ ชอบลองสิ่งที่ท้าทายความสามารถที่คนอื่นยังไม่เคย ช่างสังเกต เคยปัญหาด้วยตัวเองหลายครั้ง จนทำให้เขากลายเป็นคนรอบคอบ เขาก้าวเดินสู่เส้นทางที่ถนัด กับสิ่งที่เขาผูกพันธ์มาตั้งแต่เด็ก ขณะนี้เขามีตำแหน่งเป็นถึง Managing Director ธุรกิจสินค้าแฟชั่นสปอร์ตที่ชื่อ Oakley แบรนด์สินค้าชื่อดังที่มีหลายคนใช้อยู่ในขณะนี้

ส่วนหนึ่งที่มาเป็นผู้ชายคนนี้

ขับเครื่องบิน ขับรถ ตามประสาเด็กผู้ชายที่ชอบความเร็ว ชอบท้าทาย เนื่องด้วยบ้านอยู่ริมน้ำกับพ่อ จึงทำให้ชอบเล่นกีฬาทางน้ำ และกีฬาที่ต้องใช้เครื่องยนต์ต่างๆ ตามมาตอนหลัง ที่ชอบขับเรือเพราะมีบ้านอยู่ติดชายน้ำ แต่ก่อนนี้จะขับเรือขึ้นไปเรื่อยๆ วันเสาร์ อาทิตย์ แรกๆ ก็เริ่มจากขับเจ็ตสกีก่อนมาเรือ ทำให้ได้พักผ่อนเพลิดเพลิน ทำให้เห็นธรรมชาติ สงบ มีโอกาส เวลาได้คิดอะไรไปเรื่อยๆ ผมชอบน้ำชอบเรือ มีทั้งเรือใบ เรือเร็ว เรือยอช เรือไม้ก็มีเรือหัวลากเป็นไม้แบบช้าๆ เวลาที่มีเพื่อนฝูงเยอะก็จะเอาเรือไม้ลงสัก 10 คนกำลังดีเรื่อยๆ ไม่เร็วประมาณ 10 น็อต ที่ใช้อยู่ส่วนมากเป็นเรือเร็วชื่อ Riva 26 ฟุต สีแดงเทา ปกติจะขับไปจนถึงอยุธยาบางทีก้อออกปากแม่น้ำไปพัทยา หัวหิน บางปะกง แม่กลอง ใกล้ ถ้าคึกหน่อย ไปวันเดียวกลับโดยมากก็บางปะกง

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

จะมีไม่กี่อย่างคือ เบสิกต้องควบคุมเรือให้ได้ ดูว่ามันทำงานยังไง เข้าใจเครื่องยนต์ ไฟฟ้า ว่ามันเดินยังไง อะไรที่ทำให้มันเสียได้ เนวิเกชั่น การเข้าใจเข็มทิศ ต้องใช้เข็มทิศเป็น GPS ให้เป็น ถ้าหากออกปากอ่าว จะใช้กับดาวเทียม 24 ดวงรอบโลก และเครื่องวัดนี่ราคาไม่แพง จะทำงานโดยจำระบบ แล้วบอกว่าเราอยู่ตรงจุดไหน ถ้าดู้ข็มทิศไม่เป็นต้องมีอะไรสำรองแทนที่ มีใจรัก เพราะเวลาที่ออกไปจะไม่เหมือนการขับรถหรู มีแอร์วิทยุ มันทรมาน ร้อน ไม่มีหลังคา ท้าทาย ผมชอบกีฬาท้าทายจะเล่นทุกอย่าง วินเสริฟ เจ็ท เครื่องบิน ขับรถสมาธิจะยากสุด เพราะมันต้องชนะใจ

เปรียบเทียบเรือกับหญิงชาย

จริงๆ แล้วเหมือนกับผู้หญิง เพราะต้องเข้าใจ เอาใจให้ดี ไม่งั้นจะสามารถพยศได้ ทำให้เราเจ็บได้ หากนำออกไปไม่ดูแลทะนุถนอมนี่เป็นเรื่องได้ ต้องเข้าใจจิตใจเขา ว่าเครื่องนี่มีพื้นฐานยังไง อะไรที่มันไม่ชอบ ขีดจำกัดมีเท่าไหร่ ความอดทน อย่างเรือใบออกทะเลไปจะสั่งให้ลมมากไม่ได้ ต้องใจเย็นเหมือนกับคนที่เรารักแล้วต้องทะนุถนอม เข้าใจเยอะๆ เป็นคู่ทุกข์คู่ยากเรา เวลาออกทะเลถ้าไม่เขาเราก็เสร็จ ไม่มีใบสักใบ หากขาดหรือหลุดไป ใบพัดไม่มีเราก็กลับไม่ได้ จะเกลียดโกรธ เหนื่อยขนาดไหน ก็ต้องทน เพราะเราอยู่ข้างนอก จะทิ้งไปเฉยๆ ไม่เอาแล้วก้ไม่มีใครเอากลับให้ เว้นแต่เรือใบนี่ต้องต่อสู้ชีวิตด้วยกัน การเล่นอะไรกับธรรมชาตินี่ต้องระวัง ธรรมชาติจะมีวิธีเล่นงานเราแบบแปลกๆ

หลักการแก้ปัญหา

ปกติเวลาทำงานแล้วมีปัญหาจะจัดการกับปัญหานั้นโดยนั่งสมาธิ งานเป็นอะไรที่หนีไม่ได้มันคืออาชีพ อนาคตเรา โดดหนีแบบเลิกกับแฟนไม่ได้ มันหยุดไม่ได้ ราขายของที่มันไฮแฟชั่นจะนิ่งไม่ได้ ชนะได้หรือไม่ได้มันอยู่ที่ใจ ผมถือว่าสมาธินี่แหละที่มันเป็นเกราะ ส่วนหนึ่งที่เราจะประสบความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจมันอยู่ที่ตัวเราเองจริงๆ อีกส่วนนึงคือบุญ อธิบายลำบาก จริงแล้วมันอยู่ที่ใจเราเอง เหมือนบอกว่าของชิ้นนี้ยังไงก็ขายไม่ได้ แต่ถ้าคุณมีใจผลักดัน มีใจสู้ ก็จะหาวิธีที่จะดันมันออกได้ ตั้งใจไว้ว่าไม่ได้ไม่มี ไม่มีไม่ได้ดีที่สุด เดินหน้าอย่างเดียว

ความตั้งใจสูงสุดในชีวิตการงาน

เป้าหมายในการงานของผมคือ การเกิดมาเป็นผู้ชายก็อยู่เฉยๆ ปลดเกียร์ว่างไว้ก็คงลำบากก็คงเหมือนกับผู้ชายทั่วๆ ไปที่วางผังชีวิตให้ประสบความสำเร็จ แต่ความสำเร็จในชีวิตนั้น เงินไม่ใช่ทุกอย่าง และการชนะใจ สุดท้ายแล้วมันไม่ใช่เงินทอง สิ่งที่บอกว่าเราถึงเป้าหมายแล้วคือความพอใจที่เกิดขึ้นในตัวเรามากกกว่า นอกเหนือจากการหาเงินมาประทังชิวิต เลี้ยงครอบครัวแล้ว สุดท้ายแล้วก็คือเป้าหมายทางธรรม ต้องเข้าใจว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร การอยู่รอด จะทำอย่างไรที่จะหลีกเลี่ยงเวรกรรมต่างๆ ให้ตายด้วยดี

มุมมองที่มีต่อสังคมไทย

ในฐานะที่เป็นคนไทยคงต้องบอกว่าเศร้า ที่เห็นวัฒนธรรมที่แปลกๆ การกระทำ การกินอยู่ ระบบใหม่ๆ ที่ต่างจากเดิม มันไม่ได้สอดคล้องว่าเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนเดิมแล้ว พ่อแม่ลูกอยู่คนละทิศละทาง ทำอะไรก็ไม่เหมือนคนไปหมด เหมือนทุกคนเอาแต่ใจ อยากให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม อย่างน้อยคนมันมีพื้นฐานทางจิตใจที่ดีก็คงแก้ได้

หากมีอำนาจในการแก้ปัญหา

วิธีการเรียนหนังสือน่าจะเปลี่ยนไป วิธีที่ทำให้เด็กมันเสีย รัฐบาลจะเล็งเห็นและหาทางแก้ไขแล้วแหละ

การก้าวสู่ธุรกิจโอ๊คลี่

จริงๆ แล้วทำธุรกิจครอบครัวคือ โรงพิมพ์ผ้ามาก่อน ตอนกลับมาใหม่ๆ ท้อแท้เหลือเกิน เราไม่มีความรู้ทางด้านการพิมพ์ผ้าเลย มันฝืนใจไปหมด จะทำให้มันดีก็ต้องพึ่งพาคนอื่น เลยมาเริ่มธุรกิจของตัวเอง ขายสกี อุปกรณ์กีฬาทางน้ำ โอ๊คลี่ เลือกตามที่ชอบของตัวเอง ผมมองโปรดักก่อนว่ามีเทคโนโลยีเป็นพื้นฐาน แว่นมันไม่เหมือนใคร นอกเหนือจากดีไซน์แล้ว เลนส์ก็ล้ำหน้ากว่าคนอื่นแล้ว ก็เลยมองว่าบริษัทนี้น่าจะไปได้ไกลพอสมควร เหมือนรถเอทีวี เราอยู่ในภูมิประเทศที่มีภูเขา มีป่า ที่เอทีวีเล่นได้ จึงนำเข้ามาไฮแฟชั่นเหมือนกัน เสื้อผ้ามันเป็นเทรนที่มาไวไปไว ในอิตาลีดินฟ้าอากาศใกล้เคียงกับเรา เวลาแข่งกับแบรนอื่นมันง่าย ทำควบคู่มาตั้ง 10 ปีแล้ว ของสะสม เป็นรูปเก่าๆ ของแปลก กำปั่น หีบเหล็ก วัตถุโบราณ ไม่ได้ไปซื้อของเก่าราคาแพงเป็นแสนเป็นล้านนะ แค่ถูกใจก็ซื้อ

ความชอบส่วนบุคคล

ใช้ประจำ รถกะบะ แลนด์โรเวอร์ มีสนุกๆ ไว้คันหนึ่ง ไม่ได้ซื้อมาเพื่อไปโฉบที่ไหนหรอก ไว้สนุกๆ เป็นรถที่ฝ่ฝันเป็นรางวัลให้กับตัวเอง ตอนที่ประสบความสำเร็จจากความเหนื่อยยาก เลยซื้อมาเป็นของขวัญให้ตัวเอง ชอบรูปทรง ค่อนข้างเซ๊กซี่เหมือนคน มันมีเซพ ที่เอามาใช้สนุกกับคุณพ่อ ผลัดกันขับ ไปดูไร่ที่โคราช ขาไปผมขับ ขากลับพ่อขับ ทำให้ได้ใกล้ชิดกัน บางทีแม่ก็ไป วิ่งอยู่แถวนี้แหละ แพงไหม สำหรับผมแพง กว่าจะเก็บตังค์ได้ก็นานพอสมควร ผมก็เลยว่ามันแพง สีฟ้าบลอนด์

เหมือนผู้ชายทั่วไปที่ชอบอะไรที่เป็นเครื่องกล อย่างนาฬิกา เผอิญรถรุ่นนี้มันมีตำนาน ไม่ใช่รถที่ขับสบาย เร็วที่สุด แต่เป็นรถที่มีเทคโนโลยีอยู่ในตัวมัน ผมไปผูกผันกับความอมตะของมัน เครื่อง 3600 เป็นรุ่นสุดท้ายที่ทำเป็น พูดจริงๆ ก็เหมือนโฟคล์เต่าทอง แต่ขยายขึ้นมา เป็นปีสุดท้ายที่ทำเป็นแอร์คูลก็เลยซื้อ รถเต่าใช้อากาศไประบายความร้อน โดยที่รถทั่วๆ ไป ใช้หม้อน้ำ รุ่นนี้เลยเป็นรุ่นสุดท้ายที่ไม่มีหม้อน้ำก็เลยซื้อ เรียกว่ามันเป็นพอชร์ตัวจริง รุ่นหลังๆ นี่มีหม้อน้ำ ไม่แต่งอะไรเพิ่มเลย เครื่องเสียงนั้นฟังไม่ค่อยได้ ฟังเสียงเครื่องมันดีกว่า คนชอบเล่นรถจะชอบฟังเสียงมันมากกว่า ฟังเสียงก็อิ่มแล้วเหมือนเด็กในร่างผู้ใหญ่ที่ชอบกลไกเครื่องกล

มีรถเบนซ์ยักษ์อีกคัน ป็นออฟโรด ใหญ่มากๆ

สินค้าลอกเลียนแบบ

เฉยๆ ก็ดีนะช่วยทำ PR แบรน์ดิ้งให้ผม นอกจากแบบมันเยอะๆ ทางเมืองนอกก็มาจัดการเอง แต่สำหรับผมไม่เป็นไรหรอก คนไทยได้ โดยมากต่างชาติจะซื้อกลับไปเยอะกว่า แสดงว่าของเราดังคนจึงทำไปขายตามข้างถนน ไม่ป็นไร คนไทยทำของ Export ส่วนใหญ่ลูกค้าที่ชอบ โอ็คลี่ จะชอบของแท้ ยอดขายส่งผลกระทบนิดหน่อยไว้เป็นข้ออ้างกับทางเมืองนอก เฉยๆ ยังไงเท่าไหร่ ปัญหาน้ำมันแพง น่าเป็นห่วง เศรษฐกิจของเรากำลังไปได้สวยเลย มาเจอเรื่องน้ำมันก็คงชะงักลง ผลกระทบกับทุกคนแหละ เพราะของไม่แพงก็ต้องซื้อแพงขึ้น เป็นเพราะค่าน้ำมัน น่าเสียดาย ไม่น่ามีอุปสรรคเลย เคราะห์กรรมของนายบุช พอชเติมน้ำมันยังน่ารักอยู่ คันนี้ ( สฟืก ) น่าเกลียดกว่าเยอะ กินน้ำมัน 4-6 กิโล / ลิตร อีกคัน 9-10 กิโล / ลิตร ก็โอเค เรือใช้เบนซิน เครื่อง 7.4 ลิตรกินนาทีละลิตร ไปไกลๆ เตรียมน้ำมันยังไง 1 ถังได้ 250 ลิตร ถ้าวิ่งไปพัทยาอยู่ประมาณ 150 ลิตร ไม่ยุ่งกันแล้ว เรือไม้กิน ชม . ละ 11 ลิตร เคยเอาเพื่อนไป 11 คน ความเร็วสูงสุดในน้ำประมาณ 60 ไมล์ ปกติวิ่ง 30-35 ไมล์ ไปเรื่อยๆ สบายๆ ไม่รีบร้อน รถความเร็วสูงสุด 276 กม / ชม เครื่องบินเป็น TT4 นั่งได้สองคน ข้างๆ กันทรมานตัวเองเล่น

ขับเรือต้องมีใบอนุญาติที่เรียกว่า ใบนายท้าย ไปสอบที่กรมเจ้าท่า เตรียมรูปไป คล้ายกับวิ่งบนบกนั่นแหละ จะมีกฏเกณฑ์ที่ไม่ค่อยต่างจากรถเท่าไหร่ เครื่องหมาย ไฟ ต่างๆ จะมีความหมายหมด เจอหน้ากันและจะทำยังไง จริงๆ จะมีกฏเกณฑ์อยู่ว่าเรือใหญ่เรือเล็กใครจะไปก่อน จริงๆ ต้องให้เรือใหญ่ไปก่อน อย่างเรือใบกับเรือที่มีเครื่องยนตร์ เรือใบจะมีสิทธิ์เหนือคนอื่นเพราะถือว่าช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

วิธีการดูแลสุขภาพ

ตั้งแต่เด็กจนโตจะเป็นคนง่ายๆ ใช้คอนดิชั่นเอนร์อย่างเดียว พออายุเพิ่มขึ้นรอยย่นมากขึ้น เวลาออกกลางแดดก็ใช้ครีมกันแดดบ้าง ออกกำลังกาย รับประทานอาหารครบหมู่ ผัก ผลไม้ต่างๆ ไม่ค่อยตามใจปากแล้ว

งานอดิเรก

อยู่บ้านปลูกต้นไม้ บ้านเป็นเรือนไทยเพราะมันทำด้วยไม้เลยต้องดูแลตลอดเวลา เป็นบ้านที่ใช้เวลาเยอะ เหมือนมีสาวที่ต้องคอยแต่งตัวให้เค้า ต้องคอยขัดลงสี วู๊ดเทรน หลังนึ่งทำจากไม้สัก อีกหลังเป็นไม้แดง ไม้ประดู่ ต้องคอยดูแล บ้านไม้มันอยู่ค่อนข้างลำบาก เหมือนมันมีชีวิตตอนกลางคืนจะส่งเสียง ไม้มันลั่น ถ้าคนที่ไม่คุ้นก็จะกลัว อยู่บางนา สี่แยกบางนาข้ามเรือไป เป็นบ้านไทยในสไตล์ของผม