ถ้านักศึกษาที่ต้องการเรียนคณะแพทย์แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์สามารถเรียนได้หรือไม่

สำหรับผู้ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์เองก็สามารถขอทุนได้ ซึ่งเค้ามีทุนอยู่มากมาย เพียงแต่ว่า อายไม่กล้าขอ หรือไม่แน่ใจว่าขอไปแล้วจะได้หรือเปล่า หรือได้ก็ไม่รู้ว่าเค้าให้มากน้อยแค่ไหน การที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ไม่ใช่เรื่องสำคัญ มันขึ้นอยู่กับความสามารถ มีทักษะ มีสติปัญญา

ทัศนคติของคนในอาชีพนี้ว่าจะต้องมีทัศนคติอย่างไร

ส่วนใหญ่แล้วบังเอิญว่าระบบในปัจจุบันไปบังคับให้คนที่เรียนเก่งเท่านั้น ที่จะได้มาเรียนแพทย์ เด็กในเมืองไทยยังมีค่านิยมว่า ฉันเรียนเก่งฉันต้องเรียนแพทย์ คิดว่าแพทย์เป็นอาชีพที่เลิศหรู ถ้าเข้ามาได้จะดีมาก ก็พยายามที่จะตะแบงมาเรียนกันเยอะๆเลยทำให้คะแนนของการเรียนแพทย์มันสูงมาก ส่วนลักษณะของของผู้ที่จะมาเรียนแพทย์นั้นจะต้องเป็นผู้ที่มีสติปัญญาดีพอที่จะรียนจบได้ มีความขยันขันแข็ง อดทน และต้องเป็นผู้ที่มีความอดทนต่อความเครียดสูงมาก มีความขยันขันแข็ง และต้องมีสัมพันธภาพที่ดี

มีความสุขมั้ยในการทำงานในอาชีพที่ทำอยู่มั้ย

จริงๆผมว่าทุกอาชีพมีทั้งสุขและทุกพอกัน แล้วแต่ว่าใครจะเอาสุขมาคิดหรือเอาทุกมาคิด ถามว่ามีความสุขมั้ย มีความสุขครับ ก็ล่าสุดอย่างเร็วๆนี้ก็เช่น คนไข้ผู้หญิงอายุ 80 เค้าหอบการรักษาก็คิดว่าเคาจะตายอยู่แล้วละ แล้วผมอยู่เวรก็ได้เห็นเข้า ก็ได้เริ่มต้นการรักษาใหม่หมด ในที่สุดก็หายกลับบ้านเป็นปกติ ซึ่งระหว่างการรักษาใครๆก็เห็นว่าถ้าทางไม่รอดแน่แล้ว ในที่สุดผู้ป่วยก็มีกำลังใจ แล้วก็ได้รับการรัษาจนหายเป็นปกติ เค้าก็มาขอบคุณอยู่เสมอ แม้แต่เสื้อทองแดงที่ซื้อยากๆ เค้าก็ไปหาซื้อมาให้ก็รู้สึขอบคุณ มันมีอะไรที่เล็กๆน้อยๆกลับมาโดยที่ไม่คาดหวัง ก็จะเป็นความสุขทางใจ ผมเล็กๆน้อยๆเหล่านี้เป็นะไรที่ยึดเหนี่ยวให้ทำงานอาชีพนี้ ในส่วนที่ไม่มีความสุข ก็เพราะงานหนักเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาที่จะทำไหว ติดต่อเนื่องกัน

ทุนในการเปิดคลีนิคจะต้องมีทุนทรัพย์เท่าไร

ในการลงทุนเนี่ยถ้าในกรุงเทพไม่ว่าอาชีพอะไรแพงหมด ก็ขึ้นอยู่กับทำเล ถ้าเป็นกรุงเทพฯ ส่วนมากจะเปิดคลีนิคเฉพาะทางจึงจะมีคนไข้ที่ติดตามต่อเนื่องก็จะอยู่ได้ ถ้าไม่งั้นก็จะอยู่ไม่ได้ ในส่วนตัวดูในกรุงเทพฯในอนาคตอันใกล้ไม่ค่อยดี ถ้าผ่านไปอีก 5ปี 10 ปีก็ต้องมาดูกันใหม่ พอมีโครงการ 30 บาท คลีนิคทั่วไปส่วนใหญ่รายได้ก็จะลดลง เริ่มขาดทุนก็คงเริ่มจะปิดตัวในไม่ช้า เพราะคนทั่วไปจะไปใช้บริการ 30 บาทกัน
อย่างนิสิตนักศึกษาแพทย์ที่พึ่งจบมาสามารถทราบถึงรายละเอียดของอุปกรณ์หรือยาที่จะนำมาใช้ในคลีนิค
ไม่รู้ ต้องใช้ประสบการ แล้วส่วนใหญ่คนที่จะเปิดคลีนิคก็จะมาถามผมก่อนของพวกนี้มันสอนกันยาก แล้วคนส่นใหญ่ที่จบมายังไม่มาเปิดคลีนิคเหตุผลเพราะกลัวเจ็ง ไม่มีประสบการส่นมากจะมุ่งไปไปทำงานตามโรงพยาบาลเอกชน

เหตุผลที่คุณหมอจบมาแล้วคิดอย่างไรที่จะเปิดคลีนิค

ตอนนั้นผมเห็นว่าการเปิดคลีนิคเป็นธุรกิจ ณ ขณะนั้นผมเงินเดือนประมาณ 7,000 - 8,000 แต่ตอนนั้นอยากรอง
อยาเป็นเจ้าของกิจการ มันก็จะเป็นการรองทำธุรกิจอีกแบบหนึ่งจากที่เราเรียนมา เราต้องมีจุดประสงค์เลยว่าทำเพื่ออะไร
มีองค์กรของรัฐมั้ยที่จะมาคอยควบคุมหรือช่วยเหลือบุคลากรในวิชาชีพนี้มั้ย
มีครับแต่เป็นองค์กรอิสระ ในส่วนของรัฐไม่ได้ยุ่งเกี่ยว ส่วนการช่ยเหลือเค้าก็ไม่ได้มาช่ยเหลือหรอกครับ คล้ายๆกับสมาคมหอการค้าไทยค้าลงมาช่วยเหลืออะไรมั้ยก็มีบ้างเล็กๆน้อยๆ ถามว่าเป็นเรื่องเป็นราวมั้ยก็เปล่า แพทย์สภาก็คอยดูแลควบคุมนโยบาย การวางแผน การกระจายการศึกษา แล้วก็ทำหนาที่ทำเรื่องตรวจสอบในบางเรื่องที่มีคนขอมา เช่นตรวจสอบในเรื่องความผิดแพทย์

คุณหมอฝันไว้มั้ยว่าต่อไป จะเป็นอย่างไรในเรื่องชีวิต และการงาน

ออ...ถ้าในส่วนตัวเนี่ยถามว่าผมอยากรวยมั้ย ผมอยากรวย ถ้าถามคนอื่นว่าอยากรวยมั้ยบางคนก็ตอบว่าอยากรวย แต่ถ้าจะรวยได้ ทำอาชีพแพทย์ไม่รวย คิดว่าจะติองพลิกผันไปทำอาชีพอื่น แต่ทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะไปทำอะไร เราก็ต้องสั่งสมประสบการ ศึกษาหาความรู้ สำหรับการเปลี่ยนไปทำอาชีพอื่น คิดจะเปลี่ยนไปทั้งหมดมั้ยยังไม่ทราบนะครับผมว่าแพทย์ส่วนใหญ่ไม่อยากรวยในอาชีพแพทย์ เพราะเหมือนเป็นการไปรีดเงินคนไข้มากเกินไป
ไม่มีใครอยากไม่เงินจากหยาดเหงื่อและน้ำตาของคนอื่น ผมว่าอาชีพแพทย์มันเหมือนเป็นบันไดขั้นหนึ่งที่จะทำให้พอที่จะเลี้ยงตัวเองรอดมีฐานะทางสังคมพอประมาณในวงที่คนพอยอมรับได้ แต่ไม่รวย ส่วนตัวของผมเองแล้วจะสนใจงานด้านการลงทุน คือพอเรามีเงินอยู่สักก้อนหนึ่งทำงัยให้มันงอกเงยขึ้นมา โดยที่เราไม่ต้องออกแรงทำงานมาก สามรถใช้ชีวิตในการออกกำลังกาย ดูแลสุขภาพดูแลทางดานจิตใจ มีเวลากับครอบครัว มีเวลากับตัวเราเองมากขึ้น แทนที่เราจะเป็นทาสแต่เราใช้เงินไปทำงาน คือให้เงินเนี่ยสามารถจะแตกดอกออกผล หรือว่าทำงานเป็นเงินกลับมาหาเราได้