ความเร็วอาจจะเป็นเพียงงานอดิเรกในยามว่างของคนหลายๆ กลุ่ม ที่เล่นเพื่อให้เกิดความสนุกสนาน เล่นเพื่อการกีฬา แต่คงไม่ใช่ชายคนนี้ สำหรับ นาวาอากาศตรี จิตติวุฒิ วันทนาแล้ว ภารกิจบนเครื่องบิน F 16 คือชีวิตและหน้าที่ในฐานะนักรบผู้ปกป้องอธิปไตยของชาติ

บนเส้นทางนักบิน

ความฝันที่จะได้ขับเครื่องบินรบเหินอยู่กลางเวหา คุกรุ่นอยู่ในหัวใจลูกผู้ชายอย่าง จิตติวุฒิ วันทนา มาเนิ่นนาน และเมื่อเขาตัดสินใจก้าวเดินไล่ล่าความฝัน ชายหนุ่มคนนี้ก็ได้เรียนรู้งานยากที่สุดในชีวิต ได้สัมผัสกับความกดดันและอุปสรรคมากมายในขั้นตอนของการศึกษา แต่ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้าและความรู้ความสามารถที่ถึงพร้อม เขาสามารถก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในสมาชิกของนักบินรบ F 16 ซึ่งมีจำนวนเพียง 50 คนเท่านั้น ปัจจุบัน นาวาอากาศตรี จิตติวุฒิ วันทนา ดำรงตำแหน่งผู้บังคับหมวดบิน ฝูงบิน 102 กองบิน 1 โคราช

"ในปีสุดท้ายใครที่จะเป็นนักบินก็จะต้องสอบความถนัดในด้านการบิน ข้อสอบก็เหมือนการสอบความถนัดในด้านช่าง มีการเช็คร่าง ตรวจโรคจิต ดูว่าคาแรคเตอร์คุณเพี้ยนหรือไม่ คือถ้าไปบินแล้วไม่ปกติ ก็ไม่ปลอดภัยต่อคนอื่นและตัวเราด้วย การบินขั้นต้นจะฝึกบินเครื่องบินเล็กๆ บินง่ายๆ เป็นการสร้างความคุ้นเคย การบินของนักบินทหารถูกจำกัดด้วยเวลาและเงิน เราไม่สามารถจัดสรรให้คุณบินได้เรื่อยๆ จนกว่าที่คุณจะบินเป็น ถ้าคุณบินไม่ได้ตามกำหนดไว้ คุณก็ต้องรีเจ็คตัวเองออกไป

ช่วงที่อยู่โรงเรียนการบินที่กำแพงแสนค่อนข้างจะเครียด ในตอนนั้นเราตั้งใจอยากให้มันได้ อาจจะเรียกได้ว่าเป็นช่วงหนึ่งที่ขยันที่สุดในชีวิต กลัวจะบินไม่ได้ จะทำไม่ได้ ก่อนจะมาบิน F 16 ก็จะต้องไปฝึกฝูงบินขับไล่ขั้นต้นก่อน ไม่ใช่ว่าจบแค่โรงเรียนการบิน บินได้แล้วจะมาบินได้เลย"

ประสบการณ์กับเครื่อง F 16

คุณสมบัติหลักของเครื่องบิน F 16 ที่สามารถบินได้เร็วถึง 1,000 กิโลเมตร/ชั่วโมง ในระดับความสูงสุดที่ 400,000 ฟิต และประสิทธิภาพของการเลี้ยวเป็นเลิศ คือเสน่ห์ที่ทำให้ F 16 เป็นสุดยอดปรารถนาของนักบินรบ นอกเหนือไปจากเป็นยวดยานที่นักรบใช้ในการปฏิบัติภารกิจเพื่อชาติ

"ครั้งแรกที่จับ F 16 ขนาดผมมีชั่วโมงบินมาแล้วประมาณ 400 กว่าชั่วโมงบินของเครื่องบินแบบอื่นแล้วนะ ตอนเข้าไปนั่งตอนแรกมัน โห เราได้จับแล้วหรือนี่ ผมตื่นเต้นมาก ใช้เวลาสตาร์ทเครื่องตอนแรกประมาณ 20 นาที ทำอะไรไม่ถูก เพราะมันเยอะไปหมด ซึ่งปกติ F 16 ใช้เวลาสตาร์ทเครื่องจริงๆ ไม่เกิน 8 นาทีหรือ 10 นาที และพอเครื่องบินมันขับเคลื่อนออกไป ก็ทำอะไรไม่ถูก เครื่องบินมันจะกระตุกๆ ไม่สมูท อาการเหมือนตอนขับรถครั้งแรก"

แม้ F 16 จะเป็นเครื่องจักรไร้ชีวิต แต่อาการพยศของเครื่องบินเพื่อทดสอบสมรรถนะและความแกร่งของผู้ขับขี่ เช่นเดียวกับม้าพยศที่พร้อมจะสงบและโลดแล่นเต็มพิกัดเมื่อถูกควบคุมด้วยฝีมือของบุคคลที่คู่ควร

"การขึ้นไปอยู่ข้างบนด้วยเครื่อง F 16 นั้น ผมรู้สึกเฉยๆ อาจเพราะเป็นนักบินมานาน แต่จะรู้สึกว่า F 16 มันเร็ว เวลาในการทำอะไรน้อยลง ทำให้เราทำไม่ทัน นักบินรบ F 16 จึงต้องมีการลำดับความคิดที่เป็นระบบ และการตัดสินใจที่รวดเร็ว เพราะถูกจำกัดด้วยเวลา พลาดแล้วก็ต้องพลาดเลย ตั้งสติแล้วปฏิบัติขั้นต่อไป จะมัวแต่กังวลไม่ได้ ก็เหมือนเราขับรถพวกฟอร์มูล่า 1 แหล่ะครับ ต้องมีการวางแผนที่ดีในเรื่องของสภาพจิตใจก็สำคัญ พวกเราตัดสินใจเป็นวินาที เพราะฉะนั้นถ้าใจลอยไปนึกถึงเรื่องอื่นหรือไม่มีสมาธิ อาจเกิดอันตรายได้ ซึ่งพวกผมจะถูกฝึกมาว่า เวลาบินให้ตัดทุกอย่างออกไปเราต้องมีสมาธิกับตรงนี้"

ชีวิตกับความเป็นความตาย

ชีวิตของนักบินรบในบางส่วนคล้ายกับนักกีฬา ไม่ว่าจะเป็นการดูแลสุขภาพของตนอย่างดี การฝึกซ้อมก็ต้องทำเป็นประจำทุกวัน เพราะการบินเป็นเรื่องของการใช้ทักษะ และหากห่างหายจากการบินไปในช่วงเวลาที่กำหนดไว้ก็จะต้องกลับมาฝึกบินใหม่ เพราะประสบการณ์ในการบินไม่สามารถอ่านได้จากหนังสือ ดูจะเป็นเหตุผลหลักของการฝึกบินทุกวัน แม้ในวันที่อากาศไม่เป็นใจ แต่ข้อแตกต่างระหว่างนักรบกับนักกีฬาคือดีกรีของความเป็นความตาย หากนักกีฬาพลาดในการแข่งขัน อาจจะสูญเสียชัยชนะหรือพลาดถ้วยรางวัล ในขณะที่ความผิดพลาดของนักรบ หมายถึงการสูญเสียชีวิต

อุบัติเหตุเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้กับทุกคนทุกกิจกรรม แต่ดูเหมือนว่าหากวันที่ F 16 ต้องประสบเหตุเข้าโอกาสรอดชีวิตของผู้บังคับเครื่องนั้นจะเท่ากับศูนย์ ครั้งหนึ่งในการฝึกบินต่อสู้ ขณะที่ F 16 เลี้ยวด้วยความแรง เขาก็เกิดอาการหน้ามืด เนื่องจากเกร็งกล้ามเนื้อ ทำให้กล้ามเนื้อบีบเส้นเลือดช้าไป อารมณ์เฉียดตายเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที

"พวกผมมีจุดหมายว่า 'Mission first, but Safety before' ภารกิจมาก่อนแต่ก็ต้องปลอดภัยด้วย ถึงแม้ว่าเราจะมุ่งมั่นอย่างไร แต่ถ้ารู้ว่าไปแล้วไม่สำเร็จแน่ๆ หรือรู้ว่าไม่ปลอดภัยในการบิน เช่นสภาวะที่แวดล้อมไม่เหมาะสมในการบิน เราก็จะไม่ไป เพราะถ้าฝืนนอกจากจะไม่สำเร็จแล้ว อาจจะเสียทั้งเครื่องบินและคน"

ภารกิจของการเป็นนักบินรบ

นาวาอากาศตรี จิตติวุฒิ วันทนา วางภารกิจเพื่อชาติที่เขาสุดแสนภาคภูมิใจเอาไว้เหนือสิ่งอื่นใดในชีวิต เฉกเช่นเดียวกับชายชาติทหารทั่วไป แต่ถึงเขาจะบอกชัดเจนว่างานสำคัญกว่าเรื่องส่วนตัว สาวๆหลายคนก็คงยอมรับและเข้าใจได้ไม่ยาก ด้วยตัวตนทางความคิดและรูปลักษณ์ภายนอกที่สง่างามไม่เป็นสองรองใคร เพลงที่ร้องกันว่าทหารอากาศขาดรัก คงจะไม่ใช่เพลงของลูกผู้ชายนักรบเจ้าเวหาคนนี้

"อาชีพผมค่อนข้างจะเสี่ยง ใครที่จะมาเป็นคู่ชีวิตของผม ต้องเข้าใจว่าผมอาจจะไม่มีเวลามาดูแลคุณ เราต้องช่วยดูแลกันและกัน ไม่ใช่ว่าผู้ชายต้องดูแลอย่างเดียว บางครั้งคุณอาจจะต้องเป็นเสาหลัก เพราะวันหนึ่งผมอาจจะตายไปก็ได้ วันนั้นผมจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจว่าลูกกับเมียจะอยู่อย่างไร เวลาผมมองกลับไปผมจะสบายใจทุกครั้งว่าไม่เป็นไร คืออาจจะดูเห็นแก่ตัว แต่มันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ"

ภารกิจไม่เคยจบสิ้น การบินไม่เคยสิ้นสุด ตราบเท่าที่ชีวิตยังมีลมหายใจ

คือปรัชญาประจำใจของวิหคสายฟ้า นาวาอากาศตรี จิตติวุฒิ วันทนา