เหตุผลที่คุณเลือกงานนี้ และเข้าสู่อาชีพได้อย่างไร
สาเหตุที่ผมได้เลือกเดินเข้าสู่อาชีพนี้ ไหนไหนจะเล่า
ผมขอเล่าตั้งแต่เริ่มเลยนะครับในตอนเด็ก ผมเชื่อว่า มีพ่อแม่ หรือครู ที่สอนเรามา มักจะถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไรค่ะ...โตขึ้นอยากเป็นอะไรครับ ผมตอบได้ทันทีว่า ผมอยากเป็นครู ครับ ผมอยากสอนหนังสือ อยากทำงานที่มีเกียรติ และแล้วผมก็ได้เลือกทางเดินที่ผมตั้งใจไว้ในตอนเด็ก เมื่อผมเรียนจบมัธยมศึกษาตอนปลาย เส้นทางที่เลือกเรียนต่อจากนี้ ก็คือ
สาขาวิชาชีพครู คณะคุรุศาสตร์ วิชาเอกภาษาไทย

ในที่สุด ก้าวแรกแห่งการได้ประกอบวิชาชีพครูก็ได้ ดำเนินไปตามที่ปรารถนา สมความตั้งใจของผม เมื่อเรียนจบ ผมก็สอนอยู่ที่โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิยาลัย นาน 3 ปี ครับ นี่คือความใฝ่ฝันของของที่สามารถได้ทำประสบความสำเร็จไปแล้ว 1 อย่าง

ส่วนคำถามที่ว่า เข้าสู่อาชีพปัจจุบัน คือ การเป็น ผู้รายงานข่าว ผู้สื่อข่าวได้อย่างไร ก็มีอยู่ว่า ผมกำลังดำเนินตามหาความฝันของผม. ผมเชื่อว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่หลายๆ คนปรารถนา และน้อยคนนักที่จะมีโอกาส อาชีพนี้ คือ การเป็นผู้ประกาศข่าว ซึ่งเมื่อก่อนผมเคยคิดว่า เราคงทำไม่ได้หรอก และมันก็คงจะเป็นไปได้ยากที่เราจะก้าวเข้าขึ้นไปถึงจุดนั้น แต่ผมก็ได้แรงบันดาลใจและเปลี่ยนความคิดทันที เดินตามตามหาฝันทันที ภายหลังที่ผมได้ไปออกรายการเกม โชว์ ที่มีคุณ บุ๋ม ปนัดดา วงผู้ดี เป็นพิธีกร ในรายการนี้ ผมชื่นชอบความสามารถของคุณบุ๋ม ปนัดา ในการเป็นพิธีกร อย่างมาก การใช้ทักษะวาทศิลป์ ศิลปะในการพูดในการพูด เก่งมากครับ ผมปลื้มมากจากนั้นผมก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าต้องทำอะไรสักอย่าง

ลำดับแรกผมล้มเลิกความคิด ที่เคยดูถูกตัวเองทั้งหมดว่าเราคงทำไม่ได้ เพื่อที่จะทำให้ความฝัน ลำดับที่ 2 ที่อยากทำประสบความสำเร็จอีก 1 อย่าง จึงเริ่มด้วยการเข้าอบรม ในหลักสูตร ของการเป็นผู้ประกาศข่าว อบรมจากอาจารย์ที่กรมประชาสัมพันธ์ในการอ่านออกเสียง พร้อมร่อนใบสมัครงานไปตามบริษัทและ สำนักข่าวต่างๆ แต่ก็ไม่ได้การตอบรับแต่อย่างไร ท้ออยู่พกหนึ่ง ผมก็คิดว่างานนี้ คงต้องสอนหนังสือต่อไปแน่ๆ ผมนั่งคิดมันก็เป็นโอกาสที่น้อยมากที่บริษัทสำนักข่าวต่างๆ เขาจะรับ ผมเข้าทำงาน อีกอย่าง ก็ไม่ได้จบทางด้านนิเทศศาสตร์อีกต่างหาก ในที่สุด ผมก็ได้เข้าทำงาน ที่สำนักข่าว จีจีนิวส์ (GG NEWS) ซึ่งเขาประกาศรับสมัครตำแหน่งผู้ประกาศข่าว ผมก็ไปสมัครและเขาก็คงตกลงรับผมในตำแหน่งผู้สื่อข่าว และผู้ประกาศข่าว ตามบัตรพนักงานที่เขาให้ผม และผมต้องเริ่มงานด้วยการ ฝึกเป็นผู้สื่อข่าว รายงาน ข่าว ภาคสนามก่อนครับ โดยพี่ผู้ประกาศข่าวรุ่นพี่ที่ผมเคารพและนับถือ แนะนำ ว่าเราต้องเก่ง และต้องมีความเข้าใจข่าว และมีประสบการณ์ในสนามข้าวบ้าง มันถึงจะไปสู่จุที่เราอยากทำได้ ผมก็ไม่ปฏิเสธ เพราะอย่างน้อย ก็น่าจะเป็นบันไดให้ผมก้าวไปสู่การเป็นผู้ประกาศข่าวได้ ผมยอมรับครับว่าการได้ลงพื้นที่ได้ทำข่าว ทำให้เราเก่งขึ้นจริงๆครับ นอกจากนี้ได้ประสบการณ์ เวลาไปเจอสถานการณ์ด้วยตนเอง ได้รู้จักกับแหล่งข่าวที่หลากหลาย ผู้ใหญ่ที่บริหารบ้านเมือง ตรงนี้ทำให้เรากว้างขึ้นครับ ทุกวันนี้ผมก็ยังต้องฝึกกับการเป็นผู้รายงานข่าวและทำข่าวภาคสนามต่อไป เพราะมันเป็นโอกาสที่อยากมาที่จะขึ้นไปได้ ถึงแม้ว่าเราจะเก่ง เสียงจะดี แต่ถ้าเราไม่เข้าหาผู้ใหญ่ สนับสนุน ไม่มีเส้นสาย การได้รับใบผู้ประกาศ ของกรมประชาสัมพันธ์ มันก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น สิ่งเหล่านี้ช่วยไม่ได้ นี่คือ ความจริงที่ต้องยอมรับ บางคน เสียงแหบ เสียงแปร๋น ร ล ไม่ชัดเจน อ่านผิดอ่านถูก แต่มีประสบการณ์ในการทำงาน และได้โอกาสที่ ดี ก็ประสบความสำเร็จ ทุกวันนี้ ตลอดเวลาที่ว่าง แม้กระทั่งเดินอยู่ระหว่างเดินทาง ไปทำงาน อยู่ กลางถนน นั่งบนรถ ผมก็ฝึกออกเสียงรายงานข่าวแต่ก้ไม่ได้เสียงดังให้ใครต้อใครได้ยินนะครับ เดี๋ยวเขาจะหาว่าผมบ้า ข่าวบางข่าวผมจำได้แม่ยำ เพราะผมท่องผมฝึกทุกวันคล้ายคนบ้าไหมครับ 555 แต่ผมไม่ได้บ้านะครับ เรียกว่าตั้งใจจริงครับ ทั้งหมดทั้งมวลที่ผมต้องเลือกเดินและทำงานในสายนี้ ก็เพื่อ ประสบการณ์ และรอโอกาสครับ.....ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะมาถึงเมื่อไหร่ หรืออาจะไม่มีโอกาส ก็ไม่รู้ครับ

สิ่งที่คุณชอบ/ไม่ชอบ หรือความประทับใจในงานนี้
สิ่งที่ผมชอบเวลาได้ทำงานนี้ก็คือ การได้ใช้เสียงอ่าน การได้ใช้ความสามารถประสบการณ์ ทักษะการในสื่อสาร การสนทนากับแหล่งข่าว การสัมภาษณ์ ทำให้ผมรู้สึก ภูมิใจทุกครั้งครับเวลาข่าวที่เราทำได้ ออกอากาศ ปิดชื่อเวลารายงาน ผมคิดว่าตรงนี้ผลพลอยได้ทำให้เรามีความรู้หลายด้าน มีโลกทัศน์ กว้างไกล มุมมองที่หลากหลายที่สำคัญทำให้เราต้องพัฒนาตนเอง และ เพิ่มพูนความรู้ให้ทันสถานการณ์ ตลอดเวลา

งานที่คุณทำตอนนี้ กับความฝันในสมัยเด็กของคุณมีความสัมพันธ์กันแค่ไหน อย่างไร
ก็ได้ทำสิ่งที่ฝันประสบความสำเร็จไปแล้ว หนึ่งอย่าง เหลืออีก หนึ่งอย่างกำลังเดินตาม หาฝันอยู่ครับ และก็ไม่รู้ว่าจะ อีกนานแค่ไหน ไม่ใช่ผมไม่มีความสามารถ หรือหน้าตาไม่ดี ความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ในการทำงาน คุณสมบัติ ต่างๆ ผมคิดว่ามีอยู่ในตัวผมหมดครับ รวมทั้งผมก็ผ่านการทดสอบ การเป็นผู้ประกาศข่าว จากกรมประชาสัมพันธ์แล้วครับ แต่ผมไม่มีโอกาสเท่านั้นเองครับ แต่คนเราก็ไม่ได้ดี ไปหมดทุกอย่างนะครับ
มันก็มีจุดีจุดด้อย ทดแทนกันไปไป แต่ผมก็มั่นใจครับว่า ผมสามารถทำได้ไม่แพ้ใคร จากจุดที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ความฝันสูงสุดหรือเป้าหมายของชีวิตคุณตอนนี้คืออะไร
อยากทำในสิ่งที่เราฝัน และมีความตั้งใจมาโดยตลอด หลายคนก็คงพอจะทราบ ถึงการดำรงชีวิตและลักษณะงานของการนักข่าวดี นะครับ ว่าเป็นอาชีพที่ไม่ค่อยมีเวลาเป็นส่วนตัว เหน็ดเหนื่อย เหงื่อไหลไคลย้อย ต้องคอยติดตามประเด็นตลอดเวลา ออกต่างจังหวัด ตามสถานที่ต่างๆ ถึงแม้จะเคยท้อ และเหน็ดเหนื่อยกับงาน อย่างมาก แต่ผมจะพยายามทำให้มันสนุก อยู่ตลอดเวลา และเหนื่อยนักก็นอนหลับตาพักผ่อน ตื่นขึ้นมาก็ลืมเรื่องที่เหนื่อยที่ท้อ วันนี้เป็นวันเริ่มวันใหม่เดินตามหาฝันต่อไป แม้หนทางมันจะลดเลี้ยว เคี้ยวคด มีอุปสรรคขวากหนาม ขึ้นภูเขา หรือจะลงห้วย ก็อย่าไปท้อถอย ต่อสู้มันไป ที่สำคัญคือผมไม่อยากละทิ้งโอกาส ถึงแม้ จะมีไม่ถึง 50 % ก็ตาม ตรงนี้ก็เพื่อที่ผมก้าว ถึงสิ่งที่ตั้งเป้าหมายไว้ในชีวิต

นิยามของชีวิตที่ "ใช่" ในความคิดของคุณ
ท้อแท้ ได้ ก้าวเดินอย่างช้าช้าๆ ได้ แต่อย่าคิดเดินถอยหลังหรือละทิ้งโอกาส เพราะมันหมายถึงการยอมแพ้ครับ

คิดว่างานในอาชีพนี้มีความจำเป็นต่อสังคมอย่างไร?
เป็นอาชีพหนึ่งที่ผมว่ามัน เป็นประโยชน์ต่อสังคมอย่างมากเลยครับ ทำให้ประชาชนได้รับข้อมูลข่าวสาร ที่เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ได้รับรู้เรื่องเรื่องราวดีๆ ได้ตรวจสอบ ความโปร่งใส และอีกมากมายหลายอย่างที่จะนำไปสู่การพัฒนา คุณภาพ ชีวิต การพัฒนาประเทศครับ