Home
About
News
Club
Job
Webboard
Contact
Stop & Listen
อ่านบทความอื่นๆ ในคอลัมน์นี้
     
Stop & Listen
: กูเป็นนักศึกษา

 

เพลง : กูเป็นนักศึกษา
ศิลปิน: พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

ทุกวัน ทุกวัน เห็นเขารีบออกไป แต่งตัวทันสมัย ขับรถซิ่ง อือฮื้อ อาฮ้า เทวดาฟ้าดิน
กุ๊กกิ๊ก ดุ๊กดิ๊ก สะดิ้งมาเต็มคัน ชาวบ้านยืนมองแล้วอดใจไม่ไหว เอ่ยถามขึ้นทันใดว่าไอ้หนุ่มเอ้ย
มึงเป็นใคร กูเป็นนักศึกษา นักล่าปริญญา ใฝ่ฝันขึ้นไปเป็นใหญ่
แล้วยังไง กูจะรวยน่ะสิว่ะ ความรู้กูแน่นหนากูจะมาเป็นนายมึง
รำพึงรำพันน้อยใจวาสนา ไม่มีการศึกษาอนาคตสั่นไหว จับกังคนงานยังฝันหวานเกินไป
น้อยอกน้อยใจไม่ได้เป็นนักศึกษา เข้าเทคเข้าบาร์ ดึ๊บดั๊บกันเข้าไป ชาติจะเป็นยังไงไม่ใช่เรื่องนักศึกษา
มึงเป็นใคร กูเป็นนักศึกษานักล่าปริญญา ใฝ่ฝันขึ้นไปเป็นใหญ่
แล้วยังไง กูจะรวยน่ะสิว่ะ ความรู้กูแน่นหนากูจะมาเป็นนายมึง
ชาวบ้านถามว่าคุณจะทิ้งผมไปไหน ยากจนเข็นใจรอให้คุณนำพา
คุณขึ้นสวรรค์ผมไม่เคยคิดอิจฉา ขอเถอะคุณจ๋าอย่าทิ้งผมไปไหน
มึงเป็นใคร กูเป็นนักศึกษานักล่าปริญญา ใฝ่ฝันขึ้นไปเป็นใหญ่
แล้วยังไง กูจะรวยน่ะสิว่ะ ความรู้กูแน่นหนากูจะมาเป็นนายมึง
มึงเป็นใคร กูเป็นนักศึกษานักล่าปริญญา ใฝ่ฝันขึ้นไปเป็นใหญ่
แล้วยังไง กูจะรวยน่ะสิว่ะ ความรู้กูเหนือกว่า กูจะมาเป็นนายมึง
..............

ในยุคมืดของประชาธิปไตยในประเทศไทย นักศึกษานับว่าเป็นกลุ่มคนที่มีบทบาทอย่างยิ่งในการเรียกร้องเสรีภาพเพื่อให้มาเป็นของมวลชน เป็นความหวัง ปากท้อง และรอยยิ้มของประชาชนอย่างแท้จริง เปี่ยมไปด้วยอุดมการณ์ ความรู้ที่กอบโกยมาจากการหนุนของถิ่นเกิดก็เทคืนให้เมื่อสิ้นสุดกระบวนการศึกษาอย่างเต็มที่
ด้วยความแตกต่างเมื่อครั้งอดีตกับปัจจุบันนี้ จึงเห็นว่าบทบาทของนักศึกษาเปลี่ยนไป ทำให้สายตาของประชาชนมองเห็นว่าเป็นกลุ่มคนที่ป่วย เรียกร้องความสนใจในรูปแบบต่างๆ หาผลกำไรใส่ตัวตั้งแต่เริ่มเรียน เที่ยวผับ เที่ยวบาร์ ไม่สนใจในหน้าที่อันพึงกระทำ เมื่อจบมาแล้วก็ยังหาความสุขเข้าตนเอง ใช้ปัญญาที่ได้มาสร้างเป็นเงินมหาศาล ถึงแม้จะต้องเหยียบหัวชาวบ้านตาดำๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยหวังพึ่งความสามารถของปัญญาชน ฉุดตัวเองให้พ้นโคลนตม เหมือนอย่างที่เคยเป็นมาแล้วเมื่อครั้งอดีต เหยียบหัวชาวบ้านที่ยืนในปลักตมอยู่แล้วให้จมลึกลงไปอีกเพื่อตัวเองจะได้คว้าแสงจัทร์แสงดาวได้ง่ายขึ้น
ถูกมองว่าเรียนเพื่อไล่ล่าไขว่คว้าสิ่งที่ยืนยันว่าตัวเองมีความรู้ความสามารถในสาขานั้นๆ เพื่อเป็นทุนในการสร้างกำไรก้อนใหญ่ต่อไป
คิดถึงตรงนี้แล้วใจหาย แม้ครั้งที่ผมยังเป็นนักศึกษา สิ่งที่ผมทำได้ก็แค่ความตั้งใจ ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้เพราะเพื่อนรอบข้างก้าวไกลออกไปทุกที จนไม่แน่ใจว่าความเปลี่ยนแปลงของนักศึกษาเกิดขึ้นจากความเหลวแหล่ หรือเพราะสังคมรอบข้างกันแน่




'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

 

แนะนำนักเขียน

กานธนิกา ชุณหะวัต (บง)
p_vida@hotmail.com

คุณบงจบการศึกษามัธยมปลาย จาก ร.ร เตรียมอุดมศึกษาพญาไท รุ่น50 แล้วก็จบป.ตรี และโทจากสถิติ จุฬา ชอบเรียนเลข และรักเขียนมาตั้งแต่เด็กๆ ส่งผลงานมาลงใน YES! ครั้งแรกในคอลัมน์ Stop & Listen ด้วยเพลง ไม่สำคัญ ของซาร่า

 
     
     
Copyright 2003 YES! Magazine All rights reserved
contact : editor@yes-wedo.com Tel. 0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618