YES! Magazine

Survival


	The Art of Survival "เล่น"
	RCA girl
	นี่คุณ!! ไม่ทราบว่า...กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ ทั้งท่าทาง ทั้งเสียงประกอบที่คุณกำลังทำอยู่นั่นน่ะ มันฟูมฟายยังกะฉากหนังเอ็กซ์เกรดZ เชียวนะคะ ไม่อยากจะเชื่อ ว่าคุณจะบ้าจี้หนักขนาดนี้ ให้ดิ้นตาย! แต่แหม...มันไม่มากไปหน่อยหรือคะที่รัก : ) เอ่อ...มันก็ดูเซ็กซ์ซี่ดีอยู่หรอกค่ะ แต่ถ้าให้พูดตามตรงล่ะก็... เหอะ เหอะ ดิฉันว่ามันออกจะตลกแกมอนาจารอยู่พอสมควรนะเจ้าคะ (อันที่จริงมันออกจะเกินสมควรไปไม่น้อยค่ะ...แต่ว่าเกรงใจ ไม่อยากบอก) ดิฉันว่าคุณลดๆลงหน่อยไม่ดีเหรอคะ คุณขา ท่วงท่ากายกรรมสุดสะเด็ดสะเด่านั่นก็เหมือนกัน ที่จริงดิฉันก็ชอบอยู่หรอกนะคะ ของแปลกๆเนี่ย แต่ของพิลึกกึกกือนี่แบบว่า...มันรู้สึกแปลกๆยังไงชอบกลค่ะ ถึงเพดานเหนือเตียงมันจะเป็นกระจกเงา แต่เราก็ไม่ได้อยู่หน้ากล้องถ่ายหนังสักหน่อย คืนนี้...ขอแบบธรรมดาๆบ้างไม่ได้หรือไงคะ แน่ะ...พูดแล้วยังไม่ฟัง ดูซิ คุณอยากจะเล่นเป็นพระเอกคนเดียวยังไม่พอ ยังจะลากให้ดิฉันไปร่วมแสดงด้วยอีก ไม่เอาค่ะ ไม่เอา...มันตลกจะตาย นี่ถ้าไม่กลัวเสียบรรยากาศ ดิฉันต้องปล่อยก๊ากออกมาแน่ๆ เอ้า...เอาเข้าไป ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ คุณครางไม่หยุด!!! อือ...อา...โอ๊ววววส์! อูว์ Yes! Yes! xyz...xxxxx (ใช่แล้วค่ะ นั่นล่ะค่ะถูกต้องแล้ว ไม่ได้พิมพ์ผิด เสียงคุณมันเอ๊กซ์ ประมาณนั้นล่ะค่ะ) ไหนจะทำหน้าทำตาเสียวสยิวนั่นอีก โอ๊ย!!! ไม่ไหวแล้วค่ะคุณขา ขำจะแย่อยู่แล้ว ขอเวลานอกไปหัวเราะในห้องน้ำก่อนนะคะ 555555555 เฮือก...ค่อยยังชั่ว (หายใจเข้าลึกๆ...กลับมาต่อ โอเค เริ่มได้ 1 2 3...เดินหน้าเต็มตัว!!!) รอบนี้ห้ามหัวเราะ (ย้ำ) … โถ...พ่อคุณคนดีสุดที่รักของดิฉัน ทำไมถึงซื่ออย่างนี้ ไม่อยากจะแย้มให้คุณเสียกำลังใจเลยค่ะ ว่าบทที่คุณซ้อมมาเล่น มันไม่เวิร์คนะคะที่รัก ขอบอก ดิฉันรู้ค่ะ ว่าคุณหวังดี อยากจะปรุงแต่งชีวิตรักให้มันเร่าร้อนสวยหรูเหมือนที่คุณดูในหนัง แต่แหม...คุณขา เรื่องรักเรื่องใคร่เนี่ย ยังไงๆมันก็ต้องสร้างสรรค์กันหน่อยนะคะ จะเล่นไปลอกเขามาเล่นทั้งดุ้นอย่างนั้น มันก็ยากที่จะลงตัวค่ะ แถมในหนังในละครน่ะ เขาต้องเล่นให้มันเว่อร์เกินจริงเข้าไว้ คุณรู้ไหมคะ ขนาดนางเอกหนังเอ็กซ์ เวลากลับไปแสดงบทจริง เขาออกอาการได้ไม่ถึงหนึ่งส่วนสามของที่เล่นบนจอหรอกค่ะ เพราะไม่มีใครจ้างให้เล่น ไม่มีกล้องจับ ไม่มีคนดู จะแสดงเยอะแยะทำไมให้เปลืองแรง โอ๋ๆๆ อย่าเพิ่งน้อยอกน้อยใจไปเลยค่ะ ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะคะ ที่ชอบเล่นละคร ในโลกใบนี้ ใครๆเขาก็เล่นละครกันทั้งนั้นแหละค่ะ ไม่อย่างงั้นเขาจะเปรียบเปรยกันหรือคะ ว่าโลกคือละครโรงใหญ่ ส่วนเรื่องบนเตียง ก็คือละครโรงเล็กๆ ไม่ได้มีแต่คุณคนเดียวที่ต้องแสดงละคร ดิฉันก็เล่นเหมือนกัน แต่ขอกระซิบเบาๆ คุณขา...เวลาเลือกบทมาท่อง มันก็ต้องสำรวจทรัพยากรส่วนตัวกันก่อนนะคะ ดิฉันรู้ค่ะ ว่าสมัยหนุ่มๆคุณหล่อกว่าทอม ครูส บึกบึนยิ่งกว่าอาร์โนลด์ กล้ามคงจะเคยเป็นมัดๆ ชนิดที่สาวเห็นแล้วใจสั่น ถ้าวัตถุดิบคุณมันยอดเยี่ยมขนาดนั้น คุณจะใช้เครื่องปรุงประเภทไหน...มันก็อร่อยทั้งนั้นแหละค้าาา ของสดจริงๆน่ะ กินดิบๆไม่ต้องปรุงยังได้เลยค่ะ แต่แหม...ไหนๆเวลามันก็ล่วงเลยมาขนาดนี้แล้ว ยังไง...เวลาจะต้มยำทำแกง ก็น่าจะเลือกสรรอุปกรณ์และวิธีการให้มันคลาสสิคหน่อยสิคะคุณขา เช่นเดียวกับบทที่คุณคว้ามาเล่นกับดิฉัน อย่างไรเสียก็ต้องเลือกให้มันเข้ากับตัวเองนิดนึง แล้วประยุกต์ใส่ความคิดสร้างสรรค์และตัวตนแท้ๆของคุณลงไปผสมให้เข้ากัน มันจะได้ลงตัวไงละคะ ถ้าจนปัญญาจริงๆ คิดแล้วคิดอีกไม่รู้ว่าจะเล่นบทบาทยังไง แถมไม่มั่นใจว่ามีพรสวรรค์ในการแสดง ก็อย่าเพิ่งหมดกำลังใจกลางคันนะคะ ขอแนะนำด้วยความรักค่ะ ว่าถ้าเล่นตามบทได้ไม่เนียนก็อย่าเล่น อย่าแสดง ถอดความอยากเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ที่คุณกำลังสวมอยู่อย่างรุ่มร่ามทิ้งไปให้หมดซิคะ แล้วใช้สัญชาติญาณเป็นเครื่องนำทาง คุณขา…ไม่ว่าจะรักหรือไม่รัก สัญชาตญาณมักทำงานได้โดยอัตโนมัติ คุณเชื่อไหมคะ ลองดูค่ะ ลองปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่าง หวนกลับมาเป็นตัวเอง หายใจเข้าออกอย่างที่คุณรู้สึกสบาย ไม่ต้องทำหน้าตาท่าทางให้เหมือนกำลังเข้าเลิฟซีนในหนังเรื่องโปรด ไม่ต้องร้องครวญครางถ้าไม่อยากร้อง เอาผ้าอุดปากเอาไว้เลยก็ได้ ไม่ต้องขยับตัวหรือแขนขา ถ้าขี้เกียจขยับ หรือถ้าอยากอยู่นิ่งๆ ก็ลองเอาเชือกผูกแขนขามัดไว้กับหัวเตียงซิคะ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยแรงดิ้น อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องกลัวท่าไม่สวยเหมือนรูปในหนังสือ… เลิกเล่นตามบทที่คุณท่องมาแทบเป็นแทบตาย แล้วหันมาเล่นอะไรๆแบบที่เราอยากเล่นกันดีกว่า เอาหรือยังละคะ ดิฉันจะนับ 1 2 3... หลับตาได้แล้วค่ะ ที่รัก หรือคุณอยากได้ผ้าปิดตาด้วย?

contact : editor@yes-wedo.com Tel. 0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618