YES! Magazine

Survival


	The Art of Survival "โทร."
	RCA girl
	คุณรู้ไหมคะ ตั้งแต่ได้ยินเสียงคุณครั้งแรกในคืนวันนั้น ดิฉันตื่นเต้นจนแทบสะกดตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ แน่นอนค่ะมันก็มีความกลัวอยู่บ้าง ก็คุณเล่นพูดด้วยเสียงแหบกระเส่า...บอกยี่ห้อคนโรคจิต แถมเรื่องที่พูดก็ไต่เรี่ยไปมาประมาณเหนือเข่า แต่ไม่พ้นขอบบิกินี่ จั๊กจะกี้ชวนขนลุกขนาดนั้น! ดิฉันเป็นผู้หญิงสาว อยู่คนเดียว ตามลำพังในยามค่ำคืน ได้ยินอะไรกระตุกขวัญเวลาดึกๆดื่นจะไม่ให้เสียวบ้างก็คงจะใจแข็งแกร่งเกินหญิงไปหน่อยกระมังคะ คุณขา ... จำได้ไหมคะ ครั้งแรกที่โทรมา คุณถามว่าดิฉันถนัดซ้ายหรือขวา ดิฉันถนัดขวา คุณเลยแนะนำดิฉันให้ถือโทรศัพท์ด้วยมือซ้าย จะได้เหลืออีกมือเอาไว้ทำอะไรสนุกๆได้ คุณกำชับว่า ถ้าจะคุยกับคุณให้ออกรสชาติ ต้องใช้สองมือ มือหนึ่งถือโทรศัพท์ มือที่เหลือก็ทำอะไรไปตามใจชอบ ลืมหรือยังคะ...ที่คุณเคยหัวเราะเอ็นดูในความไร้เดียงสาของดิฉัน เมื่อดิฉันถามคุณว่าทำไมเราไม่ใช้ speaker หรือ แฮนด์ฟรี ไปเสียเลย มือจะได้ว่างสะดวกทั้งสองมือ คุณบอกว่ามันไม่คลาสสิค เพศสัมพันธ์ทางโทรศัพท์แบบคลาสสิค จะต้องใช้มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์เอาไว้ด้วยเสมอ อาจจะเป็นโทรศัพท์บ้าน หรือโทรศัพท์มือถือก็ได้ ไม่เช่นนั้นจะเสียคาร์แรคเตอร์เก่าแก่ของกิจกรรมประเภทนี้ไป ดิฉันว่าคุณออกจะเป็นคนหัวอนุรักษ์นิยมอยู่สักหน่อยนะคะ แต่ก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร อย่างไรเสีย...คนอย่างคุณก็จัดว่ามีรสนิยมพอตัว ดิฉันคงทนไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าคุณเป็นพวกเห่อตามเทคโนโลยี จนลืมเรื่องความรู้สึกนึกคิด ลืมให้ความสำคัญกับจิตใจ คุณสอนให้ดิฉันเป็นศิลปิน เราช่วยกันวาดภาพดีๆขึ้นในจินตนาการ ถ้อยคำ น้ำเสียงของคุณช่วยเป็นไม้ขีดไฟ เชื้อเพลิงของดิฉันอัดแน่นอยู่ภายใน ดิฉันเคยแปลกใจที่คุณแอบล่วงรู้แหล่งที่ซ่อนเชื้อเพลิงเร้นลับแห่งนี้ แต่คุณเห็นเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งที่ใครๆพากันปิดบัง แอบซ่อน กลับฟุ้งกระจาย อบอวลอยู่ในอากาศ คุณเดินตามกลิ่นความเหงาและความต้องการมาจนเจอซอกมุมเร้นลับในใจของดิฉัน คุณขา...เราไม่รู้จักกัน แต่ดิฉันผูกพันกับคุณแน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน...ทุกคืน ไม่รู้ว่าแต่ละคืน คุณจะกดโทรศัพท์ไปกี่ครั้ง กี่เบอร์...ใครบ้างคะ ที่เป็นขาประจำของคุณ มีใครปิดประตูห้องลับของเขาใส่หน้าคุณคืนละกี่ครั้ง กี่คน คุณเคยเหนื่อยไหมคะ ที่จะต้องเดินไปเคาะประตูใหม่ๆบานแล้ว บานเล่า หรือที่แท้แล้ว...คุณกำลังหลงทาง คุณไม่ได้เจตนาจะไปเคาะประตูลับของใครๆด้วยเสียงโทรศัพท์ในยามวิกาล คุณไม่ได้อยากเสียมารยาทรบกวนเวลานอนของใคร คุณเพียงแต่กำลังหาทางกลับบ้าน คุณหาประตูที่จะนำไปสู่ความรักและความอบอุ่นที่คุณปรารถนา ... บ้านของคุณอยู่ไหนคะ...คุณเคยมีบ้านจริงๆหรือเปล่า หรือว่าแค่จำผิด คุณปรารถนาสิ่งใดกันแน่ คุณรู้ตัวเองบ้างไหมคะ คุณปรารถนาความยิ่งใหญ่ที่เกิดจากความกลัวเกรงของคนอื่น หรือคุณพยายามเติมเต็มความฝันที่คุณรู้ว่าไม่อาจเป็นจริงได้ในโลกข้างนอก คุณสบประมาทว่าดิฉันเป็นหญิงโรคจิต เพราะดิฉันชอบคุยโทรศัพท์กับคนแปลกหน้าที่โทรมาหาตอนดึกๆ คุณผิดหวังที่ดิฉันไม่รู้สึกกลัว คุณคงเสียหน้าที่ดิฉันใช้คุณเป็นเครื่องหาความสุข คุณเจ็บใจที่ดิฉันกลายเป็นฝ่ายได้ มันทำให้คุณเป็นฝ่ายผู้สูญเสียไปโดยปริยาย ดิฉันเคยแนะนำให้คุณลองมองความสัมพันธ์ของเราเสียใหม่ เป็นการหยิบยื่น...เป็นการให้ ไม่ใช่การเล่นแง่ แข่งกันเอาชนะ หรือคุณเสียดายค่าโทรศัพท์ รู้สึกเสียเปรียบที่คุณต้องโทรมาหาฝ่ายเดียว คุณเลยหายไป ปล่อยให้ดิฉันนั่งรออยู่จนเกือบเช้า คืนแล้ว คืนเล่า คุณหายไปไหน? ... คืนนี้คุณทำอะไรอยู่...บางทีดิฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคุณอยู่ที่ไหน อยู่กับใคร คุณคงอยู่คนเดียว หรือคุณอยู่กับคนอื่น แต่กำลังรู้สึกไม่มีใคร คุณก็คงเหงาเหมือนกันใช่ไหมคะ เมืองนี้เต็มไปด้วยคนเหงา เบื้องหลังชีวิตประจำวันที่เร่งร้อน ผู้คนแก่งแย่ง เบียดเสียดกันแออัดในทุกแห่งหน คุณหลับตาสูดกลิ่นเหงื่อที่หยาดออกมาจากหัวใจเหนื่อยล้านับล้านดวง คาวเค็มของน้ำตาเปื้อนแก้มในซอกมุมของความทุกข์และเดียวดาย ... แค่อยากให้คุณโทรมา แค่อยากได้ยินเสียงคุณอย่างเคย แค่อยากให้คืนนี้ไม่ว่างเปล่าจนเกินไป แค่อยากมีใครสักคนที่ยังตื่นอยู่ด้วยกันในความมืด โทรมาอีกนะคะ ถ้าคุณยังไม่ลืมเบอร์นี้ 02-6969696 ... ... ... ... ... ... ... ...

contact : editor@yes-wedo.com Tel. 0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618