Home
About
News
Club
Job
Webboard
Contact
Survival
อ่านบทความอื่นๆ ในคอลัมน์นี้
     
The Art of Survival

"ภาพ"
 
 
วันที่ 13 มิถุนายน 2546

ถึง พี่เม้ง...สุดสวีทของน้อง


ขณะที่พี่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้ คงเป็นเวลาที่หนูได้โบยบินจากพี่ไปแล้วไกลแสนไกล พี่ไม่ต้องพยายามตามหาหนูเสียให้เมื่อย เพราะพี่จะไม่มีวันเจอ แต่พี่เม้งไม่ต้องตกใจนะคะ หนูแค่จากไปแต่ตัว ถึงอย่างไร หัวใจหนูก็ยังอยู่กับพี่ไม่แปรเปลี่ยน ไม่ว่าอะไรๆ ระหว่างเราจะเปลี่ยนไปแค่ไหน พี่อาจจะเปลี่ยนใจหนูเองก็อาจจะมีคนใหม่ แต่หนูก็ยังรักพี่เหมือนเดิม

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา หนูเข้าใจว่าพี่ทั้งรักทั้งห่วง คอยเฝ้าดูแลปรนเปรอทุกทวารสัมผัสของหนูให้อิ่มเอมเสมอมิเคยได้ขาด ทุกวันทุกคืน เย็นย่ำค่ำเช้า ไม่ว่าหู ปาก ตา อุปกรณ์ไฮเทคของพี่ทำให้ลิ้นหนูไม่เคยว่าง ไหนจะโปรโมชั่นใหม่ๆอีกสารพัด จนหนูชักจะเสพติด ขาดพี่ไม่ได้สักนาที!!!

หนูยอมรับค่ะ พี่ทำให้ชีวิตหนูมีสีสันขึ้นกว่าเก่าเยอะ ด้วยความสัมพันธ์ที่เปี่ยมอิสรภาพ เครือข่ายของพี่เชื่อมโยงเข้าล้วงไปควักทุกซอกทุกมุม ทั้งกายและใจ ไม่เหลือแม้แต่จุดซ่อนเร้น ชีวิตนี้หนูมอบให้พี่ไปแล้ว พี่ก็รู้

พี่เม้งจ๋า หนูไม่มีวันลืมน้ำใจอันงามของพี่หรอกนะจ๊ะ นับตั้งแต่คราวนั้น พี่พาหนูเข้าไปรู้จักโลกใบใหม่ โลกที่พี่บอกว่ามันกว้างไกลไร้ขีดจำกัด พี่ขา…ทุกอย่างในนั้นมันสวยงาม ตื่นตาตื่นใจไปหมด สิ่งดีๆมากมายเหล่านั้น มันน่าตื่นเต้นเสียจนหนูกระโดดหนีจากโลกใบเก่ามาอยู่ในโลกของพี่ พี่คงไม่รู้หรอกว่าหนูแอบสาบานกับตัวเองว่าหนูจะจงรักภักดีต่อพี่คนเดียว ขออยู่ในโลกใบสวยไปจนตาย ชาตินี้ทั้งชาติจะไม่ดิ้นรนหนีไปไหนอีก
ตื่นเช้ามาทุกวัน หนูนอนจะถ่างขาอ้าปากรอรับอาหารใหม่ที่พี่ยกมาป้อน จะเปิดทีวีดูแต่หนังที่พี่เล่นเป็นพระเอก เปิดวิทยุฟังแต่คลื่นที่พี่เป็นทั้งดีเจและนักร้อง อ่านแต่หนังสือที่เขียนถึงสิ่งดีๆของพี่

จำได้ไหมจ๊ะ ตอนเรารักกันใหม่ๆ พี่เคย offer หนู บอกจะให้ดาวให้เดือน จะเลือกเอาดวงไหนพี่ก็ให้ได้จนหมดฟ้า พี่แอบกระซิบกับหนูใต้แสงดาวเทียมอันแสนโรแมนติก ว่าพี่จะเลี้ยงดูหนูรวมทั้งครอบครัวและเพื่อนบ้านของหนูอีกเจ็ดสิบกว่าจังหวัด ให้อยู่ดีมีสุขไปถึงเจ็ดชั่วโคตร ตอนนั้นหนูก็มักน้อย บอกไม่เอาอะไรมาก ขอแค่ให้แถวบ้านหนูสบาย แค่รถไม่ติดก็พอแล้ว ไม่ต้องเอื้อเฟื้อเลยเถิดขนาดนั้น แต่พี่ก็ไม่ยอม ถึงเรื่องรถติดพี่อาจจะทำไม่สำเร็จ หนูก็ไม่ว่า ก็พี่ไม่ใช่เทวดาที่ไหนนี่คะ หนูเข้าใจ แต่เรื่องแจกนี่สิ พี่ไม่เคยยั้ง ไม่รู้พี่ไปเอาที่ไหนมาแจก ที่หนูรักพี่ก็เพราะมาดเจ้าบุญทุ่มของพี่นี่แหละ พี่ย้ำว่าถ้ารักพี่แล้วจะมีแต่ให้ หนูก็รักสิคะทำไมจะไม่รัก แล้วพี่ก็แจกจริงเสียด้วย เอะอะพี่ก็จะแจกเขาท่าเดียว หนูละปลื้มใจซะไม่เสร็จ จนเพื่อนบ้านเค้าแซวว่าหนูมีแฟนเป็นซานตาคลอส หนูก็ได้ยิ้มรับ ในจักรวาลนี้จะไปหาผู้ชายที่ไหนใจดีอย่างพี่ได้อีกละคะ คนอะไรก็ไม่รู้ หัวใจมีแต่ความเอื้ออาทรห่วงใยให้กับคนรอบข้าง พี่จะเคยคิดถึงตัวเองบ้างหรือเปล่าเนี่ย

เรื่องความดีของพี่เม้ง มันตราตรึงอยู่ในหัวใจหนูแนบแน่น แต่ใครจะไปคิดละจ๊ะ ว่าสิ่งที่ทำให้ความรักของเราเกิดรอยร้าว จะเป็นเรื่องของ"ภาพ"

มันมากไปนะพี่...หนูขอบอกว่ามันมากไป!!!!

เรื่องอื่นจะยังไงก็ช่างเถอะ แต่เรื่องนี้หนูทนไม่ไหวจริงๆ!

พี่เม้งก็รู้นี่จ๊ะ ทุกวันนี้หนูก็เสพพี่จนติดเข้าไปในกระแสโสตเบื้องลึก ในใจหนูมีแต่ภาพดีๆของพี่อยู่แล้ว หนูมีภาพของพี่บนฝาบ้าน หน้าประตูตู้เย็น ในห้องน้ำ สติ๊กเกอร์ติดกระเป๋าสตางค์ หน้าจอโทรศัพท์ สกรีนเซฟเวอร์บนจอคอม แต่พี่ก็ยังขยันส่งภาพใหม่ๆของตัวเองมาให้หนูไม่เคยขาด พี่ชอบให้หนูตื่นเต้น ตื่นตัวตลอดเวลา หนูก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะจ๊ะ พี่อยากให้หนูเห็นภาพพี่เป็นแบบไหน หนูก็ดูแบบนั้นแหละ หนูจะหนีไปดูคนอื่นได้ไงละพี่จ๋า ก็พี่เล่นจับจองช่องทางรับส่งภาพ ไม่ว่าซอกรูประตูช่องบานไหน พี่ก็เป็นเจ้าของเสียหมด ยังไงๆในสายตาหนูก็มีแต่พี่ ระหว่างเรามันใจถึงใจกันอยู่แล้วนี่จ๊ะ
ทุกวันนี้ พี่ก็ได้ใจหนูไปทั้งดวงแล้ว พี่ยังไม่พออีกหรือ ทำไมจะต้องสร้าง-ต้องส่งภาพอะไรอีกมากมายมาสะกดจิตหนูอีก ถึงพี่ไม่สะกดจิตหนูก็เชื่อพี่อยู่แล้วนี่นา

พี่เม้งจ๋า...ภาพของพี่ที่ขยันส่งมาให้หนูดูเรื่อยๆ มันช่างใหญ่โตโอฬารขึ้นทุกทีๆ จนหนูใจเต้นระส่ำ ยิ่งพี่ส่งมาให้ดูบ่อยขึ้น ภาพของพี่มันก็ยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก แบบว่าดูดีเกินจริงขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาหนูระทดระทวยซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่อีกใจหนึ่งก็นึกหวั่นๆ ขนลุกยังไงชอบกล

ยิ่งภาพดี ภาพใหญ่ ความกลัวก็ยิ่งฝังลึกน่ะพี่

พี่เม้งที่รัก ไม่ใช่ว่าหนูจะรังเกียจภาพที่พี่ส่งมาให้ ของดี...ของใหญ่ ใครๆ ก็อยากได้อยากลอง แต่โถพี่ขา...ยิ่งคิดมันก็ยิ่งช้ำ เพราะหนูจำได้ว่า "ของจริง" ของพี่เม้ง เดิมๆมันไม่ได้ใหญ่โตขนาดนั้นไม่ใช่เหรอจ๊ะ พี่เม้งคงจะลืมไปสนิท ว่าเรามันก็วัยเคยค้าม้าเคยขี่ ของๆพี่มันขนาดไหน ทำไมหนูจะไม่รู้ ถึงแม้ว่าพี่จะกล่อมว่าของมันใหญ่ขึ้นเพราะพี่หมั่นเพียรขยายออกกำลังกายบำรุงสุขภาพ แต่หนูก็ไม่คิดว่ามันน่าจะเติบใหญ่จนผิดหูผิดตาได้เร็ววันเท่ากับภาพที่พี่ส่งมาหรอก

พี่คงคิดไม่ถึงละสิจ๊ะ ว่าภาพที่ดีจนเกินจริงน่ะ บางทีมันก็สร้างความระแวงขึ้นในจิตใต้สำนึกของคนดูเหมือนกันนะจ๊ะ ยิ่งหนูคบกับพี่นานๆไป เห็นพี่มากๆเข้า หนูยิ่งรู้สึกว่ามีแง่มุมที่หนูไม่รู้จักเกี่ยวกับพี่เม้งมากขึ้นทุกที…ทุกที จนกระทั่งวันหนึ่งหนูก็เกิดสงสัยขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ว่าตัวเองกำลังถูกหลอก!!!
แล้วหนูก็เกิดระแวงต่อไป ว่าโลกใบสวยที่พี่เคยมอบให้ในวันนั้น แท้จริงแล้วอาจจะเป็นภาพลวงตา

การหลอกลวงเป็นเหมือนโรคร้ายนะคะพี่ มีครั้งที่หนึ่งแล้วก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ห้า...แตกตัวไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด

หนูคิดว่าพี่เม้งกำลังหลอกหนู!!!

ไม่คิดเลย ว่าจะทำกันได้!!!

หนูเสียใจจริงๆนะพี่เม้ง คนรักกันอย่างเราทำไมต้องมาสร้างภาพหลอกกัน พี่ไม่รู้หรือไงว่าหนูรักพี่คนเดียว ต่อให้พี่ไม่หลอกสายตาของหนูก็มีแต่พี่นั่นแหละ ขนาดจะสั่งพิซซ่ายังสั่งหน้าเม้งเลยนะพี่จ๋า ถึงของพี่มันจะไม่ใหญ่ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่จ๊ะ ถ้ามันใช้ได้ใช้ดี พี่ก็ใช้ของๆ พี่หมั่นทำไปเรื่อยๆ คนเขาก็รู้ว่าพี่ตั้งใจดี จะเร็วจะช้าไปบ้างก็ไม่มีใครว่าอะไรนี่จ๊ะพี่เม้ง
สุดท้ายนี้ หนูขอให้พี่เม้งดูแลตัวเองให้ดี จากนี้ไป พี่เม้งจะไม่มีหนูอยู่เคียงข้างเหมือนก่อน หนูคงต้องหลบไปรักษาแผลใจตัวเองสักพัก ขอย้ำว่าพี่ไม่ต้องตาม เพราะหนูสลัดอดีตและอุปกรณ์เสริมออกไปจากชีวิตจนหมดสิ้นแล้ว หนูจะไปอยู่ในโลกที่พี่เข้าไปไม่ถึง พี่คงแสกนหาหนูไม่เจอ สิ่งที่หนูจะเก็บติดตัวติดใจเอาไว้ก็คงมีแต่ความรักและความทรงจำดีๆระหว่างเรา มันจะยังอยู่ในใจหนูตลอดไป


รักเสมอ

น้องสาย




... ... ... ... ... ... ... ...
 
   
Copyright 2003 YES! Magazine All rights reserved
contact : editor@yes-wedo.com Tel. 0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618