|
|
|
|
|
|
| |
|
|
 |
The Art of Survival
"ภาพ" |
|
| |
- วันที่ 13 มิถุนายน 2546
ถึง พี่เม้ง...สุดสวีทของน้อง
ขณะที่พี่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้ คงเป็นเวลาที่หนูได้โบยบินจากพี่ไปแล้วไกลแสนไกล
พี่ไม่ต้องพยายามตามหาหนูเสียให้เมื่อย เพราะพี่จะไม่มีวันเจอ แต่พี่เม้งไม่ต้องตกใจนะคะ
หนูแค่จากไปแต่ตัว ถึงอย่างไร หัวใจหนูก็ยังอยู่กับพี่ไม่แปรเปลี่ยน
ไม่ว่าอะไรๆ ระหว่างเราจะเปลี่ยนไปแค่ไหน พี่อาจจะเปลี่ยนใจหนูเองก็อาจจะมีคนใหม่
แต่หนูก็ยังรักพี่เหมือนเดิม
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา หนูเข้าใจว่าพี่ทั้งรักทั้งห่วง คอยเฝ้าดูแลปรนเปรอทุกทวารสัมผัสของหนูให้อิ่มเอมเสมอมิเคยได้ขาด
ทุกวันทุกคืน เย็นย่ำค่ำเช้า ไม่ว่าหู ปาก ตา อุปกรณ์ไฮเทคของพี่ทำให้ลิ้นหนูไม่เคยว่าง
ไหนจะโปรโมชั่นใหม่ๆอีกสารพัด จนหนูชักจะเสพติด ขาดพี่ไม่ได้สักนาที!!!
หนูยอมรับค่ะ พี่ทำให้ชีวิตหนูมีสีสันขึ้นกว่าเก่าเยอะ ด้วยความสัมพันธ์ที่เปี่ยมอิสรภาพ
เครือข่ายของพี่เชื่อมโยงเข้าล้วงไปควักทุกซอกทุกมุม ทั้งกายและใจ
ไม่เหลือแม้แต่จุดซ่อนเร้น ชีวิตนี้หนูมอบให้พี่ไปแล้ว พี่ก็รู้
พี่เม้งจ๋า หนูไม่มีวันลืมน้ำใจอันงามของพี่หรอกนะจ๊ะ นับตั้งแต่คราวนั้น
พี่พาหนูเข้าไปรู้จักโลกใบใหม่ โลกที่พี่บอกว่ามันกว้างไกลไร้ขีดจำกัด
พี่ขา
ทุกอย่างในนั้นมันสวยงาม ตื่นตาตื่นใจไปหมด สิ่งดีๆมากมายเหล่านั้น
มันน่าตื่นเต้นเสียจนหนูกระโดดหนีจากโลกใบเก่ามาอยู่ในโลกของพี่
พี่คงไม่รู้หรอกว่าหนูแอบสาบานกับตัวเองว่าหนูจะจงรักภักดีต่อพี่คนเดียว
ขออยู่ในโลกใบสวยไปจนตาย ชาตินี้ทั้งชาติจะไม่ดิ้นรนหนีไปไหนอีก
- ตื่นเช้ามาทุกวัน หนูนอนจะถ่างขาอ้าปากรอรับอาหารใหม่ที่พี่ยกมาป้อน
จะเปิดทีวีดูแต่หนังที่พี่เล่นเป็นพระเอก เปิดวิทยุฟังแต่คลื่นที่พี่เป็นทั้งดีเจและนักร้อง
อ่านแต่หนังสือที่เขียนถึงสิ่งดีๆของพี่
จำได้ไหมจ๊ะ ตอนเรารักกันใหม่ๆ พี่เคย offer หนู บอกจะให้ดาวให้เดือน
จะเลือกเอาดวงไหนพี่ก็ให้ได้จนหมดฟ้า พี่แอบกระซิบกับหนูใต้แสงดาวเทียมอันแสนโรแมนติก
ว่าพี่จะเลี้ยงดูหนูรวมทั้งครอบครัวและเพื่อนบ้านของหนูอีกเจ็ดสิบกว่าจังหวัด
ให้อยู่ดีมีสุขไปถึงเจ็ดชั่วโคตร ตอนนั้นหนูก็มักน้อย บอกไม่เอาอะไรมาก
ขอแค่ให้แถวบ้านหนูสบาย แค่รถไม่ติดก็พอแล้ว ไม่ต้องเอื้อเฟื้อเลยเถิดขนาดนั้น
แต่พี่ก็ไม่ยอม ถึงเรื่องรถติดพี่อาจจะทำไม่สำเร็จ หนูก็ไม่ว่า ก็พี่ไม่ใช่เทวดาที่ไหนนี่คะ
หนูเข้าใจ แต่เรื่องแจกนี่สิ พี่ไม่เคยยั้ง ไม่รู้พี่ไปเอาที่ไหนมาแจก
ที่หนูรักพี่ก็เพราะมาดเจ้าบุญทุ่มของพี่นี่แหละ พี่ย้ำว่าถ้ารักพี่แล้วจะมีแต่ให้
หนูก็รักสิคะทำไมจะไม่รัก แล้วพี่ก็แจกจริงเสียด้วย เอะอะพี่ก็จะแจกเขาท่าเดียว
หนูละปลื้มใจซะไม่เสร็จ จนเพื่อนบ้านเค้าแซวว่าหนูมีแฟนเป็นซานตาคลอส
หนูก็ได้ยิ้มรับ ในจักรวาลนี้จะไปหาผู้ชายที่ไหนใจดีอย่างพี่ได้อีกละคะ
คนอะไรก็ไม่รู้ หัวใจมีแต่ความเอื้ออาทรห่วงใยให้กับคนรอบข้าง พี่จะเคยคิดถึงตัวเองบ้างหรือเปล่าเนี่ย
เรื่องความดีของพี่เม้ง มันตราตรึงอยู่ในหัวใจหนูแนบแน่น แต่ใครจะไปคิดละจ๊ะ
ว่าสิ่งที่ทำให้ความรักของเราเกิดรอยร้าว จะเป็นเรื่องของ"ภาพ"
มันมากไปนะพี่...หนูขอบอกว่ามันมากไป!!!!
เรื่องอื่นจะยังไงก็ช่างเถอะ แต่เรื่องนี้หนูทนไม่ไหวจริงๆ!
พี่เม้งก็รู้นี่จ๊ะ ทุกวันนี้หนูก็เสพพี่จนติดเข้าไปในกระแสโสตเบื้องลึก
ในใจหนูมีแต่ภาพดีๆของพี่อยู่แล้ว หนูมีภาพของพี่บนฝาบ้าน หน้าประตูตู้เย็น
ในห้องน้ำ สติ๊กเกอร์ติดกระเป๋าสตางค์ หน้าจอโทรศัพท์ สกรีนเซฟเวอร์บนจอคอม
แต่พี่ก็ยังขยันส่งภาพใหม่ๆของตัวเองมาให้หนูไม่เคยขาด พี่ชอบให้หนูตื่นเต้น
ตื่นตัวตลอดเวลา หนูก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะจ๊ะ พี่อยากให้หนูเห็นภาพพี่เป็นแบบไหน
หนูก็ดูแบบนั้นแหละ หนูจะหนีไปดูคนอื่นได้ไงละพี่จ๋า ก็พี่เล่นจับจองช่องทางรับส่งภาพ
ไม่ว่าซอกรูประตูช่องบานไหน พี่ก็เป็นเจ้าของเสียหมด ยังไงๆในสายตาหนูก็มีแต่พี่
ระหว่างเรามันใจถึงใจกันอยู่แล้วนี่จ๊ะ
- ทุกวันนี้ พี่ก็ได้ใจหนูไปทั้งดวงแล้ว พี่ยังไม่พออีกหรือ
ทำไมจะต้องสร้าง-ต้องส่งภาพอะไรอีกมากมายมาสะกดจิตหนูอีก ถึงพี่ไม่สะกดจิตหนูก็เชื่อพี่อยู่แล้วนี่นา
พี่เม้งจ๋า...ภาพของพี่ที่ขยันส่งมาให้หนูดูเรื่อยๆ มันช่างใหญ่โตโอฬารขึ้นทุกทีๆ
จนหนูใจเต้นระส่ำ ยิ่งพี่ส่งมาให้ดูบ่อยขึ้น ภาพของพี่มันก็ยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก
แบบว่าดูดีเกินจริงขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาหนูระทดระทวยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่อีกใจหนึ่งก็นึกหวั่นๆ ขนลุกยังไงชอบกล
ยิ่งภาพดี ภาพใหญ่ ความกลัวก็ยิ่งฝังลึกน่ะพี่
พี่เม้งที่รัก ไม่ใช่ว่าหนูจะรังเกียจภาพที่พี่ส่งมาให้ ของดี...ของใหญ่
ใครๆ ก็อยากได้อยากลอง แต่โถพี่ขา...ยิ่งคิดมันก็ยิ่งช้ำ เพราะหนูจำได้ว่า
"ของจริง" ของพี่เม้ง เดิมๆมันไม่ได้ใหญ่โตขนาดนั้นไม่ใช่เหรอจ๊ะ
พี่เม้งคงจะลืมไปสนิท ว่าเรามันก็วัยเคยค้าม้าเคยขี่ ของๆพี่มันขนาดไหน
ทำไมหนูจะไม่รู้ ถึงแม้ว่าพี่จะกล่อมว่าของมันใหญ่ขึ้นเพราะพี่หมั่นเพียรขยายออกกำลังกายบำรุงสุขภาพ
แต่หนูก็ไม่คิดว่ามันน่าจะเติบใหญ่จนผิดหูผิดตาได้เร็ววันเท่ากับภาพที่พี่ส่งมาหรอก
พี่คงคิดไม่ถึงละสิจ๊ะ ว่าภาพที่ดีจนเกินจริงน่ะ บางทีมันก็สร้างความระแวงขึ้นในจิตใต้สำนึกของคนดูเหมือนกันนะจ๊ะ
ยิ่งหนูคบกับพี่นานๆไป เห็นพี่มากๆเข้า หนูยิ่งรู้สึกว่ามีแง่มุมที่หนูไม่รู้จักเกี่ยวกับพี่เม้งมากขึ้นทุกที
ทุกที
จนกระทั่งวันหนึ่งหนูก็เกิดสงสัยขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ว่าตัวเองกำลังถูกหลอก!!!
- แล้วหนูก็เกิดระแวงต่อไป ว่าโลกใบสวยที่พี่เคยมอบให้ในวันนั้น
แท้จริงแล้วอาจจะเป็นภาพลวงตา
การหลอกลวงเป็นเหมือนโรคร้ายนะคะพี่ มีครั้งที่หนึ่งแล้วก็ต้องมีครั้งที่สอง
สาม สี่ ห้า...แตกตัวไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด
หนูคิดว่าพี่เม้งกำลังหลอกหนู!!!
ไม่คิดเลย ว่าจะทำกันได้!!!
หนูเสียใจจริงๆนะพี่เม้ง คนรักกันอย่างเราทำไมต้องมาสร้างภาพหลอกกัน
พี่ไม่รู้หรือไงว่าหนูรักพี่คนเดียว ต่อให้พี่ไม่หลอกสายตาของหนูก็มีแต่พี่นั่นแหละ
ขนาดจะสั่งพิซซ่ายังสั่งหน้าเม้งเลยนะพี่จ๋า ถึงของพี่มันจะไม่ใหญ่ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่จ๊ะ
ถ้ามันใช้ได้ใช้ดี พี่ก็ใช้ของๆ พี่หมั่นทำไปเรื่อยๆ คนเขาก็รู้ว่าพี่ตั้งใจดี
จะเร็วจะช้าไปบ้างก็ไม่มีใครว่าอะไรนี่จ๊ะพี่เม้ง
- สุดท้ายนี้ หนูขอให้พี่เม้งดูแลตัวเองให้ดี
จากนี้ไป พี่เม้งจะไม่มีหนูอยู่เคียงข้างเหมือนก่อน หนูคงต้องหลบไปรักษาแผลใจตัวเองสักพัก
ขอย้ำว่าพี่ไม่ต้องตาม เพราะหนูสลัดอดีตและอุปกรณ์เสริมออกไปจากชีวิตจนหมดสิ้นแล้ว
หนูจะไปอยู่ในโลกที่พี่เข้าไปไม่ถึง พี่คงแสกนหาหนูไม่เจอ สิ่งที่หนูจะเก็บติดตัวติดใจเอาไว้ก็คงมีแต่ความรักและความทรงจำดีๆระหว่างเรา
มันจะยังอยู่ในใจหนูตลอดไป
รักเสมอ
น้องสาย
... ... ... ... ... ... ... ...
|
|
|
|
|
|
|
| Copyright
2003
YES! Magazine All rights reserved |
| contact :
editor@yes-wedo.com Tel.
0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618 |