ความรักอาจนำไปสู่การแต่งงาน การแต่งงานคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ อาจกล่าวได้ว่าชีวิตคู่ส่วนใหญ่เกิดขึ้นได้จากความรัก แต่ความรักกับชีวิตคู่อาจจะมีชีวิตยืนยาวไม่เท่ากัน เมื่อชีวิตคู่เริ่มสั่นคลอน คนมักจะโทษว่าเป็นเพราะความรักกระโดดหนีไปก่อนเวลาอันควร ทั้งๆที่เมื่อค้นหาดูดีๆ ความรักก็ยังแอบอยู่ในบริเวณที่มันเคยอยู่ ไม่ได้จากไปไหน เพราะความรักไม่ใช่อย่างเดียวที่สามารถจะหล่อเลี้ยงชีวิตคู่ให้แข็งแรง

การเรียนรู้เพื่อที่จะอยู่ด้วยกันของคนต่างเพศสองคน จำเป็นต้องอาศัยเวลา บางที...เวลาหนึ่งชั่วชีวิตอาจจะยังไม่พอสำหรับการเรียนรู้ การค้นหา ความพยายามที่จะเข้าใจและเติมเต็มกันและกัน ความรักอาจจะหมายถึงความอยากอยู่ด้วยกันไปจนตาย แต่รายละเอียดที่จะทำให้อยู่กันได้ มักจะถูกแกล้งลืม ด้วยเหตุผลง่ายๆจนคาดไม่ถึง..."ขี้เกียจ"

คนชอบคิดว่าการมีความรักและชีวิตคู่ที่สมบูรณ์คือการพักผ่อนของชีวิต เป็นความคิดที่ผิดจนไม่น่าให้อภัย ความรักและชีวิตคู่เป็นเรื่องต้องลงแรง ต้องเอาจริงเอาจังพอๆกับการตอกบัตรไปทำงานตอนเช้า หรืออาจจะสำคัญกว่า ความรักมีตัวตนรูปร่างอย่างไร หรือจะมีอานุภาพสูงส่งอย่างไรไม่ทราบ แต่การลงแรงทำดีต่อกันอย่างสม่ำเสมอเป็นเรื่องจำเป็นมาก หากคนเราต้องการอยู่ร่วมกับใครสักคนหนึ่งไปตราบนานเท่านาน ใครคิดว่าคนสองคนที่รักกันซาบซึ้งและเข้าใจกันดีโดยไม่ต้องเอ่ยปาก สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างผาสุกโดยไม่ต้องกระดิกนิ้วเหมือนเจ้าหญิงเจ้าชายในเทพนิยาย คนชอบคิดหวังอย่างนั้น คงต้องเตรียมผิดหวัง เอาไว้แต่เนิ่นๆ


งานซึ่งต้องตอกบัตรในชีวิตคู่มีหลายรายการจนน่าปวดหัว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่อยู่ที่กิน รสนิยม นิสัยสันดาน สังคม ญาติโกโหติกา งานอดิเรก งานบ้าน ทัศนคติ ลูกเต้า เป้าหมาย ฯลฯ และที่แน่ๆ "เรื่องบนเตียง" แบบผูกขาดกับคนเดิมและคนเดียวไปตลอดชีวิตคู่สุดแสนดี ถ้าไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งวอกแวก แอบไปมีเล็กมีน้อยหรือเป็นประเภทรสนิยมมวยหมู่

สัมพันธภาพทางเพศ หรือเรียกแบบคุ้นๆปากว่าเซ็กส์ ในชีวิตคู่ระยะสั้นอาจเป็นเรื่องสนุกสนาน น่าลิ้มลอง ความสดชนิดเด็ดจากขั้ว ในช่วงรักกันใหม่ๆ อาจช่วยให้เซ็กส์อร่อยลิ้นได้โดยไม่ต้องปรุงแต่ง แต่คงมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากเวลาผ่านไป สิ่งที่เคยอยากหนีโรงเรียนไปแอบทำ กลายเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย จนถูกเรียกว่า "ทำการบ้าน" เกิดอะไรขึ้น กับความสนุกสนานเก่าๆเหล่านั้น

... ... ... ... ...

ตาลกับภพเคยเป็นคู่รักที่น่าอิจฉา พวกเขาแต่งงานกันมานานหลายปี จนวันนี้ภาพของตาลกับภพในสายตาเพื่อนๆก็ยังดูดี ครอบครัวอบอุ่นของพวกเขาเป็นปลายทางฝันของคู่รักหลายคู่ แต่จะมีใครรู้ว่าทั้งสองอยู่ในภาวะ "เตียงหัก" หรือ "ใกล้เตียงหัก" อยู่รอมร่อ ด้วยเหตุผลที่คนไม่ยอมใส่ใจ เพราะคิดว่าเป็นเรื่องน่าอับอายที่จะเอ่ยถึง

ตาลเป็นผู้หญิงเก่ง หล่อนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานไม่ด้อยไปกว่าภพผู้เป็นสามี คำว่า "อม" เป็นคำที่หล่อนน้ำตาร่วงทุกครั้งที่ดับไฟในห้องนอน มันฟังดูต่ำช้า สกปรกหยาบคาย หยามเหยียดศักดิ์ศรีความเป็นสตรีนักบริหารระดับสูงของเธออย่างร้ายกาจ ภพอยากให้ตาลเป็นโสเภณีบนเตียงนอนสำหรับเขา และเขาจะยอมให้เธอเป็นนางพญาในทุกย่างก้าวของชีวิต แต่ความต้องการของภพทำให้ตาลอึดอัดใจ รู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น
จากปัญหาดูเหมือนเล็ก แต่ทับถมและเกาะกินหัวใจ ตาลกลายเป็นคนขาดความกระตือรือล้นในเรื่องเซ็กส์ หล่อนหวาดผวาทุกครั้งกับหน้าที่การมีเพศสัมพันธ์กับสามี เมื่อจำเป็นต้องเริ่มต้นด้วยการ "อม" ให้เขา แลกกับทุกๆอย่างที่จะตามมา หล่อนเกลียดกลัวที่จะต้องทำเช่นนั้น ความต้องการของภพกลายเป็นความกดดันสำหรับตาลอย่างคาดไม่ถึง

ภพได้แต่สงสัยว่าเพราะเหตุใดหญิงสาวเจ้าเสน่ห์ที่เขาเคยสนุกด้วย กลายมาเป็นคนซึมกระทือ ดูจะเบื่อๆกับเรื่องทำการบ้าน หล่อนเปลี่ยนตัวเองมาเป็นฝ่ายรองรับแทนที่จะเป็นคู่ร่วมสม อย่างเช่นแต่ก่อน เขารักตาลอย่างที่เคยรัก แต่เกิดพฤติกรรมชอบนึกถึงหน้าใครต่อใคร เวลาร่วมรักกับหล่อน เพราะตาลตอบสนองอย่างจืดชืด เหมือนทำไปแบบแกนๆตามหน้าที่ ความต้องการตามธรรมชาติของเขาทำให้ต้องเอ่ยปาก "ขออนุญาต" เพื่อมีอะไรกับหล่อน ไม่ต่างจากเด็กขออนุญาตครูไปเข้าห้องน้ำ มันมีความกระดากอาย ต่ำต้อย ความรู้สึกเสียหน้าเจืออยู่ในทุกครั้งที่เอ่ยปาก จนเขาอดคิดไม่ได้ว่าตาลอาจจะหมดสิ้นความติดเนื้อพึงใจต่อเขาไปแล้ว

บ่อยครั้งภพนั่งดูหนังปลุกอารมณ์อยู่คนเดียวยามดึกในห้องโฮมเธียเตอร์ ล็อคประตูแน่นหนา ช่วยตัวเองจนหายอึดอัด แล้วกลับขึ้นเตียงนอนกอดภรรยา โดยไม่ลืมหอมแก้มหล่อนด้วยความรักก่อนหลับตาลงนอนทุกคืน

ภพเคยคิดว่าเขาน่าจะออกไปเที่ยวผู้หญิง และกลับมาเป็นสุขกับครอบครัวแสนดีของเขา แต่ภพก็ทำไม่ได้ เขารู้สึกว่ามันฝืนจิตใจตัวเอง เขายังรู้สึกดีๆกับตาลเสมอ หล่อนยังเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาอยากมีอะไรๆด้วยอย่างสนิทใจ แต่อะไรบางอย่าง คงทำให้ความรู้สึกของตาลที่มีต่อเขาเปลี่ยนไป เขาเองก็ไม่เข้าใจ หล่อนมักจะบ่ายเบี่ยงเมื่อเขาแสดงความต้องการ หล่อนรู้ว่าเขาชอบให้หล่อนทำอะไรให้ แต่ทำไมหล่อนถึงไม่ทำ ทั้งๆที่เขาเองสามารถยอมทำทุกอย่างในโลกเพื่อให้หล่อนมีความสุข แต่เพราะเหตุใด เรื่องเล็กๆน้อยๆเท่านี้ ตาลถึงไม่ยอมทำให้เขา มันเล็กน้อยจนเทียบกันไม่ได้เลย กับการที่เขาเอาอกเอาใจหล่อนราวกับเจ้าหญิง มันเทียบไม่ได้เลยกับความรักและความซื่อสัตย์ที่เขามีให้หล่อนเพียงคนเดียวตลอดมา ทำไม...ทำไม

... ... ... ... ...

ตาลนั่งหูผึ่งในร้านทำผม หญิงสาวอายุน้อยสองคนกำลังคุยกันออกรสชาติ ทั้งสองนางแต่งตัวบอกยี่ห้อ แต่ตาลก็ไม่คิดเป็นเรื่องอะไรของหล่อน แต่เรื่องที่สองปากข้างๆกำลังพ่นจ๋อยๆ กำลังช่วยชีวิตคู่ ซึ่งกำลังร่อแร่ของตาลให้รอดได้อย่างหวุดหวิด

"เฮ้ยอีแป๊ด มึงไม่ทาปากเหรอวะวันนี้"
"เชี่ย…ปากกูเป็นแผล แสบชิบหายเลย ทาลิปไม่ไหวว่ะ แม่งลอกด้วยนะเนี่ย มึงดูเด่ะ"
"เออว่ะ ลอกเป็นขุยเลย เสือกไปทำอะไรมาล่ะ ล่อกล้วยมาหนักหรือไงพักนี้ อมถี่ๆ ช่วงล่างคงไม่ค่อยได้ทำงานล่ะสิท่า"
"ฮื่อ...ตอนนี้กูเป็นเมนส์ไง ปกติไฟแดงก็พักนะ แต่ช่วงนี้ก็ต้องเอาแขกไว้ก่อนว่ะ มึงเอ๊ย...ก็มือถือแบบใหม่นี่สิ เท่ชิบหาย แต่ส่งแพงน่าดู กูเลยต้องดูดหนัก ปากมันโดนครีมโดนน้ำยาเยอะ แม่งก็เลยปลิ้นอย่างเงี้ย"
"มึงล่อครีมอะไรวะ พวกครีมส่วนมากก็ไม่ค่อยจะแพ้กันนา กูว่ามึงแพ้สบู่มากกว่า กูก็เคยเป็น"
"เออ...สงสัย กูก็เคยบอกมาดามแล้วเหมือนกัน แต่แกไม่ยอมเปลี่ยนยี่ห้อ แกว่าแบบนี้มันกลิ่นหอมดี"
"งั้นมึงก็ไม่ต้องใช้สบู่สักพัก ล้างน้ำเปล่าเอา"
"โอ๊ย...ไม่ไหวหรอก เจอพวกแขกเงี้ย กลิ่นแม่งงง สุดทน ขนาดล้างตั้งหลายทีกูยังต้องกลั้นใจเลยเวลาเอาเข้าปาก เหม็นเชี่ยๆ เลย มึงไม่รู้สึกเหรอถามจริงเหอะ"

"อีห่า...ทำไมกูจะไม่รู้สึกวะ แต่ถ้าใส่ปลอกมันก็พอไหวไม่ใช่เหรอ บางยี่ห้อมันมีกลิ่นส้มกลิ่นองุ่นน่ะ หอมดีออก พอจะช่วยได้นะ มึงไม่ลองหาไว้เองมั่ง ลงทุนหน่อยซิว้า เอาแต่ของฟรีก็ได้แต่แบบเหม็นกลิ่นยาง"
"เหม็นกลิ่นยางก็ยังดีวะ เจอไอ้พวกดื้อเหมือนควาย กล่อมยังไงก็ไม่ยอมใส่ปลอกนี่สิกูละเบื่อ ยิ่งปากกูเป็นแผลอย่างงี้ เสียวเอดส์ฉิบ"
"มึงก็อย่าเสือกโง่ให้มันแตกในปากได้สิวะ"
"เฮอะ...ปกติกูก็ไม่ยอมอยู่แล้ว คลื่นไส้จะตายห่า ขนาดแฟนกู กูยังไม่ชอบให้มันแตกในปากเลย แต่แม่งล่ะชอบนัก บางทีเวลากูถาม มันหลอกนะ ว่ายังไม่เสร็จ เผลอแพล็บเดียว ปิ๊ด เอาแล้ว ไอ้สัตว์"
"เออ...กูก็เกลียดเหมือนกัน แต่กูเอาไว้ใต้ลิ้นว่ะ ขี้หมูขี้หมา เวลามันแตกกูก็แค่บ้วนออกมา ถ้าไม่โดนบนลิ้นก็ไม่รู้รส ไม่คลื่นไส้ มึงจะจำไปใช้มั่งก็ได้นะไม่สงวนลิขสิทธิ์"
"เชอะ...ยังกะกูไม่รู้นี่ เก็บไว้สอนลูกสอนหลานมึงเองเหอะ คงได้ประโยชน์มั่งหรอก"
"หนอย...อีนี่ มึงอย่ามาแช่งให้ลูกหลานกูต้องมาเป็นกะหรี่อย่างมึงสิวะ"
"เฮ้ย...มึงอย่าเข้าใจผิดสิวะ กูไม่ได้หมายความอย่างนั้น กูหมายถึงว่าถ้ามันเป็นผู้หญิง ถึงไม่เป็นกะหรี่ แต่จะเอาใจผัวก็ต้องทำให้ได้เหมือนกะหรี่ต่างหากโว้ย"
"ฮ่ะๆๆ โอ๊ยอีแป๊ด...มึงอย่าเที่ยวคิดฝันให้พวกเมียๆเอาเก่งเหมือนกะหรี่เชียวนา ขืนมันทำได้เหมือนกันหมด พวกดอกทองอย่างมึงจะไปหาแดกที่ไหนล่ะ เดี๋ยวก็ตกงานกันหมดพอดี"
"กูไม่กลัวหรอก ระดับนี้แล้ว"

... ... ... ... ...

ภพประหลาดใจระคนดีใจ เมื่อตาลชวนเขาอาบน้ำด้วยกัน นานแสนนานแล้วที่หล่อนไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่ม จนเขาเกือบจะสรุปว่าตาลหมดรักในตัวเขา

ตาลขัดสีฉวีวรรณให้ภพเอี่ยมอ่องทุกซอกมุมราวกับทารก หล่อนลูบไล้ฟองสบู่ขาวฟ่องไปทั่วทุกส่วนบนร่างกายแข็งแรงของสามี มือนุ่มๆของตาลสร้างความเครียดอันรื่นรมย์ให้กับภพ หล่อนชำระล้างเขาจนหมดจดจนมั่นใจ หยดน้ำเกาะพราวหน้าท้องเรียบตึง กลิ่นหอมสบู่บนผิวสีแทน ไรขนอ่อนไล่เรียงเป็นระเบียบจากตรงกลางอกลงมาถึงใต้สะดือ ต่ำลงมาสู่จุดสำคัญที่เคยทำให้ตาลลำบากใจ แต่วันนี้ด้วยฝีมืออาบน้ำซึ่งมั่นใจในความสะอาดเกลี้ยงเกลา หล่อนกลับรู้สึกว่ามันน่ารักน่าชิมขึ้นมาอย่างประหลาด

เสียงครางแห่งความสุขของภพ ทำให้ตาลเกิดอารมณ์แปลกๆ วินาทีเดียวกันนั้น ตาลจึงรู้ว่าหล่อนเป็นผู้เริ่มและได้คุมเกมแต่เพียงผู้เดียว ปลายลิ้นของหล่อนกำลังชี้เป็นชี้ตายอนาคตของชีวิตคู่

ภพยืนตัวเกร็ง เขาเตรียมจะผลักตาลออกด้วยความเกรงใจ เพราะรู้ว่าหล่อนคงรังเกียจผลผลิตแห่งรักของเขา แต่ตาลกับกดหน้าลงแน่น ภพจะไม่มีวันรู้ แค่ตาลตวัดลิ้นเปลี่ยนตำแหน่งเพียงนิดเดียว ความสุขของภพก็ไม่ระคายส่วนรับรสของหล่อนแม้แต่น้อย ภพประคองศีรษะตาลเอาไว้แนบสนิท เมื่อผ่อนคลายลง เขาอยากจะถอนตัวออกและก้มลงจูบเท้าตาล แสดงความขอบคุณหล่อน แต่ตาลกลับอยู่นิ่งในท่าเดิม ภพกำลังงุนงงในความเปลี่ยนแปลงสุดวิเศษ แล้วเขาก็พลันนึกสงสารตาลขึ้นมาจับใจ เพราะเขาเองก็รู้มาตลอกว่าทำให้หล่อนลำบากใจเสมอกับเรื่องนี้ เพียงแต่บอกตัวเองว่ามันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว

ความจริง...เขาน่าจะอ่อนโยนกับหล่อนให้มากขึ้น
น่าจะใส่ใจความรู้สึกของหล่อนให้มากเท่ากับเมื่อตอนแต่งงานกันใหม่ๆ
ภพเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง ความเข้าใจทำให้เกิดความหวัง
เขาเชื่อว่าอะไรๆคงจะดีขึ้น

... ... ... ... ...

ตาลลองสัมผัสรสชาติที่คาอยู่ในปาก ครั้งนี้ไม่ใช่หน้าที่ หล่อนทำมันด้วยความสุขเมื่อได้เห็นความสุขของชายผู้เป็นที่รัก ไม่มีการฝืนบังคับจิตใจ ไม่ใช่การบ้าน
หล่อนพบว่ามันไม่ได้เลวร้ายอย่างเคยรู้สึก
รสที่ชิมไม่ได้ต่างไปจากเดิม
แต่ครั้งนี้ หล่อนไม่มีความรังเกียจ ไม่มีความกลัวหลงเหลืออยู่
ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย ไม่ว่ามันจะอยู่บนลิ้น ใต้ลิ้น หรือถูกกลืนลงคอ
ตาลค้นพบด้วยเอง...ยาบำรุงชีวิตคู่ วางอยู่ใกล้แค่ปลายจมูก

... ... ... ... ...

ขึ้นอยู่กับว่าเราจะหยิบมันมาใช้หรือเปล่าเท่านั้น