|
|
|
|
|
|
| |
|
|
 |
The Art of Survival
"ขาย" |
|
| |
-
- เมื่อถึงเวลา คุณก็จะมาหา
เพียงสอดเงินเข้ามาไขกุญแจ ประตูสวรรค์ก็เปิดให้ตรงหน้า คุณเสพสุขเหมือนฝันได้โดยไม่ต้องหลับตา
กลับมาเป็นทารกน้อยในอ้อมกอดของฉันอีกครั้ง ทิ้งชีวิตเก่าๆไว้หลังประตูบานนั้น
ทิ้งไปพร้อมๆกับโลกในอดีตและอนาคต ความสุขของคุณคือวินาทีนี้ อายุของความสุขยืนยาวแค่หนึ่งชั่วโมง
สองชั่วโมง แต่ร่องรอยของมันจะตามติดเป็นเพื่อนของคุณไปทุกแห่งหน
จนกว่าจะจางหายไปในวันคืนอันแสนเหนื่อยหนัก
แล้วคุณก็จะหวนกลับมาอีกครั้ง
เพราะที่นี่คือฉัน ดินแดนที่คุณแวะเข้ามาพัก เหยียดกายอ่อนล้า ปลดเปลื้องเปลือกหุ้มความเป็นมนุษย์ของคุณออก
เหลือเพียงวิญญาณเปลือยเปล่า หม่นมัวด้วยความทุกข์ ความเครียด ความเศร้าหมอง
คราบไคล ความรุ่มร้อนในราคะ ความหื่นกระหาย กระโจนลงในลำธารของฉัน
แหวกว่าย ดื่มด่ำกับความฉ่ำเย็นในราคาที่คุณยอมจ่าย
ที่นี่ไม่มีคำว่าศักดิ์ศรี ไม่มีคำว่าบาปบุญคุณโทษ นรกสวรรค์วางเคียงข้างกันอยู่ตรงปลายเท้า
มีความหมายอย่างเดียวกัน
คนเราเกิดมาเพื่อที่จะเลือก เพื่อที่จะถูกเลือก
ง่ายๆเท่านั้น เมื่อคุณคืออุปสงค์ ฉันคืออุปทาน ความต้องการของคุณทำให้บริการของฉันมีมูลค่า
ฉันขายสัมผัส ขายรอยยิ้ม ขายความสุข ความอบอุ่น ความยิ่งใหญ่ ความเร้าใจ
ความตื่นเต้น ความแปลก ความวิตถาร
ฉันเด็ดยิ่งกว่า OTOP หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์หรือจะหาญสู้ ร้อยผลิตภัณฑ์ในตำบลเล็กๆเดียว
คุณไม่ต้องเดินทางทั่วเจ็ดสิบกว่าจังหวัด ก็มีสิทธิ์เลือกสินค้าดีๆจากทุกทิศทั่วไทย
อยากไปถึงจังหวัดไหนไม่ต้องขึ้นรถ ลงเรือ ไม่ต้องซื้อตั๋วเครื่องบิน
- คุณก็รู้...แวะมาที่นี่ที่เดียวคุณได้ทุกอย่างครบกลับไปบ้านมากกว่าเจ็ดกับสิบเอ็ด
ถ้ารู้สึกว่ามาแล้วคุ้ม ราคาจะสูงแค่ไหนก็ไม่รู้สึกแพง ของไม่ดีจริง
คงขายไม่ได้ทุกที่ทุกเวลา
ขอบคุณที่คุณยังไม่อิ่ม ขอบคุณที่คุณยังไม่พอ ขอบคุณที่คุณยังไม่เบื่อ
ขอบคุณที่คุณยังมีความต้องการ ขอบคุณที่คุณยังมีกำลังซื้อ ขอบคุณที่ใช้บริการ
และขอบคุณที่ย้อนกลับมาบ่อยๆ
คุณไม่ต้องรู้สึกผิด ไม่ต้องเกรงกลัวต่อบาป อย่ากังวลว่าฉันเป็นฝ่ายถูกกระทำ
คนเราเกิดมาเพื่อที่จะกระทำกับคนอื่น และถูกคนอื่นกระทำ
การแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งประเสริฐที่มนุษยชาติช่วยกันคิดค้นขึ้นมา เพื่อให้การอยู่ร่วมกันเป็นไปอย่างสงบสุข
การไล่ล่า แก่งแย่งเบียดเบียนต่างหากที่เป็นพฤติกรรมของสัตว์ การแลกเปลี่ยนสิ่งหนึ่งเพื่อให้ได้อีกสิ่งหนึ่งที่ต้องการเป็นกลไกปกติของการดำรงชีพ
- การแลกเปลี่ยนที่เป็นธรรมเป็นสิ่งสมมุติ แต่การแลกเปลี่ยนที่ฝ่ายหนึ่งพอใจและอีกฝ่ายหนึ่งยอมรับได้
เกิดขึ้นทุกวัน การแลกเปลี่ยนที่ความพอใจของสองฝ่ายไม่เสมอกัน ถูกเรียกว่าความได้เปรียบ-เสียเปรียบ
ทั้งที่คุณค่าหรือมูลค่าของสรรพสิ่งล้วนแต่เป็นของสมมุติ
คนบางคนเอาแรงแลกของ เอาของแลกเงิน เอาเงินแลกของ แล้วเอาของแลกเงินอีกหลายตลบ
กลายเป็นชีวิตที่ซับซ้อนวุ่นวาย แต่ความวุ่นวายนั้นถือเป็นงานที่มีเกียรติ
ในขณะที่คนบางคนเอาแรงแลกเงิน เอาเงินมาเติมแรง แล้วเอาแรงมาแลกเงิน
อย่างซื่อๆง่ายๆ ไปวันๆ กลับถือกันว่าเป็นงานชั้นต่ำ งานน่ารังเกียจ
ถ้าฉันต้องขายแรงขยับปาก ขยับสะโพกเพื่อแลกเงิน หรือถ้าฉันจำเป็นต้องเฉือนเนื้อสะโพกตัวเองเอาไปขายแลกเงิน
มันก็ไม่น่าจะแตกต่างกัน ฉันเรียกการกระทำของฉันว่างาน แต่คนอื่นกลับไม่เรียกว่างาน
ทั้งที่ฉันก็ยังไม่ได้กระทำผิดต่อใคร ฉันทำงานไปตามหน้าที่ความเป็นมนุษย์ของฉัน
ฉันจึงไม่ใช่คนบาป การฆ่าตัวตายต่างหากที่เป็นบาป ฉันเพียงแต่หาหนทางมีชีวิตอยู่ต่อไป
แลกกับการเบียดเบียนเลือดเนื้อของตัวเอง
ฉันคือผู้บริสุทธิ์ ชีวิตของฉันคือความบริสุทธิ์ที่โลกลืม
... ... ... ...
- อย่าบอกว่าฉันเลือกทางผิด เป็นคนสิ้นคิด เมื่อฉันไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะเลือก
อย่าบอกให้ฉันฝืนเดินอย่างสง่างาม เมื่อฉันไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน
อย่าบอกให้ฉันหยิ่งในศักดิ์ศรี เมื่อฉันสิ่งที่ฉันต้องการคือลมหายใจ
อย่าบอกให้ฉันกังวลถึงอนาคต เมื่อฉันมีชีวิตอยู่ชั่วโมงต่อชั่วโมง
อย่าบอกให้ฉันห่วงใยภาพพจน์ของใคร เมื่อฉันไม่มีตัวตนอยู่ในโลกของใคร
อย่าบอกให้ฉันอดทนต่อความทุกข์ เมื่อฉันไม่รู้ว่าด้วยซ้ำความสุขคืออะไร
แต่ฉันมอบความสุขให้คุณได้ ฉันรู้ว่าความสุขในความหมายของคุณคืออะไร
ฉันรู้ในสิ่งที่คนใกล้ตัวของคุณ ไม่รู้ หรือรู้แต่ไม่ใส่ใจ ฉันทำให้คุณยิ้มได้
หัวเราะได้ ฉันทำให้คุณสบายใจ ฉันช่วยให้ชีวิตของคุณมีความหมาย
คุณจำเป็นสำหรับฉัน และฉันจำเป็นสำหรับคุณ
เรารู้กันสองคนก็พอแล้ว
คนอื่นไม่เกี่ยว!!!
-
|
|
|
|
|
|
|
| Copyright
2003
YES! Magazine All rights reserved |
| contact :
editor@yes-wedo.com Tel.
0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618 |