YES! Magazine

Survival


	The Art of Survival "หาย"
	RCA girl
	ฉันผวาตื่นขึ้นมากลางดึก ไม่รู้ความฝันหรือความจริงอันเลวร้ายกันแน่ที่ปลุกฉัน ฉันอาจจะไม่ได้หลับ และสิ่งที่คิดว่าเป็นเพียงความฝันก็อาจไม่ใช่ความฝัน สิ่งที่เชื่อมาตลอดว่าเป็นความจริงต่างหาก ที่อาจจะเป็นแค่ความฝัน ฉันรีบวิ่งไปส่องกระจก กระจกบานนั้นไม่ปรากฏภาพสะท้อนของฉัน มันต้องเกิดความผิดพลาดอะไรสักอย่าง เพราะฉันยังมีลมหายใจ แม้จะไม่แน่ใจนักว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ บางครั้งการมีแค่ลมหายใจก็ไม่ได้หมายถึงการมีชีวิต กระจกบานนั้นคงไม่ใช่กระจกเงา มันเคยเป็นกระจกเงาตรงโต๊ะเครื่องแป้ง คงมีใครสักคนแอบเล่นตลกเอากระจกใสมาเปลี่ยนแทน แต่...คิดๆ ไปก็คงไม่น่าจะใช่ เพราะมันสะท้อนภาพในห้องชัดเจน สิ่งเดียวที่ไม่ปรากฏเงาสะท้อนในกระจกบานนั้นคือตัวตนของฉัน ฉันเข้าไปส่องกระจกในห้องน้ำโดยไม่ได้เปิดไฟ กระจกในห้องน้ำสะท้อนภาพสลัวๆ เมื่อเปิดไฟขึ้นสว่างจ้า ภาพในกระจกก็แจ่มชัด แต่เป็นภาพที่ไม่มีฉันอยู่ในนั้น ฉันยกแขนสองข้างขึ้นมาดู ฉันยังมองเห็นตัวเอง ฉันยังอยู่ตรงนี้ แต่ทำไมกระจกจึงเล่นตลกกับฉัน หรือว่านี่เป็นความฝัน แต่ความฝันก็ช่างเรียบเนียนเสียเหลือเกิน ไม่รอยสะดุดให้จับผิดได้เลยว่าเป็นฝัน...ไม่ใช่เรื่องจริง ฉันพยายามจะตื่น แต่เพราะฉันไม่ได้หลับ จึงไม่รู้จะปลุกตัวเองให้ตื่นขึ้นจากการลืมตาได้อย่างไร ฉันควรจะไปอาบน้ำ ล้างหน้าล้างตาให้เย็นๆ บางทีฉันอาจจะเครียด บางทีฉันอาจจะเสียใจ ฉันอาจจะเศร้าเกินไปที่สูญเสียคุณ หรือว่าฉันเศร้าเกินไปที่ได้รู้ว่าคุณไม่เคยมีฉันอยู่ในใจ หรือในสายตา...ตั้งนานแล้ว ท้องฟ้าสีดำ นอกหน้าต่าง ไม่มีดางสักดวง แสงไฟจากบ้านคนก็มืดสนิท เมืองนี้ช่างเงียบเหงา ฉันจะโทรหาใครสักคนดีไหม ไม่เอาดีกว่า...คนคงจะหลับกันหมด และฉันก็ไม่รู้จะโทรไปหาใครด้วย เพราะฉันมีแต่คุณคนเดียว ตั้งแต่ได้พบกับคุณ ฉันก็ไม่เหลือใคร ไม่ใช่สิ...ฉันไม่เห็นใครอื่นในชีวิตสำคัญยิ่งไปกว่าคุณต่างหาก ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนฝูง ปู่ย่าตายาย คนเหล่านั้นเป็นเพียงผู้คนในอดีต ฉันมีตัวตนอยู่ในภาพสะท้อนจากดวงตาพวกเขา แต่เมื่อมีคุณเข้ามาในชีวิต พวกเขาก็ไม่มีความสำคัญใดๆ อีกเลย ภาพของฉันจะยังปรากฏในดวงตาของพวกเขาต่อไปหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันใส่ใจ เมื่อได้พบคุณ ได้รักคุณ สิ่งที่ฉันแคร์คือความรู้สึกของคุณ สายตาของคุณ แค่ฉันได้มีตัวตนอยู่ในสายตาของคุณก็มากเกินพอ คุณเคยทำให้ฉันเชื่อว่าชีวิตของเราแข็งแรงพอที่จะยืนหยัดอยู่ได้โดยไม่ต้องการใครอื่น แค่ได้มีคุณเป็นคู่แท้ มีกันและกัน นี่คือชีวิตแบบใหม่ นี่คืออิสรภาพ นี่คือเครื่องยืนยันว่าชีวิตเราเป็นของเราคนเดียว เราไม่จำเป็นต้องมีอดีต ผู้คนในอดีตเป็นเพียงเรื่องไร้สาระที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะคุณกับฉันคือชีวิตรุ่นใหม่ เราต้องมีชีวิตเป็นของตัวเอง เราต้องการสิทธิ์ในการแสดงปัจเจกภาพของเราออกมาได้โดยไม่ต้องเกรงใจใคร คุณบอกว่าตัวตนของคุณกับฉันอยู่ในโลกกว้าง เราจะทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลัง และจูงวิ่งกันวิ่งไล่ล่าฝัน ตามหาตัวตนของเราไปพร้อมๆ กัน ภาพของฉันเลือนหายไปจากสายตาของผู้คนในอดีต นานแค่ไหนแล้วนะที่ฉันไม่เคยโทรทางไกลกลับไปหาแม่ ป่านนี้พ่อคงจะนอนหลับอยู่บนโซฟาหน้าทีวี อีกไม่กี่ชั่วโมง ญาติๆที่อยู่บ้านใกล้ๆกันก็คงจะตื่นขึ้นมาหุงหาอาหารเตรียมตักบาตร เสียงดังโขมงโฉงเฉง ฉันแทบจะไม่รู้สึกมาก่อนเลยว่าชีวิตท่อนแรกของฉัน เกิดและเติบโตมาในสิ่งเหล่านั้น ฉันไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน อดีตและผู้คนในอดีตไม่ได้มีอะไรน่าจดจำ แต่น่าแปลกใจที่ฉันไม่เคยลืม เพราะฉันชอบเมือง ฉันชอบชีวิตสะอาดสะอ้าน ชอบความแห้งแล้ง เย็นชา หลงรักอิสรภาพของการสมมุติตัวเองเป็นมนุษย์กระบอกไม้ไผ่ ฉันภูมิใจกับความไร้ราก ไม่ต้องเสียเวลาปรับตัว ไม่ต้องคอยอดทนกับเรื่องน่ารำคาญของใคร ไม่ต้องห่วงว่าใครจะมาวุ่นวายกับเรื่องของฉัน เพราะฉันชอบคุณ ฉันมีคุณคนเดียวก็พอแล้ว คุณก็คงคิดเหมือนกัน เราเป็นมนุษย์โดดเดี่ยวสองคน ท่ามกลางมนุษย์โดดเดี่ยวอีกหลายร้อยคู่ในเมืองใหญ่นี้ นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ฉันไม่เคยมองหา และมองเห็นตัวเองในกระจกบานอื่น ในสายตาคนอื่นๆ ทั้งที่ความจริงพวกเขาก็ไม่ใช่คนอื่น เขาคือเครื่องสะท้อน"ความมีอยู่จริง"ของฉัน พวกเขาคงลืมฉันไปนานแล้ว ฉันจึงไม่มีตัวตนสำหรับเขา เพราะคิดว่า...ฉันมีตัวตนสำหรับคุณคนเดียวก็เกินพอ คงนานเหลือเกินแล้วที่ฉันยึดมั่นกับภาพตัวเองที่เห็นในสายตาคุณ ฉันไม่เคยคาดคิดว่าเมื่อคุณหลับตา ฉันจะไม่เหลือตัวเอง ในสายตาของใครอีก … … … … … … … พรุ่งนี้ ฉันจะออกเดินทางไกล อาจมีตัวตนของฉันหลงเหลืออยู่บ้างในอดีต ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรหากไม่มีตัวตน … … … … … … … พรุ่งนี้ ฉันจะกลับไปส่องกระจกที่บ้านแม่ แม้จะเหลือเพียงเงาลางๆ แต่กระจกบานนั้นก็คงยังมีภาพของฉัน เมื่อไหร่จะเช้าเสียที

contact : editor@yes-wedo.com Tel. 0-2331-1610 Fax. 0-2331-1618