Reality support for professional Dreamers
ลุงเล็ก พุ่มซัง
Wed, 25 May 2011 14:49:00 +0700
ชีวิตจริง ของ
ลุงเล็ก พุ่มซัง
เจ้าของแผงขายยาสูบ
ลุงเป็นคนจังหวัดอะไรครับ
ผมเป็นคนจังหวัดพิจิตรครับ
มาอยู่กรุงเทพนี่กี่ปีแล้วครับ
20 ปีได้ครับ
ตอนที่ลุงอยู่พิจิตรลุงทำงานอะไรครับ
ผมทำนาไร่
แล้วทำไมลุงถึงอยากที่จะมากรุงเทพฯละครับ
ก็เพราะว่าทำนาทำไร่มันเหนื่อย แล้วก็มาเที่ยวกรุงเทพฯ แล้วก็มีเพื่อนฝูงอยู่ที่กรุงเทพเค้าชักชวนก็เลยมา
แล้วพอเข้ามากรุงเทพแล้วงานแรกที่ลุงทำเป็นงานอะไรครับ
เป็นช่างไม้ก่อสร้าง ทำอยู่ได้ปีกว่าๆ แล้วก็งานก่อสร้างหมดก็มาขายยาสูบ
แล้วลุงขายยาสูบมากี่ปีแล้วครับ
ร่วม 20 ปีแล้วครับ
ลุงมีอาชีพขายยาสูบนี้ได้ยังไงครับ
เห็นเค้าขายกันมันดีหน่อย ก็เลยเอามั่ง เพราะที่บ้านยา หร่มสัก เพชรบูรณ์มันเยอะก็เลยไปเอามาขาย
ถ้าอยากจะขายมั่งจะต้องมีทุนเท่าไหร่ครับ
ผมไปซื้อยามาครั้งนึงก็ต้องมีทุนเป็นหมื่นละครับ
ทำไมถึงต้องใช้ทุนเยอะจังเลยครับ
เพราะว่าเอามาทีนึงก็ต้องเอามาเยอะเพราะค่ารถมันแพง
ที่ลุงบอกว่าเยอะมันแค่ไหนละครับ
100-200 กิโลครับ ตอนนี้กิโลนึง ก็ 100-120 บาท
ทำงานนี่ต้องมีคนช่วยรึเปล่าครับ
ไม่ต้องมีคนช่วยหรอกทำเอง ทำคนเดียว
อาชีพที่ลุงทำมีความสุขมั้ย
ตอนนี้มันไม่ไหว ร่างกายมันอ่อนแอ
ก่อนหน้านี้มีความสุขมั้ย
ก่อนหน้านี้มีความสุข มีเงินใช้ดี แต่ว่ามาตอนนี้ก็ชักแย่
แล้วที่ลุงบอกว่ามีเงินใช้ดี หมายถึงเพราะขายยาสูบเหรอครับ
ก็เพราะขายยาเนี่ยละครับ มีฝากไว้ในธนาคารไว้ซัก 10,000-20,000 เจียมเนื้อเจียมตัวเผื่อเราป่วย
ลุงมาขายยาสูบนี่มีปัญหาอะไรบ้างไหมครับ
ก็เวลาขายของก็จะมีเทศกิจมาไล่ หรือมาจับครับก็ต้องรีบเก็บรีบหนี
แล้วลุงคิดมั้ยว่าอีกหน่อยจะกลับไปอยู่บ้าน
ไม่คิดหรอครับ เพราะที่นี่ก็มีบ้านอยู่ ไม่อยากไปรบกวนลูก หลาน เกรงใจเค้าเค้ามีลูกมีแฟนไปหมดแล้ว
ลุงคิดว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่ดี่ที่สุดของลุงมั้ยครับ
ก็ดีที่สุดครับ แล้วก็จะเลิกแล้วไม่ไหว
