Point of View
ความหวังและการลงแรง
Wed, 04 Aug 2010 17:08:43 +0700
ปีหมาบ้า 2549 ได้ผ่านพ้นไป พร้อมกับที่ปีหมูทอง 2550 เดินเข้ามาให้พวกเราได้นับวันเวลาบนหน้าปฏิทิน ปีใหม่...ผู้คนต่างหวังถึงปีที่ดีกว่าปีก่อน ดังภาพชินตาที่เราต่างคุ้น การร่วมชุมนุมนับถอยหลังวินาทีปีใหม่ตามสถานที่ต่างๆ ในวันที่ 31 ธันวาคมของทุกปี คือประจักษ์พยานที่แสดงให้เห็นถึงความหวังของผู้คน ที่ใฝ่ฝันถึงสิ่งที่ดีกว่า
ไม่ผิด ในเมื่อเรามีสิทธิ์จะคาดหวัง แต่คำถามก็คือว่า เพียงการเฝ้าฝันจะนำสิ่งที่ดีกว่ามาให้เราได้ละหรือ?
ที่ผ่านมา เราพบเห็นผู้คนมากมายที่ลงทุนซื้อหวยทั้งบนทั้งใต้ ด้วยความหวังว่าจะเผลอฟลุคถูกรางวัลแจ็คพ็อต รวยเละ กลายเป็นเศรษฐีในชั่ววินาที การณ์นี้คืออีกหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความหวังของคนส่วนใหญ่ ที่อยากรวย อยากมีเงิน อยากมีชีวิตที่สุขสบาย แต่สิ่งเหล่านี้เกิดมีได้จากการซื้อหวย แล้วรอลุ้นอยู่หน้าวิทยุอย่างนั้นหรือ?
จริงอยู่ที่อาจมีผู้โชคดีให้เราเห็นอยู่บ้าง แต่ก็เป็นเพียงส่วนน้อย และแน่นอน คนอีกนับล้านที่ไม่ถูกก็ต้องก้มหน้าก้มตาอยู่กับความลำบากของตนต่อไปอีกอย่างน้อยก็ 15 วัน ขณะบ้างก็วนเวียนอยู่เช่นนั้น ไม่รู้จบ
เป็นสัจธรรมที่ว่า ผู้ที่ประสบความสำเร็จในโลกทุกคนไม่ปรากฏว่ามีใครที่ร่ำรวยและมีอำนาจอิทธิพลขึ้นมาจากการเสี่ยงโชค หรือฝันลมๆ แล้งๆ โดยปราศจากการลงมือทำ ทุกคนที่ประสบความสำเร็จ หากเราได้อ่านจากหนังสืออัตชีวประวัติของเขาหรือได้ยินเรื่องราวของเขาจากแหล่งใดก็ตาม ใจความล้วนมีอยู่ว่า พวกเขามีความหวัง และพวกเขาลงมือทำ
2 อย่างง่ายๆ แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังซื้อหวยกันอยู่
อยากรวย-ก็ต้องทำมาหากิน เก็บออม จึงจะรวยอย่างยั่งยืน รวยเพราะหวย-แต่ทำอะไรไม่เป็น เก็บเงินไม่เป็น ก็รวยเพียงชั่ววูบผ่าน คนทั้ง 2 แบบแบ่งแยกได้ชัดเจน พวกที่หนึ่งจะไม่ซื้อหวย เพราะเขารู้ว่าของที่ได้มาเปล่าๆ ง่ายๆ มันไม่มั่นคงเท่ากับของที่เขาสร้างขึ้นมาเองจากหยาดเหงื่อแรงกาย ขณะที่พวกที่สองแม้จะถูกหวย แต่ก็จะใช้เงินไม่เป็น เพราะถ้าเขาใช้เงินเป็น เขาก็ไม่น่าจะเสี่ยงโชคระดับ 1 ในร้อยล้านอย่างการเล่นหวยอย่างนั้น
ความหวัง+การลงแรง=ความสำเร็จอย่างยั่งยืน
ความหวัง+ไม่ลงแรง=ฝันกลางวัน
ปีใหม่ 2550 เชื่อว่าทุกคนต่างก็หวังถึงสิ่งดีๆ กันทั้งนั้น แต่ข้อสำคัญก็คืออย่าปล่อยให้ความหวังของคุณเป็นเพียงฝันกลางวันนะครับ
ผู้เขียน : คนชายขอบ
