YES!Magazine

รถติด
เราบ่นว่ารถติดขึ้นทุกวัน แต่เราก็ยังไม่หยุดซื้อรถ หากเสไปบ่นกรมทางฯ ว่าทำไมไม่สร้างถนนเพิ่ม. Text : กิติคุณ คัมภิรานนท์... READ MORE

น้ำตาตัวตลก
ม่านเปิดฉากการแสดงหน้าที่ของเจ้าตัวตลก คือมอบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแก่ผู้ชม โดยไม่อาจอิดออด เจ้าช่างน่าขันและไร้เกียรติในสายตาของผู้ชมที่รายรอบ แต่เจ้าก็ต้องยอม คู่พระนางถึงคราวออกฉากผู้ชมลุกขึ้นปรบมือสรรเสริญต่อความสง่าและงามงด ทุกอิริยาบถราวหงส์และราชสีห์ ต่างกับเจ้าตัวตลกปาหี่ ด้อยศักดิ์หนักหนาแล้ว ม่านปิดฉากลงหากแต่เจ้ายังเฉกเช่นเดิมตัวตลกเอ๋ย ในการแสดงเจ้าต้อยต่ำอย่างไร ต้องคอยรับใช้และเป็นเบี้ยล่างผู้ชมอย่างไร เจ้าก็ยังเป็นเช่นนั้น ขณะคู่พระน... READ MORE

ลำเลิก
พ่อค้าไม้ดัดอวดโอ่อำนาจวิเศษแห่งตน ว่าสิทธิ์ในการเลื้อยของไม้ขึ้นตรงต่อเขา หากแต่เนื้อดินไม่เคยลำเลิก ถึงการอุทิศตน ให้ไม้ได้เติบโต Text : กิติคุณ คัมภิรานนท์... READ MORE

กางเขนบนสายไฟฟ้า
กางเขนเจ้าเอย...เจ้าเคยเกาะก้านกิ่งไม้ ไหวอากาศร่อนลมสมใจหมาย มีพฤกษาให้เริงเล่นเห็นมากมาย ชื่นสดใสสบายรมย์ใต้ร่มเงา หากเมื่ออุตสาหกรรมรานกระหน่ำ เข้ารุกล้ำทำลายหมายรวบเร้า ล้วนไม้ใหญ่ล้มตายไร้ร่มเงา เหลือเพียงความเยียบเหงา...เจ้ากางเขน ผืนป่าเตียนโล่งตลอดศก เหลือเพียงแววเรื้อรกกิเลสเต้น ไม่เร้นลึกตรึกต้อง ส่องชัดเจน เจ้ากางเขนหลบลี้หนีเข้าเมือง กางเขนจึงมาเกาะสายไฟฟ้า ท่ามกลางป่าคอนกรีตอันซีดเหลือง ยินสดับรับความอันเปล่าเปลือง ข... READ MORE

ไออุ่นจากใครสักคน
บนถนนอันกว้างใหญ่... สายลมแห่งความอ้างว้างพัดโชยเอื่อยระเรื่อยโรย ผู้เปล่าเปลี่ยวคนหนึ่งกระซิบถามกับสายลม ว่าความหมายของชีวิตอยู่ตรงไหน? เงินกระนั้น, ทองกระนั้น, ชื่อเสียงกระนั้น, บ้านหลังใหญ่กระนั้น ข้าล้วนมีหมดสิ้น หากข้ายังคงเปลี่ยวเหงา เศร้าหมอง ฟ่อนเงินมิอาจซื้อรอยยิ้มมาให้ข้าได้ ทองนั้น แม้จะสุกสกาว หากก็เย็นเยียบ ปราศจากไออุ่น ชื่อเสียงเป็นเพียงรูปลอย ปลิวผ่านไปในสายลม ข้าไม่เคยเอื้อมคว้ามันมาแนบกายได้นานเนา เฉกบ้านหลังใหญ่ ที่ไม่เคยให้อะไร นอกจ... READ MORE

ในห้วงมืด
เสียงซอข้าแผ่วโหย เอื้อนโอดโอยระโหยไห้ บรรเลงจากหัวใจ ไปแว่วไหวสู่ผู้มา ข้าเพียงวณิพก มีซอซก อีกกะลา เสียงแลกซึ่งเมตตา กรุณาข้าสักนิด เบื้องบนแสงมันจ้า ตาข้าพร่า ตาข้าปิด มายาล้วนยาพิษ คนเสพติด คิดเสพซ้ำ โลกหมุนเร็วยิ่งนัก ข้าเสียหลัก หักคะมำ ตกห้วงอันมืดดำ แสนชอกช้ำย้ำทรมาน์ เสียงซอข้าแผ่วโหย บรรเลงโรยด้วยอ่อนล้า ขอโปรดน้ำเมตตา ประทังข้ามีข้าวกิน . Text : กิติคุณ คัมภิรานนท์... READ MORE

บนหนทางไกล
บนเส้นทางทอดไกลไปเบื้องหน้า คือหนทางกาลเวลาพาบรรจบ จะเข็มหมุนอีกกี่เท่าเราจะพบ…? คือคำถามซ่อนสงบซบใจตน จะกี่แรงแสงตะวันอันแผดกล้า หรือกี่ล้านแรงมหาแห่งห่าฝน แม้นร้อยแอ่งแหว่งเว้าเฝ้าเตือนตน มีชีวิตอยู่บนหนทางไกล กลางคืนฝืนแรงแม้แห้งหนาว ยังแข็งขืนยืนยาวน้าวฝันใฝ่ เพื่อโหมพลั่งถั่งแรงเป็นแสงไฟ เร้าจิตพิชิตใจให้ยืนยง หวากหนามลามเลียจนเสียเลือด แห้งเหือดเผือดคอเป็นผุยผง หล่มกว้างทางคดมิปลดปลง ยังดำรง คงดำริ มิด่วนลา อาจจ... READ MORE

รอ
สองมือนาบพื้น ตารื้นรก ศีรษะงกงกปลกก้ม เฝ้ารอเมตตาแห่งอารมณ์ ท่ามความขื่นขมแห่งชีวิต รอแล้วรอเล่าจนเฉาหงอย ด้วยความเลื่อนลอยอันด้อยสิทธิ์ เล่าเหตุอับจนหม่นชีวิต ด้วยสองมือพื้นชิดลิขิตนั้น อยู่ริมทางเท้าอันเปล่าเปลี่ยว ท่ามกลางชนเชี่ยวที่เฉี่ยวดั้น อันไร้ถ้อยคำแห่งจำนรรจ์ ร้างไร้เนตรปันเหลียวหันมอง ล้วนเร็วเร่งเท้าที่ก้าวทบ จึงยากเสี้ยวพบสบสนอง เมื่อคนดุ่มดั้นสู่ฝันทอง สองมือที่ประคองจึงเปล่าร้าง! Text : กิติคุณ คัมภิรานนท์... READ MORE

เปลือก
เมื่อตัวตน ความคิด และชีวิตหลุดหายไป จะบินไปเกาะที่แห่งใด ก็เป็นได้แค่ เปลือก ... READ MORE

ม.ม้าที่น่ารัก
ฉันเป็นคาวเกิร์ล พ่อเป็นม้า พ่อพาฉันท่องไปไหนๆ แม้ฝันอยู่สุดหล้า แค่บอกมา...พ่อจะพาไป พ่อไม่เหนื่อย ไม่หนัก เพราะพ่อรัก พ่อทนไหว ฉันเที่ยวทุกถิ่นไกล พ่อพาไป สนุกจัง ม้าของฉันไม่ต้องกินหญ้า แค่ได้เห็นหน้าเปื้อนยิ้ม ท้องหิว แต่ใจอิ่ม ม้าเดินยิ้ม สบายใจ ฉันเป็นคาวเกิร์ล พ่อเป็นม้า ฉันควงปืนก๋า ซ่าเหลือหลาย ให้มันรู้กันบ้างว่า...ลูกใคร ลูกพ่อไง...เอ้า!! หน้าเดิน... READ MORE

น้องไข่หัวจุก
วันนั้นฝนตก หนูร้องไห้อยากได้ตุ๊กตา แม่บอกว่าบ้านเราไม่มีร่ม จึงออกจากบ้านไปซื้อตุ๊กตาให้หนูไม่ได้ ความจริง...แม่อยากให้ตุ๊กตาหนูนะลูกรัก หนูร้องไห้ไม่ยอมหยุด ถามแม่ว่าใครเป็นคนทำให้ฝนตก แม่บอกว่า พระเจ้า หนูโกรธพระเจ้า พระเจ้าทำให้หนูอดได้ตุ๊กตา แม่เดินเข้าไปในครัว หยิบไข่ไก่สดออกมาจากตู้เย็น เอาปลายมีดเจาะไข่เป็นรู เคาะเอาไข่ดิบข้างในใส่ลงในถ้วย แช่ไว้ในตู้เย็น วันหลังจะใช้ทำเป็นไข่เจียวให้หนูกิน แม่ล้างเปลือกไข่จนสะอาดและเช็ดให้แห้งส... READ MORE

eyes in the dark
ที่รัก เธอจะเกลียดกลัวฉันไหม หากฉันจะขอเฝ้ามองเธออยู่ในความมืด ห้องของฉันไม่มีหน้าต่าง ไม่มีแสงแดดหรือแสงไฟ มีเพียงแสงสว่างจากความรักเท่านั้น ที่สะท้อนภาพของเธอให้ปรากฏขึ้นในดวงตาของฉัน ที่รัก อย่าหวาดระแวงในตัวฉัน ไม่ว่าความรักจะเป็นสีดำหรือสีขาว ไม่ว่ารักจะมาจากความสว่างหรือความมืด รักก็ยังคงมีความหมายเดียวกัน และรักก็ยังคง เป็นรักเสมอ ที่รัก อย่าพยายามค้นหาว่าฉันอยู่ที่ไหน ความมืดนั้นกว้างใหญ่ไพศาลและคับแคบเกินกว่าที่เธอคิด เพียงแต่รับร... READ MORE

งูกระซิบ
ดอกไม้ของเธอผลิบานในใจฉัน...โดยไม่ได้รับอนุญาต เราไม่รู้จักกัน ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องการเพื่อนเพิ่ม ประตูของฉันปิด แต่มีมิตรภาพแทรกซึมมาเข้ามาตามรอยแยกของเนื้อไม้ที่แห้งแตก ความอ่อนหวานของเธอทำให้ฉันอึดอัด ความอ่อนโยนของเธอทำให้ฉันกลายเป็นท่อนไม้ ฉันเจ็บปวดและปีติ เมื่อถูกสัมผัสด้วยความบอบบางอันคมกริบของเธอ ฉันรักเธอ...แม้ว่าฉันจะต้องเกลียดเธอ ฉันคงต้องทำร้ายเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ หากเธอเข้ามาใกล้ฉันเกินไป เพราะฉันเป็นงูพิษ เพราะเธอมีในสิ่งที่... READ MORE

yes-wedo.com

Image & Impression

คุยกับ บ.ก.

Content

YES-WEDO

Content สารบัญ

Latest ล่าสุด