Live me Alone
-
The Art of being Alone12
อย่าเอาชีวิตไปผูกติดกับเท้าคนอื่น.
ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่นิยมเอาชีวิตของตนไปผูกติดไว้กับเท้าของคนอื่น กล่าวคือชีวิตของเขาจะเป็นเช่นไร ตัวเขาไม่ใช่คนกำหนด หากขึ้นอยู่กับว่าเท้าของคนที่เขาเอาชีวิตไปผูกไว้นั้นเดินไปทางไหน ชีวิตเขาก็เดินไปตามนั้น จะไปกินข้าวกลางวันที่ร้านข้าวแกง แม้เขาจะอยากกินก๋วยเตี๋ยวแต่ก็ไม่อาจปลีกไปได้ ในเมื่อคนอื่นเขาไม่ไปกัน เดินห้าง อยากไปดูหนังตัวสั่นระริก แต่เขาก็ไม่อาจไปดูได้ ในเมื่อเพื่อนอยากไปร้องคาราโอเกะ
ผมมองชีวิตของเพื่อนผม... READ MORE
-
The Art of being Alone11
สนทนากับความสงบ.
ศิลปะการอยู่คนเดียว คือการสนทนากับความสงบ
ความสงบเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ค่อยมีใครมองเห็นหรือสัมผัสถึง เป็นคนละคนกับความเปลี่ยวเหงา โดดเดี่ยว หรืออ้างว้าง ความสงบมีชีวิตอยู่ในทุกที่ อยู่ได้ทั้งกลางวัน และไม่หลับนอนยามค่ำคืน หากคนส่วนใหญ่ไม่รู้จักความสงบ กระทั่งบางครั้งที่ความสงบนั่งยิ้มรออยู่เบื้องหน้า คนก็ยังอุตสาห์หาความวุ่นวายมาแทนที่
หากแต่ใครได้พบปะพูดคุยกับความสงบ จะรู้ว่าความสงบเป็นเพื่อนที่สุภาพ อ่อนโยน และนิสัยดี ความสงบไม่เคยโก... READ MORE
-
The Art of being Alone10
เครื่องสร้างปัจเจก..
................................................
หญิงสาวนั่งชิดหน้าต่างรถเมล์ สายตาเธอเหม่อมองไกลออกไปเบื้องนอก ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรหรือถึงใครอยู่ รู้เพียงว่าที่หูเธอมีหูฟัง...วัยรุ่นชายหญิง ชายวัยทำงาน นั่งบ้างยืนโหนราวบ้าง นิ่งใบ้ไร้จำนรรจ์ สายตาหลุบต่ำ บ้างทอดไกลออกไปนอกตัวรถที่วิ่งฉิว บ้างหลับพริ้ม อิ่มเอมกับสรรพเสียงที่ MP3 มอบให้ใส่หู…
สายลมแห่งกาลเวลาพัดผ่านมา ก่อนผ่านไป นับจากยุคดึกดำบรรพ์ที่มนุษย์เรายังนุ่งห... READ MORE
-
The Art of being Alone 9
ในหยุดนิ่ง คือขับเคลื่อน ในลอยเลื่อน คือแจ่มชัด
................................................
ผมเคยมีโอกาสได้อ่านบทสัมภาษณ์ของคุณวินทร์ เลียววาริณ นักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (หรือว่ารางวัล “ซีไรต์” ที่คนทั่วๆ ไปคุ้นชิน) 2 สมัย ในปี 2540 จากนวนิยาย “ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน” และในปี 2542 จากรวมเรื่องสั้น “สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน”
คุณวินทร์เป็นคนที่ช่างสังเกตและช่างคิดตามวิสัยนักเขียนโดยทั่วไป... READ MORE
-
The Art of being Alone 8
ชวนหัวใจ-หวนพินิจ-ชีวิตสั้น-ที่ผันผ่าน
................................................
กลางโลกกว้างที่หมุนเร็วขึ้นทุกวินาที ดวงอาทิตย์เหมือนเร่งรีบจะตกดิน และดวงจันทร์ประหนึ่งเขินอายไม่อยากอวดโฉมเนิ่นนาน วันช่างผ่านเร็ว คืนช่างผ่านเร่ง ธรรมชาติเหมือนไม่อนาทรต่อสิ่งยึดเหนี่ยวใดในโลก ขณะที่มนุษย์เรานับวันยิ่งอนาทรสิ่งนานามาเหนี่ยวรั้งใจไม่ให้ถอยหลังตกหลุมแห่งความว่างเปล่า ที่สมมติมีขึ้น ซึ่งเมื่อไม่มีสิ่งใดยืนยงยาวนานแม้ในหนึ่งวัน และในวันหนึ่งช่างแสนสั้น... READ MORE
-
The Art of being Alone 7
อรหันต์ขับรถเมล์
................................................
หากศิลปะการอยู่คนเดียว คือ การยึดมั่นในอัตตาแห่งตน โดยไม่สนใจใคร คนกลุ่มหนึ่งที่เปี่ยมด้วยเชิงชั้นแห่งศิลปะด้านนี้คงหนีไม่พ้น คนขับรถเมล์ส่วนใหญ่ โดยเฉพาะคนขับรถร่วมบริการ
เชื่อว่าหลายคนคงทราบกันดี ถึงวีรกรรมอันกล้าหาญของพวกเขาเหล่านี้ แม้ว่าคุณจะไม่เคยใช้บริการ “รถด่วนสีขาว” หรือ “จรวดสีเขียว” ก็ตามที เพราะสหายของพวกเขาเหล่านี้ได้รับการจารึกชื่อลงหน้าหนังสือพิมพ์บ... READ MORE
-
The Art of being Alone 6
การที่ได้อยู่กับตัวเองอย่างมี ความสุข มากที่สุด
ก็คือการได้บอก รัก ตัวเอง
ดีเจ วู้ดดี้ วุฒิธร มิลินทจินดา กระซิบเอาไว้อย่างนั้น...
เคยไหม ที่มองไปรอบตัว เห็นคนมากมาย แต่เรากลับเหงาจับใจ
เคยไหม โทรไปหาเพื่อน แต่ไม่มีใครอยู่คุยกับเราเลยสักคน
เคยไหม เห็นใครเดินจูงมือกัน ในขณะที่เราเดินคนเดียว
ชีวิตนี้อาจดูเหมือนโดดเดี่ยวเดียวดาย แต่อย่าเสียใจไปเลย ลองตรึกตรองดีๆ จะรู้ว่า แม้แต่คนที่มีเพื่อนเยอะที่สุด ก็ต้องมีช่วงเวลาที่ได้อยู่คนเดียวเช่นกัน
ว่าไ... READ MORE
-
The Art of being Alone 5
ศิลปะการอยู่คนเดียว อาจจะเหมือนกับ การยอมรับตัวเองที่เป็นอยู่จริงในปัจจุบัน...
มากกว่าที่จะหาคำพูดหรือข้อความใดๆ มาบรรยายว่า....
การอยู่คนเดียวน่าจะทำแบบนี้หรือควรจะเป็นแบบนั้น
เพราะว่าการอยู่คนเดียวที่แท้จริงนั้น จะต้องยอมฟังเสียงจากข้างใน ไม่ว่าจะเป็นเสียงความคิด ความรู้สึก หรีออารมณ์ ซึ่งมันอาจจะมีเหงาถึงเหงาสุดๆ เศร้าถึงเศร้ามาก สุข ทุกข์ สับสน ไม่เข้าใจ หรีออาจจะรู้สึกเฉยๆ หรือบางทีอาจจะบอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร...กันแน่
ถ้าเรายอมฟังเสียงจากข้างใ... READ MORE
-
The Art of being Alone 4
ศิลปะการอยู่คนเดียว ไม่ใช่คำแนะนำวิธีการทำใจให้ยอมรับการไม่มีคนอื่น และยอมรับการสูญเสีย แต่หมายถึงการฝึกตัวเองและความคิดให้รู้เท่าทันความเป็นไปของโลกและสิ่งรอบข้าง เข้าใจว่า ที่แท้แล้วความสูญเสียนั้นไม่มีตัวตนรู้เท่าทันความทุกข์และสาเหตุแห่งทุกข์ รู้วิธีเผชิญกับความทุกข์อย่างไม่ทุกข์ ไม่ใช่สอนวิธีขุดรูสร้างหลุมหลบภัยหนีความทุกข์
การอยู่คนเดียวให้เป็นสุข คุณต้องเริ่มต้นด้วยการลบคำว่า “ขาด” หรือ “สูญเสีย” ออกไปจากพจนานุกรมชีวิต วิธีล... READ MORE
-
The Art of being Alone 3
ศัตรูของการอยู่คนเดียวให้เป็นสุขคือความเหงา
ความเหงาเกิดจากอารมณ์ที่ฟุ้งซ่าน
เป็นภาวะที่ปรารถนามิตรภาพและความใส่ใจจากคนอื่น
การแก้ปัญหาความเหงาต้องแก้ที่ต้นเหตุ
หากคุณเหงาเพราะต้องการใครสักคนมาใส่ใจ
วิธีแก้เหงามันไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย
เริ่มต้นที่การดูแลใส่ใจตัวเอง
ลองรักตัวเองให้ได้มากเหมือนกับเวลาที่คุณเคยไปหลงรักคนอื่น
มองให้เห็นข้อดีของตัวเอง รู้จักชื่นชมตัวเองเสียบ้าง
แต่อย่าให้ถึงขั้นหลงตัวเองแบบผิดๆ
คอยค้นหาความต้องการของตัวเอง
พยาย... READ MORE
-
The Art of being Alone 2
ถ้าชาตินี้ใครได้ปฏิญาณตนไว้แล้วว่า
ข้านี้จะ being alone ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ คงต้องมีการเตรียมตัวกันไว้บ้าง... อย่าเพิ่งริอาจเป็น home alone ภาคพิสดาร
เป็นที่รู้กันดีว่าชาว alone นี้ไม่ควรสร้างความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง
หรือมั่นคงถาวรกับใคร
เพราะอาจจะสูญเสียอิสระกันได้ง่ายๆ
ไม่ใช่ว่าร้างรัก แต่ไม่นิยมการผูกมัด มันจะขัดใจ
อาจดูเหมือนผิวเผิน แต่จริงใจใช่ย่อย
คนประเภทนี้ต้องหาเพลง
The Greatest Love of All มาฟังจะได้รู้ซึ้งว่า
Learn to love yo... READ MORE
-
The Art of being Alone 1
ใครๆ ที่โตพอจะรู้เรื่องรู้ราวแล้วมักจะใฝ่ฝันถึงการมีชีวิตที่เป็นอิสระ
การได้อยู่คนเดียวลำพัง มันเท่ห์ มันสะดวก สบาย เป็นสุข ฯลฯ
ศิลปะของการอยู่คนเดียว
คือการรู้จักทำจิตให้หลุดพ้นจากความรักและความผูกพันที่ถาวร
ความรักและความผูกพันนำมาซึ่งภาระและความกังวล
ความกังวลทำให้คุณไม่สามารถเข้าถึงจุดที่ดีที่สุดของการอยู่คนเดียวได้
คุณไม่ควรรักใครนาน
ไม่ควรเลี้ยงสัตว์เลี้ยงหรือปลูกต้นไม้
แต่หากคุณชอบเลี้ยงสัตว์หรือปลูกต้นไม้
คุณควรเลือกชนิดที่ไม่ต้องใส่ใจ... READ MORE
